กระทู้โดย don
- 28 พฤษภาคม 2026, 12:00:06ตำรวจหญิงปลอมตัวกับเจ้าพ่อ
EP3: ปมลับ เกมลวง
แสงแรกของอรุณรุ่งสาดส่องลอดผ้าม่านไหมสีเงินเข้ามาในห้องนอนหรูหราของเสือ แสงนั้นอาบไล้ร่างบอบบางของรุ่งทิวาที่กำลังคุกเข่าอยู่ข้างเตียง มือเรียวของเธอสั่นเทาขณะที่กำลังหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากช่องลับใต้ลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง ผิวขาวผุดผ่องของเธอสะท้อนแสงอ่อนๆ ยามเช้า เผยให้เห็นกระเล็กๆ ที่พาดผ่านสันจมูกและโหนกแก้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดู ผมดำขลับยาวสยายของเธอตกลงมาปกคลุมใบหน้าครึ่งหนึ่ง ซ่อนแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและสั่นไหวไปพร้อมกัน กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมกลิ่นดอกราตรีที่เธอฉีดเมื่อคืนยังคงอบอวลปนเปกับกลิ่นกายอบอุ่นของเสือบนผ้าปูที่นอนผ้าซาตินยับยู่ยี่ ราวกับเป็นพยานรักที่ไม่อาจหลบหนีความจริงได้ เธอสวมเพียงชุดนอนผ้าไหมซาตินสีงาช้างที่หลุดลุ่ยเล็กน้อย เผยให้เห็นลาดไหล่มนที่เปลือยเปล่าและส่วนโค้งเว้าของเอวคอดสะโพกผายที่เคยถูกมือแกร่งของเสือสัมผัสเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ชุดผ้าไหมนุ่มลื่นราวกับผิวของเธอเอง แต่ในยามนี้มันกลับรู้สึกเหมือนเกราะป้องกันที่กำลังจะถูกฉีกกระชากอย่างโหดร้าย
ทิวา (เสียงกระซิบแผ่วเบา): "เจอแล้ว...ในที่สุด"
เสียงนั้นแผ่วเบาราวกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของความลับ หัวใจของเธอเต้นระรัว ปนเปไปด้วยความรู้สึกผิดและความพึงพอใจ เธอกำลังจะได้ปิดคดีนี้ แต่การได้มาซึ่งหลักฐานสำคัญนี้ มันต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง? ภาพเหตุการณ์ร้อนแรงเมื่อคืนยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด สัมผัสของเสือยังคงฝังลึกอยู่ในทุกอณูผิว เสียงครางกระเส่าของเธอเองยังคงก้องอยู่ในหู
ทันใดนั้น เสียงทุ้มลึกอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ร่างบอบบางสะดุ้งเฮือกราวกับถูกไฟฟ้าช็อต
เสือ: "หาอะไรอยู่...ที่รัก"
น้ำเสียงนั้นฟังดูสงบนิ่งจนน่าขนลุก แต่ความสงบนั้นกลับเต็มไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น หัวใจของทิวากระตุกวูบ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามระงับความสั่นสะท้านที่กำลังคืบคลานเข้ามา สัญชาตญาณของนักสืบเตือนเธอว่าเธอถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้ว แววตาคมกริบของเธอเหลือบมองไปยังเงาร่างสูงสง่าที่ยืนพิงกรอบประตูห้องนอน เสือยืนอยู่ตรงนั้นในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำสนิทที่เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เธอเพิ่งจะซบพิงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ใบหน้าคมคายของเขาฉาบด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา แต่ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีของเขากลับเต็มไปด้วยประกายอันตรายที่จ้องมองมายังเธออย่างไม่วางตา ราวกับกำลังประเมินเหยื่อที่ติดกับดัก
ทิวารีบซ่อนซองเอกสารไว้ด้านหลังทันที แต่ก็ช้าเกินไป สายตาคมกริบของเสือนั้นรวดเร็วกว่าที่เธอคิด
ทิวา: "เสือ...คุณตื่นแล้วเหรอคะ" เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ความสั่นเครือยังคงหลงเหลืออยู่จนสัมผัสได้ มือเรียวของเธอกำซองเอกสารแน่นจนข้อกระดูกขาวโพลน
เสือก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังและอำนาจราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อ มือแกร่งของเขายื่นออกมาอย่างช้าๆ แล้วหยิบซองเอกสารที่เธอพยายามซ่อนไว้ไปจากมือของเธออย่างง่ายดาย สัมผัสเย็นเฉียบจากปลายนิ้วของเขาส่งผ่านไปยังผิวของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก
เสือ: "เอกสารอะไร...ที่ต้องซ่อนขนาดนี้" เขาพลิกซองเอกสารดู สายตาของเขากวาดอ่านตัวอักษรบนหน้าซองช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธออีกครั้ง แววตาของเขาบ่งบอกว่าเขาเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว
เสือ: "ร.ต.อ. รุ่งทิวา...บก.ปคบ. หรือนี่คือชื่อจริงของเธอ"
