Series 10/15 — เพื่อนสมัยเด็กกลับมาเป็นเจ้านาย
ตอนที่ 4/4 — อ้างอิงสไตล์: Reply 1988 + Twenty-Five Twenty-One
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
บทที่ 4: คำสาบานใต้แสงจันทร์
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเล็ดลอดม่านโปร่งบางของห้องนอนในบ้านไม้สักที่ขอนแก่น มันอบอุ่นทว่ากลับไม่อาจซึมซาบเข้าไปในหัวใจของปวีณ์ภัทรได้เลย
เปลือกตาบางของเป้ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นดวงตากลมโตเป็นประกายที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยร้าวรอนและความรวดร้าว เธอหรี่ตามองพลกฤตที่นอนอยู่ข้างๆ แผ่นอกกว้างที่เคยเป็นที่พักพิงในค่ำคืนอันเร่าร้อน บัดนี้กลับดูเหมือนกำแพงสูงที่ไม่อาจก้าวข้าม ผิวขาวอมชมพูของเธอที่เมื่อคืนยังเปล่งปลั่งด้วยหยาดเหงื่อแห่งความปรารถนา บัดนี้กลับดูซีดเซียว ร่างกายที่เคยกระชับและอ่อนช้อยราวกับพฤกษาต้องลม บัดนี้กลับไร้เรี่ยวแรง พลกฤตลืมตาขึ้น มองสบกับดวงตาที่ฉายแววเจ็บปวดนั้น มือแกร่งของเขาค่อยๆ ยกขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลรินอาบแก้มเนียนใสของเป้
"เป้..."
เสียงทุ้มนุ่มของเขาเรียกชื่อเธอด้วยความรู้สึกผิด น้ำเสียงที่เคยสั่งการและเปี่ยมด้วยอำนาจในออฟฟิศ บัดนี้กลับสั่นพร่า ดวงตาคมกริบที่มักจะฉายแววเฉลียวฉลาด บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กัน
"พลพล... เรื่องหมั้น... มันคืออะไร?"
เสียงใสของเป้แหบพร่า มือเรียวของเธอสัมผัสแผ่วเบาบนแผ่นอกของเขา บรรยากาศของผ้าไหมซาตินสีเงินยวงที่พันรอบกายของเธอในคืนก่อนยังคงชัดเจน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากน้ำหอมที่เธอพรมในคอเสื้อยังคงกรุ่น แต่ทั้งหมดนั้นกลับถูกบดบังด้วยความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา
"เป้... ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าแม่จะเร่งเรื่องนี้เร็วขนาดนี้..."
เป้ผละตัวออก สวมชุดนอนผ้าซาตินสีชมพูอ่อนที่ดูราวกับผิวที่สองของเธอ เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนหลังบ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำวัยเด็ก แสงแดดยามเช้ากระทบเรือนผมสีน้ำตาลเข้มของเธอ ให้ประกายงดงามราวกับเส้นไหมทองยามที่เธอเคลื่อนไหวอย่างสง่างามทว่าเปี่ยมไปด้วยความรวดร้าว บั้นเอวคอดกิ่วของเธอสะท้อนความผอมเพรียว บ่าเนียนลื่นของเธอที่บัดนี้ดูเปราะบาง เผยให้เห็นว่าภายในจิตใจเธอแตกสลายเพียงใด
"ไม่รู้? พลพล นายกับฉัน... เราเพิ่งจะ..."
เธอไม่สามารถพูดคำเหล่านั้นออกมาได้หมด ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วร่าง
"ฉันรู้เป้ ฉันรู้... และฉันก็รู้สึกเหมือนกัน... มากกว่าที่ฉันเคยรู้สึกกับใคร"
พลกฤตลุกขึ้นยืน เขาก้าวเข้ามาหาเธอ แขนแกร่งของเขาโอบรอบเอวคอดของเป้จากด้านหลัง ดึงเธอเข้ามาแนบชิดกับกายอุ่นของเขา หน้าผากของเขาวางลงบนไหล่เนียนของเธอ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเป้ที่ติดตรึงอยู่ในห้วงความทรงจำของเขา ทำให้เขายิ่งตัดสินใจได้แน่วแน่
"ฉันจะไม่หมั้น... ฉันจะบอกแม่..."
เป้สะอื้นไห้ น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอกำมือของเขาที่โอบเอวเธอไว้แน่น เธอได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นรัว แรงและหนักแน่น ราวกับจะยืนยันคำพูดของเขา
ทันใดนั้น เสียงประตูห้องก็เปิดออก พลอยแก้ว แม่ของพลกฤตยืนอยู่ตรงนั้น ด้วยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นทั้งคู่ ใบหน้าของเป้ซีดเผือด เธอผละออกจากพลกฤตทันที ความรู้สึกผิดเข้าครอบงำ
"พล! นี่มันอะไรกัน!"
