Series 5/15 — หมอสาวกับผู้ป่วยปริศนา
ตอนที่ 1/4 — อ้างอิงสไตล์: Doctor Romantic + Hospital Playlist
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ห้องพิเศษ 801 โรงพยาบาลศิริราช
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะเนิบนาบ แต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ พญ.ภัทรียา หรือ หมอแพรว แพทย์ประจำบ้านปี 3 วัย 28 ปี ก้าวเดินไปตามทางเดินที่เงียบสงบของหอผู้ป่วยพิเศษ รัศมีแห่งความงามเปล่งประกายออกมาจากหญิงสาว แม้จะอยู่ในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตาที่ดูเรียบง่าย ผิวขาวนวลผ่องดุจไข่มุกยามต้องแสงจันทร์ เรือนผมดำขลับยาวสลวยถูกรวบเป็นมวยสูงอย่างประณีต เผยให้เห็นต้นคอระหงอันงดงาม ดวงตาคมหวานภายใต้กรอบแว่นบางเฉียบฉายแววฉลาดและเปี่ยมด้วยความเมตตา จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อที่เป็นธรรมชาติ รูปร่างสูงโปร่งระหงของเธอทำให้เสื้อกาวน์ตัวหลวมดูราวกับชุดออกแบบพิเศษ ราวกับนางแบบกำลังเดินเฉิดฉายอยู่บนรันเวย์แห่งชีวิตจริง
กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่ติดเสื้อกาวน์ของเธอผสมผสานกับกลิ่นสะอาดของน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาล เป็นความหอมที่บริสุทธิ์และน่าจดจำ เครื่องประดับเดียวที่ประดับกายคือต่างหูเพชรเม็ดเล็กๆ ที่ระยิบระยับยามเธอเคลื่อนไหว ช่างเป็นความงามที่สมบูรณ์แบบทั้งจากภายในและภายนอก
วันนี้เธอถูกตามให้มาดูแลเคสผู้ป่วย VIP รายหนึ่ง อาการอาหารเป็นพิษธรรมดาๆ แต่การที่ถูกเรียกตัวด้วยคำสั่งพิเศษจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลเองนั้น ทำให้หมอแพรวอดคิดไม่ได้ว่าต้องมีอะไรที่ "ไม่ธรรมดา" ซ่อนอยู่
เมื่อประตูห้องพิเศษ 801 เลื่อนเปิดออกอย่างแผ่วเบา แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟหัวเตียงตกกระทบเข้ากับภายในห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยโทนสีอบอุ่น เฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อดีประดับด้วยผ้าไหมและผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีเทาเข้ม มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันทน์หอมลอยอวลในอากาศ ราวกับไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาล แต่เป็นห้องสวีทในโรงแรมห้าดาว หมอแพรวก้าวเข้าไปในห้องอย่างสง่างาม ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจนิยามได้เริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธอ
บนเตียงผู้ป่วยที่ประดับด้วยผ้าปูซาตินสีครีม ผู้ป่วยชายคนหนึ่งกำลังนั่งพิงหมอนอ่านหนังสือพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์จากแท็บเล็ตในมือ เขาคือ อโณทัย มหาเศรษฐีหุ้นส่วนพันล้าน วัย 40 ปี ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งฐานะและรูปกาย รูปร่างของเขาดูสูงใหญ่กำยำสมส่วนแม้จะอยู่ในชุดผ้าไหมซาตินเนื้อดีสีเขียวเข้มที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยรสนิยม สันกรามคมชัดบ่งบอกถึงความเด็ดขาด ใบหน้าคมเข้มมีไรหนวดเคราบางๆ ดูเซ็กซี่อย่างมีเสน่ห์ ดวงตาคมกริบสีสนิมดุจเหยี่ยวคู่นั้นเงยขึ้นจากแท็บเล็ต สบเข้ากับดวงตาคมหวานของหมอแพรวพอดี หัวใจของหมอแพรวกระตุกวูบเล็กน้อย ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวู้ดดี้ผสมความสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาลอยมาแตะจมูกเธอ ทำให้ใจเธอเต้นรัวขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล
"สวัสดีครับคุณหมอภัทรียา" เสียงทุ้มต่ำนุ่มลึกของเขาดังขึ้น ช่างเป็นน้ำเสียงที่น่าฟังและเต็มไปด้วยอำนาจ หมอแพรวพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เตียง สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากชายตรงหน้า พลังงานที่ดึงดูดและอันตรายในคราวเดียวกัน