คำพูดนั้นราวกับคมมีดที่กรีดแทงลงมากลางใจของทิวา ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจ แต่เธอก็พยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่เหลืออยู่ สวมบทบาทที่เธอฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม แม้ว่าภายในใจจะเจ็บปวดรวดร้าว
ทิวา: "ฉัน...ฉันขอโทษ" เสียงของเธอเบาหวิว
เสือ: "ขอโทษเรื่องอะไร...เรื่องที่เธอหลอกฉัน หรือเรื่องที่เธอพยายามจะจับฉัน" น้ำเสียงของเสือเย็นยะเยือกจนสามารถหยุดหัวใจของใครบางคนได้
ทิวายืนขึ้นเต็มความสูง เผชิญหน้ากับสายตาที่ยากจะอ่านได้ของเสือ ใบหน้าของเธอแม้จะซีดเผือด แต่แววตาคมขลังยังคงฉายชัดถึงความไม่ยอมแพ้และจิตวิญญาณของตำรวจผู้กล้าหาญ ร่างกายที่เคยเป็นที่รักและปรารถนาเมื่อคืนนี้ บัดนี้กลับกลายเป็นเป้าหมายที่ถูกจับจ้องอย่างเย็นชาและประเมินค่า
ทิวา: "ฉันทำตามหน้าที่" เธอกล่าวอย่างหนักแน่น แม้เสียงจะสั่นเล็กน้อย
เสือ: "หน้าที่? หน้าที่ที่ต้องแลกด้วยการขึ้นเตียงกับเป้าหมายอย่างนั้นเหรอ" เสียงของเสือเย็นยะเยือกจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยหรือไงทิวา"
ทิวา: "ฉันไม่เคยคิดจะหลอกคุณเรื่องความรู้สึก" เธอพูดเสียงแผ่ว แต่หนักแน่น ดวงตาของเธอฉายแววเจ็บปวดอย่างไม่อาจซ่อนเร้น มันเป็นความจริงที่เธอรู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างกับชายคนนี้ แม้จะรู้ว่ามันคือความผิดมหันต์และอันตรายถึงชีวิต
เสือหัวเราะในลำคออย่างเหยียดหยาม มือแกร่งของเขากำซองเอกสารแน่นจนยับยู่ยี่ราวกับต้องการบีบขยี้ความรู้สึกทั้งหมดของเธอไปพร้อมกัน
เสือ: "ความรู้สึก? เธอรู้ไหมว่าฉันเกลียดที่สุดคืออะไร...คือการถูกหักหลัง"
เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอ จนปลายจมูกของทิวาแทบจะชนกับแผงอกกำยำของเขา กลิ่นกายหอมกรุ่นของเสือที่เคยชวนให้หลงใหลเมื่อคืนนี้ บัดนี้กลับกลายเป็นกลิ่นอายแห่งอันตรายที่โอบล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก
เสือ: "แต่ฉันก็ต้องยอมรับว่า...เธอเก่งมาก ร.ต.อ. รุ่งทิวา เธอเล่นบทบาท 'น้องทิวา' ได้แนบเนียนจนฉันเกือบจะเชื่อสนิทใจ...เกือบไปแล้วจริงๆ"
ทิวา: "แล้วคุณจะทำอะไรกับฉัน" เธอถามอย่างท้าทาย พยายามซ่อนความกลัวและความสับสนไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉย
เสือยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบไล้ไปตามเส้นผมดำขลับที่ยังคงส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกราตรี สัมผัสของเขาอ่อนโยนจนน่าประหลาดใจ ผิดกับคำพูดที่เชือดเฉือนราวกับมีดกรีดลงบนหัวใจ
เสือ: "ทำอะไรน่ะเหรอ...ฉันก็แค่จะหาคำตอบว่าทำไมตำรวจอย่างเธอถึงยอมเสี่ยงขนาดนี้...หรือว่าเธอกำลังตามหาอะไรที่มันมากกว่าแค่ 'หน้าที่' ที่ถูกมอบหมายมา"
ทิวา: "ฉันแค่ทำตามหน้าที่" เธอยืนยันอีกครั้ง พยายามดึงสติของตัวเองกลับมา
เสือหัวเราะเสียงทุ้มลึกอีกครั้ง แววตาของเขาจับจ้องมาที่เธออย่างเย้ายวนและอันตราย ประหนึ่งพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจ้องเหยื่อ
เสือ: "แต่หน้าที่ของเธอ...มันทำให้เธอมาอยู่ในห้องนอนของฉันในสภาพนี้...ไม่ใช่ในห้องสอบสวนอันเย็นชา"
เขาเลื่อนมือลงมาที่ท้ายทอยของเธอ กดเบาๆ ให้ใบหน้าของเธอเงยขึ้นสบตาเขา แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระทบกับดวงตาคมกริบของทิวา ทำให้มันดูพร่างพรายราวกับมีหยาดน้ำตาคลอ รูปร่างที่งดงามราวกับนางแบบของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อยภายใต้ชุดผ้าไหม
เสือ: "เธอรู้ไหม...ฉันชอบแววตาแบบนี้ของเธอ แววตาที่บอกว่าเธอต้องการฉัน...แต่ก็ยังคงพยายามจะปฏิเสธตัวเองอย่างหัวชนฝา"
ทิวา: "คุณคิดผิดแล้ว"
เสือ: "ผิดงั้นเหรอ...เมื่อคืนใครกันนะที่กรีดร้องชื่อฉันด้วยความพึงพอใจ...ใครกันนะที่กอดรัดฉันแน่นราวกับกลัวว่าฉันจะหายไปในยามเช้า"
คำพูดของเสือทำให้ใบหน้าของทิวาแดงก่ำขึ้นมาทันทีด้วยความอับอายและสับสน เธอพยายามสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเขา แต่เขากลับกอดรัดเธอไว้แน่นกว่าเดิม ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันอีกครั้ง กลิ่นกายของพวกเขาผสมผสานกันอย่างแยกไม่ออก กลิ่นน้ำหอมของเธอยังคงติดอยู่ที่ปลอกคอเสื้อคลุมอาบน้ำของเขา
เสือ: "เธออาจจะทำตามหน้าที่...แต่ร่างกายของเธอ...มันไม่เคยโกหกเลยนะทิวา...มันซื่อตรงกับความปรารถนาของตัวเองเสมอ"
