ตอบ
Main Menu

ตอบ

ข้อความมีข้อผิดพลาดที่ต้องแก้ไขก่อนดำเนินการต่อ:
คำเตือน: ไม่มีการตั้งกระทู้หัวข้อนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน
หากคุณมั่นใจว่าต้องการตอบกลับ โปรดพิจารณาเริ่มหัวข้อใหม่
หมายเหตุ: กระทู้นี้จะไม่แสดงจนกว่าจะได้รับการอนุมัติจากผู้ดูแล
ตัวเลือกเพิ่มเติม...
shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง

สรุปหัวข้อ

กระทู้โดย chan_030
 - 06 ธันวาคม 2009, 22:49:44
พ่อแม่ คือ เทวดาที่เราสามารถเห็นและจับต้องได้ อย่าลืม...ตอบแทนท่านซะก่อนที่จะหมดโอกาส เวลาผ่านไป...ไวเหมือนโกหก
กระทู้โดย อาตี๋
 - 02 ตุลาคม 2009, 21:38:45
เกิดอะไรขึ้นกับพี่หมีหรือป่าวครับเนี่ย
กระทู้โดย BenzVam
 - 02 ตุลาคม 2009, 21:30:07
ธรรมโอสถ   

โดนคำนี้จริงๆครับ
กระทู้โดย Hangsniper
 - 02 ตุลาคม 2009, 21:18:41
 dsgjsd ถูกต้องที่สุดคับ..
กระทู้โดย Samingnoi
 - 28 กันยายน 2009, 02:05:36
 นรี อันนี้จริง ๆ เลยนะเนี่ย เคยอ่านเจอบทความนี่แล้ว และคิดว่าวันนึงถ้าแม่เรามีธรรมะในใจได้ ก็คงจะดีมาก ครอบครัวคงจะมีความสุขมาก เพราะว่าท่านชอบเปรียบเทียบกับฝากความหวังไว้กับคนในครอบครัวมากเกินไป จิตใจเลยไม่เคยเป็นสุขเลยสักวัน


ท่านไม่ยอมเข้าใจธรรมะ ไม่คิดว่าดีหรือมีประโยชน์ เพราะมัวเข้าใจแต่ว่า ศาสนาพุทธคือเรื่องเกี่ยวกับปฏิหารย์  นรก สวรรค์ กรรม การถอดจิตวิณญาณ การกราบไหว้พระพุทธรูป (สิ่งเหล่านี้เป็นแค่เปลือกหรืออาจจะกุศโลบาย คนรุ่นก่อน) จึงไม่เห็นคุณค่า กับแก่นของเมล็ดที่แท้จริง


แต่ในวันนึงที่น้องคนเล็กเสียไป แม่ทำใจไม่ได้ เหมือนจะขาดใจตาย สิ่งเดียวที่พอทำได้ก็คือ การสอนธรรมะให้แม่ พยายามอธิบาย ให้กำลังใจ ซื้อหนังสือธรรมะ มาวาง ๆ ๆ แล้วก็ กอง ๆ ๆ ไว้ทั่วบ้าน ต้องทำให้แม่มีธรรมะทางใจให้ได้ ให้รู้จักคำว่าสายกลาง ตอนนี้แม่ ไม่ยึดมั่นถื่อมั่น ไม่อย่อนไม่ตึง ระลึกถึงสติอยู่เสมอได้แล้ว

ท่านเปลี่ยนไปเลย ตอนอายุได้เมื่ออายุ 57 หลังจากศึกษาธรรมะมา 2 ปี ผมถือว่าโชคดีที่สุดในชีวิต เพราะตอนเด็กผมไม่เคยคิดว่าครอบครัวจะสงบร่มเย็น แต่ตอนนี้ก็เป็นไปแล้ว
กระทู้โดย 12972116
 - 15 กันยายน 2009, 09:59:19
ขอบคุนสำหรับข้อคิดดีๆๆๆๆๆ   
กระทู้โดย sonor
 - 15 กันยายน 2009, 06:58:09
 "การให้ธรรมะพ่อแม่ เป็นการทดแทนพระคุณที่สูงสุด"(สมเด็จโต พรหมรังสี)

ลูก เอ๋ย...ยามที่พ่อแม่ของเจ้ามีอายุมากขึ้น ย่อมมีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียน ความแข็งแรงของร่างกายที่เคยมีก็ลดลง ใจน้อย โกรธง่าย ความจำก็เสื่อม ขี้หลงขี้ลืม จิตใจก็หมดความสุขสดชื่น ถึงแม้พวกเจ้าจะคอยเอาใจใส่ดูแลใกล้ชิดสักเพียงใดก็ตาม ก็ไม่อาจช่วยให้พ่อแม่ของเจ้ามีความสุขได้เต็มที่ เพราะพวกเจ้าทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เจ้าช่วยท่านให้ได้รับความสุขเพียงการให้กินอยู่หลับนอน อันเป็นความสุขทางกายเท่านั้น แต่จิตใจของท่าน หาได้ร่าเริงสดชื่นผ่องใสไม่ เจ้าจงจำไว้ว่า การให้ความสุขแก่พ่อแม่อย่างแท้จริงก็คือ การให้ธรรมะ ด้วยการสอนหลักธรรมง่ายๆให้พ่อแม่ของเจ้า พาท่านไปทำบุ_ทำทาน สอนท่านให้รู้จักการปฏิบัติบูชา สวดมนต์ ภาวนา แผ่เมตตา ธรรมะจะอยู่ในจิตใจของพ่อแม่เจ้าทุกภพทุกชาติ ถือว่าเป็นการทดแทนพระคุณที่สูงสุด เจ้าจงจำไว้นะลูกเอ๋ย....."ธรรมโอสถ".....คำสอนของสมเด็จโต ท่านได้บันทึกเอาไว้ด้วยลายมือของงท่าน อันเป็นอมตะวาจา......