"สวัสดีค่ะ คุณอโณทัย ดิฉันหมอแพรวค่ะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "คุณอโณทัยรู้สึกเป็นยังไงบ้างคะ"
"ก็ดีขึ้นมากแล้วครับ ขอบคุณที่เป็นห่วง" เขาตอบ พลางยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของหมอแพรวสั่นไหวเล็กน้อย
หมอแพรวเริ่มทำการตรวจร่างกายตามหน้าที่ ปลายนิ้วเรียวยาว เย็นเฉียบ และแผ่วเบาของเธอสัมผัสแผ่วลงบนหน้าท้องแกร่งของเขา การสัมผัสที่บริสุทธิ์ตามหลักการแพทย์ แต่กลับทำให้เกิดกระแสความร้อนระอุแปลกๆ ขึ้นระหว่างคนทั้งสอง ดวงตาคมกริบของอโณทัยจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของหมอแพรวตลอดเวลา ในขณะที่เธอก็รู้สึกได้ถึงสายตานั้น แม้จะพยายามควบคุมสีหน้าและอารมณ์ให้เป็นปกติที่สุด แต่ความรู้สึกปั่นป่วนในใจนั้นไม่อาจปกปิดได้มิดชิด
"อาการอาหารเป็นพิษนี่...น่าจะดีขึ้นตามลำดับนะคะ แต่ดูจากประวัติที่ส่งมา คุณอโณทัยเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการคล้ายๆ กันนี้เดือนละครั้งเลยนะคะ" หมอแพรวเอ่ยถามด้วยความสงสัย พลางพลิกดูประวัติคนไข้ในแฟ้มมือที่ถืออยู่ ต่างหูเพชรของเธอวูบไหวตามการเคลื่อนไหว
อโณทัยหัวเราะในลำคอเบาๆ "ก็แค่หาข้ออ้างมาพักผ่อนบ้างน่ะครับ คุณหมอไม่คิดว่าชีวิตผมวุ่นวายเกินไปหน่อยเหรอ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความนัยบางอย่าง สายตาคมกริบของเขาจ้องมองเธอราวกับจะทะลุทะลวงเข้าไปในห้วงความคิดของเธอ
หมอแพรวเงียบไปชั่วขณะ ไม่แน่ใจว่าจะตอบคำถามนั้นอย่างไรดี มันไม่ใช่คำถามที่แพทย์ควรตอบจากคนไข้ และมันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินกว่าที่จะไปยุ่งเกี่ยว แต่ในขณะเดียวกัน เธอกลับรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างจากเขา ผู้ชายคนนี้มีบางอย่างที่แตกต่างออกไปจากคนไข้คนอื่นๆ ที่เธอเคยเจอ
"คุณอโณทัยควรพักผ่อนให้เพียงพอและระมัดระวังเรื่องอาหารการกินนะคะ" เธอสรุปด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาระยะห่าง
"ครับ คุณหมอ" เขาตอบพร้อมรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา "แต่คุณหมอทราบไหมครับว่า บางครั้งการพักผ่อนที่ดีที่สุดก็ไม่ใช่แค่การนอนหลับเฉยๆ"
ทันใดนั้นเอง เม็ดฝนเม็ดใหญ่ก็เริ่มโปรยปรายลงมาจากฟ้า กระทบกับกระจกหน้าต่างห้องพิเศษดังเปาะแปะ เสียงฝนพรำเพิ่มบรรยากาศที่เงียบสงบในห้องให้มีความโรแมนติกและลึกลับยิ่งขึ้น หมอแพรวเผลอมองออกไปนอกหน้าต่าง มองเห็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองยามค่ำคืนที่พร่าเลือนภายใต้ม่านฝน
"คุณหมอครับ..." เสียงทุ้มต่ำของอโณทัยทำให้เธอหันกลับมามอง "คืนนี้ผมมีงานเลี้ยงเล็กๆ ฉลองที่อาการดีขึ้น...ที่คอนโดส่วนตัวของผมในสาทร อยากเชิญคุณหมอไปด้วยกัน"
ตาคมกริบของเขาจ้องมองเธอราวกับกำลังท้าทายให้เธอตัดสินใจ ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของน้ำหอม กลิ่นฝน และความรู้สึกที่ไม่อาจควบคุมได้ หมอแพรวรู้สึกราวกับมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็นกำลังฉุดรั้งเธอเข้าไปในห้วงอันตรายนั้น เธอกำลังยืนอยู่บนทางแยกสำคัญระหว่างหน้าที่กับความรู้สึกที่ไม่รู้จัก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนต่อไป: หมอแพรวเผชิญหน้ากับความเชิญชวนอันตรายจากคุณอโณทัย ชายผู้มาพร้อมปริศนาและความเย้ายวน ในตอนหน้า เธอจะยอมก้าวเข้าสู่โลกส่วนตัวของเขาหรือไม่? และอะไรคือความลับที่แท้จริงเบื้องหลังอาการป่วยของมหาเศรษฐีหนุ่มผู้นี้?
ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ
#cnxseed #KdramaRomance #หมอสาวกับผู้ป่วยปริศนา