เสือก้มหน้าลงกระซิบข้างหูของเธอ เสียงกระซิบนั้นช่างเย้ายวนและแฝงไปด้วยคำขู่ที่ชวนให้หัวใจสั่นไหว
เสือ: "สิ่งที่เธอค้นหา...มันไม่ใช่แค่หลักฐานเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้หรอก...เธอควรจะรู้ดีกว่าใคร"
เขาผละออกจากเธอเล็กน้อยแล้วชี้ไปยังเอกสารในมือของเขา ซึ่งเป็นหลักฐานการทำธุรกรรมที่เชื่อมโยงกับแก๊งค้าของเก่าผิดกฎหมายของเขา รวมถึงแผนผังเครือข่ายที่ซับซ้อน
เสือ: "มันคือเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่านั้น...เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอำนาจมืดที่ฝังรากลึกในประเทศนี้...และเกี่ยวข้องกับ 'ผู้มีอิทธิพล' ที่ยิ่งใหญ่กว่าฉันหลายเท่า...จนตำรวจอย่างเธอเองก็อาจคาดไม่ถึง"
ทิวาเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ แววตาของเธอฉายแววสงสัยอย่างไม่อาจปกปิด สิ่งที่เสือพูดกำลังสั่นคลอนความเชื่อทั้งหมดที่เธอมี
ทิวา: "คุณหมายความว่ายังไง"
เสือ: "หมายความว่า...เธออาจจะกำลังถูกใช้เป็นหมากตัวหนึ่งในเกมที่ใหญ่กว่าที่เธอคิด...เกมที่เดิมพันด้วยชีวิตและความมั่นคงของประเทศ"
เขาเดินไปที่หน้าต่าง แล้วดึงผ้าม่านไหมสีเงินออกอย่างแรง เผยให้เห็นทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ยามเช้าที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนและรถราที่ดูเหมือนจะไร้จุดหมาย แต่ในสายตาของเสือ มันกลับเป็นสนามรบที่ไม่มีวันสิ้นสุด
เสือ: "ธุรกิจค้าของเก่าของฉัน...มันเป็นเพียงฉากบังหน้า"
ทิวา: "ฉากบังหน้า?"
เสือ: "ใช่...เพื่อปกปิดสิ่งที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" เขามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและเจ็บปวด "พ่อของฉัน...เขาเป็นคนเริ่มทุกอย่าง...และเขาต้องจบชีวิตลงเพราะมัน"
นี่คือจุดหักเหที่ทิวาไม่คาดคิดมาก่อน "พ่อของฉัน" คำพูดนั้นทำให้ภาพของเสือในหัวของเธอเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้าของเถื่อนธรรมดา แต่เป็นชายที่แบกรับภาระและอดีตอันหนักอึ้งไว้บนบ่า
เสือ: "เมื่อ 5 ปีก่อน พ่อของฉันถูกฆ่าตายอย่างปริศนา...และธุรกิจทั้งหมดก็ตกมาเป็นของฉัน...ฉันต้องสืบทอดมันเพื่อหาตัวฆาตกร"
ทิวา: "ถูกฆ่าตาย?" เสียงของเธอแผ่วลงด้วยความตกใจ
เสือ: "ใช่...คนที่อยู่เบื้องหลังการตายของพ่อฉัน...คือกลุ่มคนที่ฉันกำลังพยายามโค่นล้ม...ฉันต้องสู้กับพวกมันเพียงลำพังมาตลอด"
เขาหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขายามนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความเจ็บปวดที่ทิวาไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่แววตาของเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยม แต่เป็นแววตาของลูกชายที่ต้องการแก้แค้นให้พ่อและคืนความยุติธรรมให้ตระกูล
เสือ: "การค้าของเก่า...มันเป็นเพียงหนทางเดียวที่ฉันจะเข้าถึงและสะสมอำนาจเพื่อจัดการกับพวกมัน...พวกที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎหมาย"
ทิวา: "แล้วใครคือพวกมัน" เธอถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาคมขลังของเธอฉายแววถึงความมุ่งมั่นที่จะตามหาความจริง
เสือ: "พวกมัน...คือกลุ่มนักการเมืองและผู้มีอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งทุกอย่างในประเทศนี้...พวกมันอยู่เหนือทุกกฎหมาย...และพวกมันคือผู้บงการที่แท้จริง"
น้ำเสียงของเสือเจือไปด้วยความขมขื่นและโทสะ ทิวาเริ่มรู้สึกสับสน ภารกิจของเธอคือการจับกุมเสือผู้ซึ่งเธอคิดว่าเป็นตัวการใหญ่ แต่ตอนนี้เธอกลับได้รู้ความจริงอีกด้านหนึ่งที่ทำให้ทุกอย่างสลับซับซ้อนไปหมด หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกลองศึก เธอถูกสอนมาให้เชื่อมั่นในความยุติธรรม แต่ตอนนี้มันกำลังสั่นคลอน
เสือ: "ตำรวจอย่างเธอก็เป็นแค่เครื่องมือ...เครื่องมือที่ถูกใช้ให้มาจับฉัน เพื่อเปิดทางให้พวกมันทำงานได้สะดวกขึ้น...เธอคิดว่าฉันไม่รู้แผนการของพวกมันอย่างนั้นเหรอ"
ทิวานิ่งไป เธอไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้มาก่อน เธอทำงานภายใต้คำสั่งที่ชัดเจนและเชื่อมั่นในความถูกต้องเสมอมา แต่ถ้าหากสิ่งที่เสือพูดเป็นความจริง...เธอเองก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่กำลังถูกใช้ในเกมอำนาจสกปรก