พลกฤตกำหมัดแน่น เขาก้าวไปยืนบังเป้ไว้ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดูอ่อนโยน บัดนี้กลับแข็งกร้าว ดวงตาคมกริบของเขามองตรงไปยังมารดาอย่างแน่วแน่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน แสดงถึงความมุ่งมั่นที่ไม่อาจทัดทาน
"แม่ครับ... ผมจะไม่มีวันหมั้นกับใครนอกจากผู้หญิงที่ผมรัก"
คำพูดของพลกฤตดังก้องไปทั่วห้อง พลอยแก้วช็อกจนพูดไม่ออก เป้มองแผ่นหลังกว้างของพลกฤตด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งประหลาดใจ ซาบซึ้ง และเจ็บปวด
---
ในวันนั้น พลกฤตต้องเผชิญหน้ากับครอบครัวของเขาอย่างดุดัน การสนทนาเต็มไปด้วยเสียงที่ดังขึ้นและลง เป้ได้ยินเสียงเหล่านั้นจากห้องข้างๆ หัวใจของเธอเต้นระรัว เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง เมฆฝนเริ่มตั้งเค้า ครึ้มฟ้าครึ้มฝนเหมือนกับจิตใจของเธอ
ช่วงบ่าย พลกฤตเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขามีร่องรอยความอ่อนล้า แต่ดวงตาของเขากลับเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น
"เรียบร้อยแล้วเป้... ผมบอกแม่ไปหมดแล้ว... ผมยกเลิกทุกอย่าง..."
เป้เดินเข้าไปหาเขา เธอเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสถึงความร้อนผ่าวจากความเครียดที่เขาเพิ่งผ่านมา น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ
"นายทำแบบนี้ทำไมพลพล? ครอบครัวนาย..."
"ครอบครัวที่แท้จริงของผม คือคนที่อยู่ตรงหน้าผมต่างหากเป้ ผมไม่สนแล้วว่าใครจะคิดยังไง ผมรู้แค่ว่าผมรักคุณ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอีกแล้ว"
พลกฤตดึงเป้เข้ามากอดอย่างแน่นหนา เป้ซบหน้าลงกับแผงอกของเขา ได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันกับของเธอ กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของเป้ทำให้พลกฤตสงบลง เขาสูดดมความหอมนั้นลึกๆ ราวกับจะกักเก็บมันไว้ตลอดไป
---
สองวันต่อมา ทั้งคู่เดินทางกลับกรุงเทพฯ ด้วยรถยนต์ส่วนตัวตลอดทางไม่มีคำพูดใดๆ ระหว่างกัน มีเพียงมือของพลกฤตที่กุมมือเรียวของเป้ไว้แน่น เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ทัศนียภาพที่เปลี่ยนไปจากทุ่งนาเขียวขจีสู่ตึกสูงระฟ้า เป้รู้สึกเหมือนเธอกำลังก้าวเข้าสู่บทใหม่ของชีวิตที่ไม่อาจคาดเดาได้
เมื่อมาถึงคอนโดมิเนียมหรูใจกลางทองหล่อของพลกฤต แสงไฟสลัวจากเมืองหลวงส่องเข้ามาในห้องที่มืดมิด พลกฤตเปิดไฟน้อยๆ สร้างบรรยากาศอันอบอุ่น
เป้มองสำรวจรอบห้อง ห้องที่เคยเป็นเพียงฉากหลังในการทำงาน บัดนี้กลับดูอบอุ่นและเป็นส่วนตัวมากขึ้น
พลกฤตเดินมาหยุดตรงหน้าเป้ มือของเขาเชยคางมนของเธอขึ้น ดวงตาของทั้งคู่สบกันลึกซึ้ง แววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความเข้าใจ
"เป้... ฉันเคยเป็นคนที่วิ่งหนีความรู้สึกตัวเองมาตลอด... ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเด็ก... จนกระทั่งตอนนี้... แต่ครั้งนี้... ฉันจะไม่หนีอีกแล้ว"
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แววตาของเขาจริงจัง เป้รู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นจากส่วนลึกของจิตใจเขา
"นายพร้อมเหรอพลพล? กับทุกอย่างที่อาจจะตามมา?"
เป้ถามด้วยความกังวล เธอไม่อยากให้เขาต้องมาเจอเรื่องไม่ดีเพราะเธอ
พลกฤตยิ้มอ่อนโยน มือของเขาเลื่อนลงมาโอบรอบเอวคอดของเธออีกครั้ง ดึงเธอเข้ามาชิดจนร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกัน ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเป้
"ฉันพร้อม... มากกว่าที่เคยเป็นมาทั้งชีวิต"
เขาค่อยๆ ก้มลงจูบหน้าผากเนียนใสของเธอ จูบลงมาที่เปลือกตาบาง จมูกโด่งรั้น และหยุดอยู่ที่กลีบปากอิ่มสีระเรื่อของเธอ จูบนั้นอ่อนโยน ทว่าเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เก็บงำมานาน เป้หลับตาลง ตอบรับจูบของเขาอย่างเต็มที่ มือเรียวของเธอโอบรอบลำคอแข็งแกร่งของเขา ขยับเข้าใกล้เขามากขึ้น เพื่อให้ได้สัมผัสถึงความร้อนรุ่มจากกายของเขา
พลกฤตอุ้มเธอขึ้นในวงแขนแกร่ง เป้ซบหน้าลงกับไหล่กว้างของเขา กลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุน แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ส่องกระทบเครื่องเพชรเม็ดเล็กๆ ที่ระยิบระยับอยู่บนสร้อยคอของเป้ ทำให้เธอดูราวกับเทพธิดาในราตรี
เขาค่อยๆ วางเธอลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีครีม ดวงตาของเขามองเธอด้วยความหลงใหล เป้เห็นความรักและความปรารถนาในแววตาคู่นั้น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีได้เลือนหายไป เหลือไว้เพียงความต้องการที่จะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขา
มือของพลกฤตปลดชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มของเป้ออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ปราศจากตำหนิ เรือนร่างที่บัดนี้เปลือยเปล่าของเธอส่องประกายภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามา มือแกร่งลูบไล้ไปตามบั้นเอวคอดกิ่วของเธอ แผ่วเบาแต่กระตุ้นความรู้สึก
"คุณสวยงามเหลือเกินเป้..."
