ตอบ

ตอบ

ข้อความมีข้อผิดพลาดที่ต้องแก้ไขก่อนดำเนินการต่อ:
คำเตือน: ไม่มีการตั้งกระทู้หัวข้อนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน
หากคุณมั่นใจว่าต้องการตอบกลับ โปรดพิจารณาเริ่มหัวข้อใหม่
หมายเหตุ: กระทู้นี้จะไม่แสดงจนกว่าจะได้รับการอนุมัติจากผู้ดูแล
ตัวเลือกเพิ่มเติม...
shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง

สรุปหัวข้อ

กระทู้โดย wonderkid
 - 27 กันยายน 2008, 23:56:54
ความรักเป็นสิ่งที่เกิดจากใจไม่อาจบังคับกันได้

ชอบคำนี้อ่ะค๊าบบบ
ปล.อยู่ในคุกเรียนปะรินยาตรีอีก 5 ใบอ่ะค๊าบบเก่งโครตต
กระทู้โดย tomato
 - 20 กันยายน 2008, 08:05:08
ได้ข่าวว่าได้รับอภัยโทษ ออกมาแล้วนี่ครับ นายคนนี้อ่ะ
:-\
กระทู้โดย mmppp
 - 19 กันยายน 2008, 15:19:14
 ;kljj ความรักหนอความรัก ต้องหัดใช้วิชาไร้ใจบ้าง จะได้ไม่ต้องทุกข์มาก
กระทู้โดย 3p
 - 15 กันยายน 2008, 12:52:37
ยังไม่สำนึก... ouiy
กระทู้โดย kity
 - 15 กันยายน 2008, 07:00:31
 098kj  ตุลาการภิวัฒธ์ โดยแท้
กระทู้โดย kaitom
 - 14 กันยายน 2008, 10:21:19
 ouiy ouiy
กระทู้โดย Lostman133
 - 14 กันยายน 2008, 09:36:53
แบบนี้ poiu
กระทู้โดย Sylar
 - 13 กันยายน 2008, 13:42:41
มันยังจะแถอีกเนอะคนเรา ฆ่าเค้าแล้ว อืม ดูไว้ครับ ไว้เตือนใจ
กระทู้โดย cmman573
 - 13 กันยายน 2008, 08:37:04
หึๆๆๆ ขอบคุณที่ลื้อคดีดัง มาให้ข้อคิดเตือนใจคับท่าน
กระทู้โดย j007
 - 13 กันยายน 2008, 08:31:48
จำกันได้มั๊ยกับนายเสริม สาครราษฎร์ที่เป็นหมอฆ่าแฟนตาย
ในคดีที่นายเสริมถูกตัดสิน นายเสริมขอลดโทษโดยอ้างเหตุว่า
ตนฆ่าแฟนเพราะความรักที่ตนมี จนไม่อาจหักห้ามใจให้แฟนไปมีคนใหม่ได้
จึงขอความปราณีจากศาลให ้เห็นแก่ความรักของตน

ศาลฎีกาได้ให้เหตุผลไว้อย่างงดงาม
ถึงความรักที่นายเสริมอ้างว่ามีต่อแฟนของตน

ดังฏีกาข้างล่างนี้

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คดีแดงที่ 6083/2546
พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด โจทก์
นางสุดา ปรัชญาภัทร โจทก์ร่วม
นายเสริม สาครราษฎร์ จำเลย


ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยควรได้รับโทษประหารชีวิต ศาลล่างทั้งสองไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะคดี
ไม่มีเหตุบรรเทาโทษนั้น
ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น
จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ร่วมฎีกาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว

ส่วนที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยถูกผู้ตายข่มเหงจิตใจอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม
เพราะจำเลยกับผู้ตายมีความสัมพันธ์ฉันคนรัก
แต่ผู้ตายต้องการเลิกความสัมพันธ์กับจำเลยไปมีรักกับผู้ชายคนใหม่
จำเลยจึงบันดาลโทสะฆ่าผู้ตายนั้น

เห็นว่า
ความรักเป็นสิ่งที่เกิดจากใจไม่อาจบังคับกันได้
ความรักที่แท้จริงคือความปรารถนาดีต่อคนที่ตนรักความยินดีที่คนที่ตนรักมีความสุข
การให้อภัยเมื่อคนที่ตนรักทำผิดและการเสียสละความสุขของตนเพื่อความสุขของคนที่ตนรัก
จำเลยปรารถนาจะยึดครองผู้ตายเพื่อความสุขของจำเลยเอง
เมื่อไม่สมหวังจำเลยก็ฆ่าผู้ตาย เป็นความคิดและการกระทำที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ของจำเลยโดยฝ่าย
เดียว มิได้คำนึงถึงจิตใจและความรู้สึกของผู้ตาย หาใช่ความรักไม่
ทั้งเป็นความเห็นผิดที่เป็นอันตรายต่อสังคมอย่างยิ่ง

ดังนี้
แม้จะฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยฎีกาก็ถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็น
ธรรม กรณีไม่มีเหตุจะลงโทษจำเลยน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้

ด้วยเหตุดังกล่าวนี้ ศาลจึงพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต

.................................................................
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,


ชอบครับ ชอบๆๆ เลยเอามาโพสให้อ่านกัน
09876