เสือ: "ฉันรู้ว่าเธอกำลังสืบหาคดีคอร์รัปชันครั้งใหญ่...ใช่ไหม ร.ต.อ. รุ่งทิวา"
ทิวาไม่ตอบ แต่สายตาของเธอบ่งบอกว่าเสือพูดถูก ผิวขาวเนียนของเธอซีดลงอีกนิด แววตาของเธอยังคงพยายามจะอ่านใจเขา
เสือ: "และคดีนั้น...มันเชื่อมโยงกับคนที่ฆ่าพ่อฉัน...กับกลุ่มคนเบื้องหลังที่พวกเธอไม่เคยเข้าถึง"
หัวใจของทิวาเต้นรัว ข้อมูลนี้ทำให้เธอต้องประเมินสถานการณ์ทั้งหมดใหม่ เสือไม่ใช่ศัตรูอย่างที่เธอคิด หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่ศัตรูเพียงคนเดียว เขาอาจจะเป็นพันธมิตรที่เธอไม่เคยคาดคิด
เสือ: "ตอนนี้เธอรู้ความจริงแล้ว...ว่าฉันไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้าของเถื่อนที่ไร้หัวใจ...ฉันก็แค่คนที่ต้องการความยุติธรรม"
เขาก้าวเข้ามาหาเธออีกครั้ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาที่พื้นห้อง สะท้อนเงาของทั้งคู่ที่ยืนประจันหน้ากัน ร่างกายของเสือสูงใหญ่บดบังแสงอาทิตย์ไปจากเธอชั่วขณะ
เสือ: "เธอจะเลือกอะไร...ระหว่างทำตามหน้าที่ที่ถูกบงการโดยคนชั่ว...หรือร่วมมือกับฉัน...เพื่อเปิดโปงความจริงทั้งหมดและนำคนผิดมารับโทษที่แท้จริง"
มือแกร่งของเสือแตะลงบนโหนกแก้มของทิวา ผิวของเขาร้อนผ่าวตัดกับผิวเนียนนุ่มของเธอที่ยังคงสั่นระริกจากความตกใจและสับสน ดวงตาของเขากวาดมองสำรวจใบหน้าของเธอ ราวกับกำลังมองหาคำตอบในแววตาคมกริบคู่นั้น
เสือ:: "ฉันให้เวลาเธอคิด...จนกว่าฝนจะตกหนักกว่านี้"
ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่เคยสดใสก็มืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว เสียงฟ้าร้องครางครืนมาจากระยะไกล ราวกับธรรมชาติกำลังตอบรับกับความตึงเครียดที่ปกคลุมอยู่ภายในห้อง ห่าฝนเม็ดใหญ่เริ่มโปรยปรายลงมากระทบกระจกหน้าต่าง เสียงเม็ดฝนที่โหมกระหน่ำราวกับจะซัดพาทุกความลับให้เปิดเผยและชะล้างทุกความรู้สึกให้บริสุทธิ์
ทิวายืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอมองเข้าไปในดวงตาของเสือ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสเมื่อคืน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความซับซ้อนอันไร้ที่สิ้นสุด เธอมองเห็นความเจ็บปวด ความโกรธแค้น และความมุ่งมั่นอยู่ในนั้น มันไม่ใช่ดวงตาของปีศาจ แต่เป็นดวงตาของมนุษย์ที่ถูกบีบคั้น
ทิวา: "คุณ...คุณกำลังทำให้ฉันสับสน...ฉันควรเชื่อคุณได้จริงหรือ"
เสือ: "บางที...ความสับสนอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการมองเห็นความจริง...และความกล้าที่จะก้าวออกจากกรงขังที่เธอถูกสร้างขึ้นมา"
เขาโน้มตัวลงมาจูบหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้ทิวารู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง คล้ายกับความรู้สึกเมื่อคืน แต่ตอนนี้มันกลับผสมผสานกับความรู้สึกผิด ความอันตราย และความหวังบางอย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้
เสือ: "คิดให้ดีนะ...ร.ต.อ. รุ่งทิวา...อนาคตของเธอ...และอนาคตของประเทศนี้...ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเพียงคนเดียว"
เขาผละออกจากเธอ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ เหลือทิวาไว้เพียงลำพังกับเสียงฝนที่ยังคงกระหน่ำ และคำถามมากมายที่ดังก้องอยู่ในหัวใจของเธอ
ชุดนอนผ้าไหมซาตินที่เธอสวมอยู่ตอนนี้ดูราวกับผ้าห่อศพของความรักที่กำลังจะก่อตัวขึ้น...หรือมันจะเป็นเครื่องแต่งกายสำหรับการเริ่มต้นของสมรภูมิครั้งใหม่กันแน่? หัวใจของเธอบอบช้ำ แต่หน้าที่ยังคงค้ำคอ และตอนนี้ความจริงที่ซับซ้อนกว่าเดิมกำลังฉุดรั้งเธอไว้ระหว่างสองโลก...โลกของความถูกต้องกับโลกของความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้เงามืด ความมืดที่อาจจะกำลังกลืนกินเธอไปพร้อมกับชายอันตรายคนนี้...หรือมันคือแสงสว่างเดียวที่จะนำเธอไปสู่คำตอบ? เธอจะต้องเลือก...แต่ทางเลือกนี้ มันเดิมพันด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนต่อไป: ร.ต.อ. รุ่งทิวา ถูกเสือจับได้คาหนังคาเขา พร้อมความจริงอันน่าตกใจที่พลิกโฉมคดีทั้งหมด เธอถูกบังคับให้เลือกระหว่างหน้าที่กับความจริงที่ซับซ้อนกว่านั้น และต้องตัดสินใจว่าจะร่วมมือกับศัตรู หรือยึดมั่นในหน้าที่ที่อาจถูกบงการ
ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ
