ตอบ

ข้อความมีข้อผิดพลาดที่ต้องแก้ไขก่อนดำเนินการต่อ:
คำเตือน: ไม่มีการตั้งกระทู้หัวข้อนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน
หากคุณมั่นใจว่าต้องการตอบกลับ โปรดพิจารณาเริ่มหัวข้อใหม่
หมายเหตุ: กระทู้นี้จะไม่แสดงจนกว่าจะได้รับการอนุมัติจากผู้ดูแล
ตัวเลือกเพิ่มเติม...
shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง

สรุปหัวข้อ

กระทู้โดย don
 - 14 พฤษภาคม 2026, 17:14:00
ความลับ ในห้องนอนคืนหมั้น



ในคืนวันหมั้น ธีรนนท์และพรหมพรรณได้เปิดเผยความลับที่ซ่อนเร้นระหว่างกัน
ความรักที่แท้จริงหลอมรวมสองหัวใจให้เป็นหนึ่ง และบทสรุปแห่งชะตาชีวิต
ที่ไม่มีอะไรบังเอิญ


━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

แสงจันทร์สีนวลสาดส่องเข้ามาในห้องนอนอันหรูหราของคุณหนูพรหมพรรณ แสงเทียนที่จุดอยู่ทั่วห้อง
สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตาพลิ้วไหวตามแรงลมที่พัดผ่านเข้ามา
จากระเบียงเล็กน้อย คืนนี้คือคืนวันหมั้นของพรหมพรรณและธีรนนท์ หลังจากเหตุการณ์ช็อกในงานเลี้ยง
เมื่อคืนก่อน ทั้งคู่ได้มีโอกาสพูดคุยกันอย่างเปิดอก ความเข้าใจผิดและความลับที่เคยปิดซ่อนไว้
ได้ถูกเปิดเผยออกมาด้วยความรักและความจริงใจที่หลอมรวมสองหัวใจเข้าด้วยกัน

แพรวในชุดนอนผ้าไหมสีครีมบางเบาที่นนท์คุ้นเคย นั่งอยู่บนเตียงอย่างสงบ ผมยาวประบ่าของเธอทิ้งตัว
ลงมาปิดแผ่นหลังครึ่งหนึ่ง ดวงตาคมโตของเธอมีแววแห่งความกังวลเล็กน้อย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความโล่งใจ
ที่ได้สารภาพความจริงออกไป แพรวรับรู้ถึงความโง่เขลาของตัวเองที่ซ่อนเร้นตัวตน

แต่ท้ายที่สุดนนท์กลับโอบกอดเธอไว้แน่น แสดงความเข้าใจและยอมรับในทุกสิ่งที่เธอเป็น กลิ่น
Chanel No 5 ของเธอยังคงอบอวลไปทั่วห้อง ผสมผสานกับกลิ่น Tom Ford Oud Wood
ของเขาที่อยู่ใกล้ๆ สร้างบรรยากาศแห่งความผ่อนคลายและปลอดภัย

"ผมไม่เคยรู้สึกดีใจขนาดนี้มาก่อนเลยนะพลอย... หรือพรหมพรรณของผม"

นนท์กระซิบเสียงแผ่ว พลางลูบไล้เส้นผมยาวประบ่าของเธออย่างอ่อนโยน เขารู้สึกว่าการได้รู้จักทั้งสอง
ตัวตนของเธอ คือของขวัญที่วิเศษที่สุด

"ทุกคืนที่ผ่านมาที่ผมได้เจอคุณ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ได้หลุดพ้นจากกรอบและความคาดหวังที่สังคมกำหนด"


"นนท์..." แพรวเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนหวาน

เธอซบใบหน้าลงบนแผงอกแข็งแรงของเขา รู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ดังระรัวซึ่งเป็นจังหวะเดียว
กันกับของเธอ

"หนูขอโทษนะคะ ที่ไม่ได้บอกความจริงกับคุณตั้งแต่แรก หนูแค่...
อยากจะเป็นอิสระ อยากเป็นแค่พลอยคนธรรมดาบ้าง"


"ไม่เป็นไรหรอกครับคนดี" นนท์ปลอบโยนพลางจูบลงบนเรือนผมของเธออย่างแผ่วเบา

"ความจริงแล้ว... ผมเองก็มีเรื่องปิดบังคุณเหมือนกันนะ" เขาหัวเราะเบาๆ

"ผมไม่ใช่แค่ 'นนท์ทำงานบริษัทเล็ก' อย่างที่บอกคุณหรอกนะ ผมก็แค่อยากจะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา
ที่ไม่ต้องแบกรับความคาดหวังใดๆ เหมือนกัน"


แพรวเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาคมโตของเธอเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