เสียงกระซิบของเขาแหบพร่า เป้รู้สึกถึงความสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เธอเองก็เอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้า พลกฤตโน้มตัวลงมาจูบเธออีกครั้ง จูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าครั้งไหนๆ มือของเขาเคลื่อนไปตามแผ่นหลังเนียนของเธอ ลูบไล้จากบ่าลงมาถึงส่วนโค้งเว้าของสะโพกอย่างช้าๆ
ผ้าปูที่นอนผ้าซาตินลื่นไหลภายใต้ร่างกายของพวกเขา แสงจันทร์ส่องกระทบผิวกายที่เปล่งปลั่งของทั้งคู่ เสียงลมหายใจที่หนักหน่วงผสมผสานกันเป็นจังหวะแห่งรัก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมของเป้ผสมกับกลิ่นกายอบอุ่นของพลกฤตอบอวลไปทั่วห้อง บทรักของทั้งคู่ในคืนนี้เป็นดั่งการยืนยันคำมั่นสัญญา ไม่มีอะไรจะมาแยกพวกเขาจากกันได้อีกแล้ว พวกเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา ราวกับโลกทั้งใบเป็นของพวกเขาเพียงสองคน
---
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในห้องนอนพลกฤตกอดเป้ไว้แน่นบนเตียงผ้าซาตินที่ยับยู่ยี่ เขามองใบหน้าเปื้อนยิ้มของเธอที่ซบอยู่บนแผงอกของเขา มือของเขาลูบไล้เรือนผมสีเข้มของเธออย่างอ่อนโยน ความสุขที่เขารู้สึกในตอนนี้มันมากมายเกินกว่าจะหาคำใดมาเปรียบได้
"เป้... แต่งงานกับผมนะ"
เสียงของเขาแหบพร่าแต่ชัดเจน เป้เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างเป็นประกาย รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าสวย
"พลพล..."
พลกฤตหยิบแหวนเพชรเม็ดงามที่ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมา มันเป็นแหวนที่เรียบง่ายแต่ดูหรูหราสะท้อนแสงระยิบระยับ วงแหวนทองคำขาวฝังเพชรเม็ดเดี่ยวที่ส่องประกายระยิบระยับ เขาสวมมันลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเป้พอดี ราวกับสร้างมาเพื่อเธอ
"ฉันรักคุณเป้... จะรักตลอดไป..."
เป้น้ำตาคลอเบ้า เธอโผเข้ากอดเขาแน่น พยักหน้าตอบรับ "รักค่ะ... รักคุณพลพลที่สุดเลยค่ะ"
เสียงหัวใจของทั้งคู่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการเป็นเพื่อนสมัยเด็ก และจบลงด้วยการเป็นเจ้านายและลูกน้อง ได้แปรเปลี่ยนเป็นความรักที่แท้จริงที่ไม่มีสิ่งใดมาพรากจากกันได้อีกต่อไป ทั้งคู่มองออกไปนอกหน้าต่าง แสงแดดยามเช้าส่องสว่าง โลกทั้งใบดูสดใสและเต็มไปด้วยความหวัง นี่คือจุดเริ่มต้นของบทใหม่ในชีวิตของพวกเขา ทั้งในฐานะคู่รักและคู่ชีวิตที่จะร่วมสร้างอนาคตไปด้วยกัน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนต่อไป: เรื่องราวความรักของปวีณ์ภัทรและพลกฤตที่ฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกัน จบลงด้วยคำสาบานรักใต้แสงจันทร์และแหวนเพชรที่เปล่งประกาย นี่คือจุดเริ่มต้นบทใหม่ของความสุขที่ไม่สิ้นสุด พวกเขาจะเริ่มต้นชีวิตคู่และธุรกิจสตาร์ทอัพร่วมกันได้อย่างไร รอติดตามบทสรุปของ CEO หนุ่มและ Designer สาวในชีวิตบทใหม่.
ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ
#cnxseed #KdramaRomance #เพื่อนสมัยเด็กกลับมาเป็นเจ้านาย