#cnxseed #KdramaRomance #ตำรวจหญิงปลอมตัวกับเจ้าพ่อ
EP3: ปมลับ เกมลวง
แสงแรกของอรุณรุ่งสาดส่องลอดผ้าม่านไหมสีเงินเข้ามาในห้องนอนหรูหราของเสือ แสงนั้นอาบไล้ร่างบอบบางของรุ่งทิวาที่กำลังคุกเข่าอยู่ข้างเตียง มือเรียวของเธอสั่นเทาขณะที่กำลังหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากช่องลับใต้ลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง ผิวขาวผุดผ่องของเธอสะท้อนแสงอ่อนๆ ยามเช้า เผยให้เห็นกระเล็กๆ ที่พาดผ่านสันจมูกและโหนกแก้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดู ผมดำขลับยาวสยายของเธอตกลงมาปกคลุมใบหน้าครึ่งหนึ่ง ซ่อนแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและสั่นไหวไปพร้อมกัน กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมกลิ่นดอกราตรีที่เธอฉีดเมื่อคืนยังคงอบอวลปนเปกับกลิ่นกายอบอุ่นของเสือบนผ้าปูที่นอนผ้าซาตินยับยู่ยี่ ราวกับเป็นพยานรักที่ไม่อาจหลบหนีความจริงได้ เธอสวมเพียงชุดนอนผ้าไหมซาตินสีงาช้างที่หลุดลุ่ยเล็กน้อย เผยให้เห็นลาดไหล่มนที่เปลือยเปล่าและส่วนโค้งเว้าของเอวคอดสะโพกผายที่เคยถูกมือแกร่งของเสือสัมผัสเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ชุดผ้าไหมนุ่มลื่นราวกับผิวของเธอเอง แต่ในยามนี้มันกลับรู้สึกเหมือนเกราะป้องกันที่กำลังจะถูกฉีกกระชากอย่างโหดร้าย
ทิวา (เสียงกระซิบแผ่วเบา): "เจอแล้ว...ในที่สุด"
เสียงนั้นแผ่วเบาราวกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของความลับ หัวใจของเธอเต้นระรัว ปนเปไปด้วยความรู้สึกผิดและความพึงพอใจ เธอกำลังจะได้ปิดคดีนี้ แต่การได้มาซึ่งหลักฐานสำคัญนี้ มันต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง? ภาพเหตุการณ์ร้อนแรงเมื่อคืนยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด สัมผัสของเสือยังคงฝังลึกอยู่ในทุกอณูผิว เสียงครางกระเส่าของเธอเองยังคงก้องอยู่ในหู
ทันใดนั้น เสียงทุ้มลึกอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ร่างบอบบางสะดุ้งเฮือกราวกับถูกไฟฟ้าช็อต
เสือ: "หาอะไรอยู่...ที่รัก"
น้ำเสียงนั้นฟังดูสงบนิ่งจนน่าขนลุก แต่ความสงบนั้นกลับเต็มไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น หัวใจของทิวากระตุกวูบ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามระงับความสั่นสะท้านที่กำลังคืบคลานเข้ามา สัญชาตญาณของนักสืบเตือนเธอว่าเธอถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้ว แววตาคมกริบของเธอเหลือบมองไปยังเงาร่างสูงสง่าที่ยืนพิงกรอบประตูห้องนอน เสือยืนอยู่ตรงนั้นในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำสนิทที่เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เธอเพิ่งจะซบพิงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ใบหน้าคมคายของเขาฉาบด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา แต่ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีของเขากลับเต็มไปด้วยประกายอันตรายที่จ้องมองมายังเธออย่างไม่วางตา ราวกับกำลังประเมินเหยื่อที่ติดกับดัก
ทิวารีบซ่อนซองเอกสารไว้ด้านหลังทันที แต่ก็ช้าเกินไป สายตาคมกริบของเสือนั้นรวดเร็วกว่าที่เธอคิด
ทิวา: "เสือ...คุณตื่นแล้วเหรอคะ" เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ความสั่นเครือยังคงหลงเหลืออยู่จนสัมผัสได้ มือเรียวของเธอกำซองเอกสารแน่นจนข้อกระดูกขาวโพลน
เสือก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังและอำนาจราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อ มือแกร่งของเขายื่นออกมาอย่างช้าๆ แล้วหยิบซองเอกสารที่เธอพยายามซ่อนไว้ไปจากมือของเธออย่างง่ายดาย สัมผัสเย็นเฉียบจากปลายนิ้วของเขาส่งผ่านไปยังผิวของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก
เสือ: "เอกสารอะไร...ที่ต้องซ่อนขนาดนี้" เขาพลิกซองเอกสารดู สายตาของเขากวาดอ่านตัวอักษรบนหน้าซองช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธออีกครั้ง แววตาของเขาบ่งบอกว่าเขาเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว
เสือ: "ร.ต.อ. รุ่งทิวา...บก.ปคบ. หรือนี่คือชื่อจริงของเธอ"
คำพูดนั้นราวกับคมมีดที่กรีดแทงลงมากลางใจของทิวา ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจ แต่เธอก็พยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่เหลืออยู่ สวมบทบาทที่เธอฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม แม้ว่าภายในใจจะเจ็บปวดรวดร้าว
ทิวา: "ฉัน...ฉันขอโทษ" เสียงของเธอเบาหวิว
เสือ: "ขอโทษเรื่องอะไร...เรื่องที่เธอหลอกฉัน หรือเรื่องที่เธอพยายามจะจับฉัน" น้ำเสียงของเสือเย็นยะเยือกจนสามารถหยุดหัวใจของใครบางคนได้
ทิวายืนขึ้นเต็มความสูง เผชิญหน้ากับสายตาที่ยากจะอ่านได้ของเสือ ใบหน้าของเธอแม้จะซีดเผือด แต่แววตาคมขลังยังคงฉายชัดถึงความไม่ยอมแพ้และจิตวิญญาณของตำรวจผู้กล้าหาญ ร่างกายที่เคยเป็นที่รักและปรารถนาเมื่อคืนนี้ บัดนี้กลับกลายเป็นเป้าหมายที่ถูกจับจ้องอย่างเย็นชาและประเมินค่า
ทิวา: "ฉันทำตามหน้าที่" เธอกล่าวอย่างหนักแน่น แม้เสียงจะสั่นเล็กน้อย
เสือ: "หน้าที่? หน้าที่ที่ต้องแลกด้วยการขึ้นเตียงกับเป้าหมายอย่างนั้นเหรอ" เสียงของเสือเย็นยะเยือกจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยหรือไงทิวา"
ทิวา: "ฉันไม่เคยคิดจะหลอกคุณเรื่องความรู้สึก" เธอพูดเสียงแผ่ว แต่หนักแน่น ดวงตาของเธอฉายแววเจ็บปวดอย่างไม่อาจซ่อนเร้น มันเป็นความจริงที่เธอรู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างกับชายคนนี้ แม้จะรู้ว่ามันคือความผิดมหันต์และอันตรายถึงชีวิต
เสือหัวเราะในลำคออย่างเหยียดหยาม มือแกร่งของเขากำซองเอกสารแน่นจนยับยู่ยี่ราวกับต้องการบีบขยี้ความรู้สึกทั้งหมดของเธอไปพร้อมกัน
เสือ: "ความรู้สึก? เธอรู้ไหมว่าฉันเกลียดที่สุดคืออะไร...คือการถูกหักหลัง"
เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอ จนปลายจมูกของทิวาแทบจะชนกับแผงอกกำยำของเขา กลิ่นกายหอมกรุ่นของเสือที่เคยชวนให้หลงใหลเมื่อคืนนี้ บัดนี้กลับกลายเป็นกลิ่นอายแห่งอันตรายที่โอบล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก
เสือ: "แต่ฉันก็ต้องยอมรับว่า...เธอเก่งมาก ร.ต.อ. รุ่งทิวา เธอเล่นบทบาท 'น้องทิวา' ได้แนบเนียนจนฉันเกือบจะเชื่อสนิทใจ...เกือบไปแล้วจริงๆ"
ทิวา: "แล้วคุณจะทำอะไรกับฉัน" เธอถามอย่างท้าทาย พยายามซ่อนความกลัวและความสับสนไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉย
เสือยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบไล้ไปตามเส้นผมดำขลับที่ยังคงส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกราตรี สัมผัสของเขาอ่อนโยนจนน่าประหลาดใจ ผิดกับคำพูดที่เชือดเฉือนราวกับมีดกรีดลงบนหัวใจ
เสือ: "ทำอะไรน่ะเหรอ...ฉันก็แค่จะหาคำตอบว่าทำไมตำรวจอย่างเธอถึงยอมเสี่ยงขนาดนี้...หรือว่าเธอกำลังตามหาอะไรที่มันมากกว่าแค่ 'หน้าที่' ที่ถูกมอบหมายมา"
ทิวา: "ฉันแค่ทำตามหน้าที่" เธอยืนยันอีกครั้ง พยายามดึงสติของตัวเองกลับมา
เสือหัวเราะเสียงทุ้มลึกอีกครั้ง แววตาของเขาจับจ้องมาที่เธออย่างเย้ายวนและอันตราย ประหนึ่งพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจ้องเหยื่อ
เสือ: "แต่หน้าที่ของเธอ...มันทำให้เธอมาอยู่ในห้องนอนของฉันในสภาพนี้...ไม่ใช่ในห้องสอบสวนอันเย็นชา"
เขาเลื่อนมือลงมาที่ท้ายทอยของเธอ กดเบาๆ ให้ใบหน้าของเธอเงยขึ้นสบตาเขา แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระทบกับดวงตาคมกริบของทิวา ทำให้มันดูพร่างพรายราวกับมีหยาดน้ำตาคลอ รูปร่างที่งดงามราวกับนางแบบของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อยภายใต้ชุดผ้าไหม
เสือ: "เธอรู้ไหม...ฉันชอบแววตาแบบนี้ของเธอ แววตาที่บอกว่าเธอต้องการฉัน...แต่ก็ยังคงพยายามจะปฏิเสธตัวเองอย่างหัวชนฝา"
ทิวา: "คุณคิดผิดแล้ว"
เสือ: "ผิดงั้นเหรอ...เมื่อคืนใครกันนะที่กรีดร้องชื่อฉันด้วยความพึงพอใจ...ใครกันนะที่กอดรัดฉันแน่นราวกับกลัวว่าฉันจะหายไปในยามเช้า"
คำพูดของเสือทำให้ใบหน้าของทิวาแดงก่ำขึ้นมาทันทีด้วยความอับอายและสับสน เธอพยายามสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเขา แต่เขากลับกอดรัดเธอไว้แน่นกว่าเดิม ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันอีกครั้ง กลิ่นกายของพวกเขาผสมผสานกันอย่างแยกไม่ออก กลิ่นน้ำหอมของเธอยังคงติดอยู่ที่ปลอกคอเสื้อคลุมอาบน้ำของเขา
เสือ: "เธออาจจะทำตามหน้าที่...แต่ร่างกายของเธอ...มันไม่เคยโกหกเลยนะทิวา...มันซื่อตรงกับความปรารถนาของตัวเองเสมอ"
เสือก้มหน้าลงกระซิบข้างหูของเธอ เสียงกระซิบนั้นช่างเย้ายวนและแฝงไปด้วยคำขู่ที่ชวนให้หัวใจสั่นไหว
เสือ: "สิ่งที่เธอค้นหา...มันไม่ใช่แค่หลักฐานเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้หรอก...เธอควรจะรู้ดีกว่าใคร"
เขาผละออกจากเธอเล็กน้อยแล้วชี้ไปยังเอกสารในมือของเขา ซึ่งเป็นหลักฐานการทำธุรกรรมที่เชื่อมโยงกับแก๊งค้าของเก่าผิดกฎหมายของเขา รวมถึงแผนผังเครือข่ายที่ซับซ้อน
เสือ: "มันคือเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่านั้น...เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอำนาจมืดที่ฝังรากลึกในประเทศนี้...และเกี่ยวข้องกับ 'ผู้มีอิทธิพล' ที่ยิ่งใหญ่กว่าฉันหลายเท่า...จนตำรวจอย่างเธอเองก็อาจคาดไม่ถึง"
ทิวาเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ แววตาของเธอฉายแววสงสัยอย่างไม่อาจปกปิด สิ่งที่เสือพูดกำลังสั่นคลอนความเชื่อทั้งหมดที่เธอมี
ทิวา: "คุณหมายความว่ายังไง"
เสือ: "หมายความว่า...เธออาจจะกำลังถูกใช้เป็นหมากตัวหนึ่งในเกมที่ใหญ่กว่าที่เธอคิด...เกมที่เดิมพันด้วยชีวิตและความมั่นคงของประเทศ"
เขาเดินไปที่หน้าต่าง แล้วดึงผ้าม่านไหมสีเงินออกอย่างแรง เผยให้เห็นทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ยามเช้าที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนและรถราที่ดูเหมือนจะไร้จุดหมาย แต่ในสายตาของเสือ มันกลับเป็นสนามรบที่ไม่มีวันสิ้นสุด
เสือ: "ธุรกิจค้าของเก่าของฉัน...มันเป็นเพียงฉากบังหน้า"
ทิวา: "ฉากบังหน้า?"
เสือ: "ใช่...เพื่อปกปิดสิ่งที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" เขามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและเจ็บปวด "พ่อของฉัน...เขาเป็นคนเริ่มทุกอย่าง...และเขาต้องจบชีวิตลงเพราะมัน"
นี่คือจุดหักเหที่ทิวาไม่คาดคิดมาก่อน "พ่อของฉัน" คำพูดนั้นทำให้ภาพของเสือในหัวของเธอเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้าของเถื่อนธรรมดา แต่เป็นชายที่แบกรับภาระและอดีตอันหนักอึ้งไว้บนบ่า
เสือ: "เมื่อ 5 ปีก่อน พ่อของฉันถูกฆ่าตายอย่างปริศนา...และธุรกิจทั้งหมดก็ตกมาเป็นของฉัน...ฉันต้องสืบทอดมันเพื่อหาตัวฆาตกร"
ทิวา: "ถูกฆ่าตาย?" เสียงของเธอแผ่วลงด้วยความตกใจ
เสือ: "ใช่...คนที่อยู่เบื้องหลังการตายของพ่อฉัน...คือกลุ่มคนที่ฉันกำลังพยายามโค่นล้ม...ฉันต้องสู้กับพวกมันเพียงลำพังมาตลอด"
เขาหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขายามนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความเจ็บปวดที่ทิวาไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่แววตาของเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยม แต่เป็นแววตาของลูกชายที่ต้องการแก้แค้นให้พ่อและคืนความยุติธรรมให้ตระกูล
เสือ: "การค้าของเก่า...มันเป็นเพียงหนทางเดียวที่ฉันจะเข้าถึงและสะสมอำนาจเพื่อจัดการกับพวกมัน...พวกที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือกฎหมาย"
ทิวา: "แล้วใครคือพวกมัน" เธอถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาคมขลังของเธอฉายแววถึงความมุ่งมั่นที่จะตามหาความจริง
เสือ: "พวกมัน...คือกลุ่มนักการเมืองและผู้มีอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งทุกอย่างในประเทศนี้...พวกมันอยู่เหนือทุกกฎหมาย...และพวกมันคือผู้บงการที่แท้จริง"
น้ำเสียงของเสือเจือไปด้วยความขมขื่นและโทสะ ทิวาเริ่มรู้สึกสับสน ภารกิจของเธอคือการจับกุมเสือผู้ซึ่งเธอคิดว่าเป็นตัวการใหญ่ แต่ตอนนี้เธอกลับได้รู้ความจริงอีกด้านหนึ่งที่ทำให้ทุกอย่างสลับซับซ้อนไปหมด หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกลองศึก เธอถูกสอนมาให้เชื่อมั่นในความยุติธรรม แต่ตอนนี้มันกำลังสั่นคลอน
เสือ: "ตำรวจอย่างเธอก็เป็นแค่เครื่องมือ...เครื่องมือที่ถูกใช้ให้มาจับฉัน เพื่อเปิดทางให้พวกมันทำงานได้สะดวกขึ้น...เธอคิดว่าฉันไม่รู้แผนการของพวกมันอย่างนั้นเหรอ"
ทิวานิ่งไป เธอไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้มาก่อน เธอทำงานภายใต้คำสั่งที่ชัดเจนและเชื่อมั่นในความถูกต้องเสมอมา แต่ถ้าหากสิ่งที่เสือพูดเป็นความจริง...เธอเองก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่กำลังถูกใช้ในเกมอำนาจสกปรก
เสือ: "ฉันรู้ว่าเธอกำลังสืบหาคดีคอร์รัปชันครั้งใหญ่...ใช่ไหม ร.ต.อ. รุ่งทิวา"
ทิวาไม่ตอบ แต่สายตาของเธอบ่งบอกว่าเสือพูดถูก ผิวขาวเนียนของเธอซีดลงอีกนิด แววตาของเธอยังคงพยายามจะอ่านใจเขา
เสือ: "และคดีนั้น...มันเชื่อมโยงกับคนที่ฆ่าพ่อฉัน...กับกลุ่มคนเบื้องหลังที่พวกเธอไม่เคยเข้าถึง"
หัวใจของทิวาเต้นรัว ข้อมูลนี้ทำให้เธอต้องประเมินสถานการณ์ทั้งหมดใหม่ เสือไม่ใช่ศัตรูอย่างที่เธอคิด หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่ศัตรูเพียงคนเดียว เขาอาจจะเป็นพันธมิตรที่เธอไม่เคยคาดคิด
เสือ: "ตอนนี้เธอรู้ความจริงแล้ว...ว่าฉันไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้าของเถื่อนที่ไร้หัวใจ...ฉันก็แค่คนที่ต้องการความยุติธรรม"
เขาก้าวเข้ามาหาเธออีกครั้ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาที่พื้นห้อง สะท้อนเงาของทั้งคู่ที่ยืนประจันหน้ากัน ร่างกายของเสือสูงใหญ่บดบังแสงอาทิตย์ไปจากเธอชั่วขณะ
เสือ: "เธอจะเลือกอะไร...ระหว่างทำตามหน้าที่ที่ถูกบงการโดยคนชั่ว...หรือร่วมมือกับฉัน...เพื่อเปิดโปงความจริงทั้งหมดและนำคนผิดมารับโทษที่แท้จริง"
มือแกร่งของเสือแตะลงบนโหนกแก้มของทิวา ผิวของเขาร้อนผ่าวตัดกับผิวเนียนนุ่มของเธอที่ยังคงสั่นระริกจากความตกใจและสับสน ดวงตาของเขากวาดมองสำรวจใบหน้าของเธอ ราวกับกำลังมองหาคำตอบในแววตาคมกริบคู่นั้น
เสือ:: "ฉันให้เวลาเธอคิด...จนกว่าฝนจะตกหนักกว่านี้"
ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่เคยสดใสก็มืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว เสียงฟ้าร้องครางครืนมาจากระยะไกล ราวกับธรรมชาติกำลังตอบรับกับความตึงเครียดที่ปกคลุมอยู่ภายในห้อง ห่าฝนเม็ดใหญ่เริ่มโปรยปรายลงมากระทบกระจกหน้าต่าง เสียงเม็ดฝนที่โหมกระหน่ำราวกับจะซัดพาทุกความลับให้เปิดเผยและชะล้างทุกความรู้สึกให้บริสุทธิ์
ทิวายืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอมองเข้าไปในดวงตาของเสือ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสเมื่อคืน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความซับซ้อนอันไร้ที่สิ้นสุด เธอมองเห็นความเจ็บปวด ความโกรธแค้น และความมุ่งมั่นอยู่ในนั้น มันไม่ใช่ดวงตาของปีศาจ แต่เป็นดวงตาของมนุษย์ที่ถูกบีบคั้น
ทิวา: "คุณ...คุณกำลังทำให้ฉันสับสน...ฉันควรเชื่อคุณได้จริงหรือ"
เสือ: "บางที...ความสับสนอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการมองเห็นความจริง...และความกล้าที่จะก้าวออกจากกรงขังที่เธอถูกสร้างขึ้นมา"
เขาโน้มตัวลงมาจูบหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้ทิวารู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง คล้ายกับความรู้สึกเมื่อคืน แต่ตอนนี้มันกลับผสมผสานกับความรู้สึกผิด ความอันตราย และความหวังบางอย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้
เสือ: "คิดให้ดีนะ...ร.ต.อ. รุ่งทิวา...อนาคตของเธอ...และอนาคตของประเทศนี้...ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอเพียงคนเดียว"
เขาผละออกจากเธอ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ เหลือทิวาไว้เพียงลำพังกับเสียงฝนที่ยังคงกระหน่ำ และคำถามมากมายที่ดังก้องอยู่ในหัวใจของเธอ
ชุดนอนผ้าไหมซาตินที่เธอสวมอยู่ตอนนี้ดูราวกับผ้าห่อศพของความรักที่กำลังจะก่อตัวขึ้น...หรือมันจะเป็นเครื่องแต่งกายสำหรับการเริ่มต้นของสมรภูมิครั้งใหม่กันแน่? หัวใจของเธอบอบช้ำ แต่หน้าที่ยังคงค้ำคอ และตอนนี้ความจริงที่ซับซ้อนกว่าเดิมกำลังฉุดรั้งเธอไว้ระหว่างสองโลก...โลกของความถูกต้องกับโลกของความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้เงามืด ความมืดที่อาจจะกำลังกลืนกินเธอไปพร้อมกับชายอันตรายคนนี้...หรือมันคือแสงสว่างเดียวที่จะนำเธอไปสู่คำตอบ? เธอจะต้องเลือก...แต่ทางเลือกนี้ มันเดิมพันด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนต่อไป: ร.ต.อ. รุ่งทิวา ถูกเสือจับได้คาหนังคาเขา พร้อมความจริงอันน่าตกใจที่พลิกโฉมคดีทั้งหมด เธอถูกบังคับให้เลือกระหว่างหน้าที่กับความจริงที่ซับซ้อนกว่านั้น และต้องตัดสินใจว่าจะร่วมมือกับศัตรู หรือยึดมั่นในหน้าที่ที่อาจถูกบงการ
ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ
#cnxseed #KdramaRomance #ตำรวจหญิงปลอมตัวกับเจ้าพ่อ