เฮ้ย พี่น้อง! ครูดอนขอเปิดวงเช้านี้ด้วยเรื่องขำๆ เน้อ 😄 เมื่อวานหลานสาวจากกรุงเทพขึ้นมาเที่ยว มันอยากอู้กำเมืองอวดแฟน เดินเข้าครัวหาแม่มันแล้วพูดเสียงดังฟังชัดว่า "แม่จ้าว หนูมัก...ตี้จะ 'ขี้จุ๊' หื้อแม่ฟัง!" — ทั้งบ้านหัวเราะกันลั่น เพราะมันนึกว่า 'ขี้จุ๊' แปลว่าเล่าเรื่อง ที่แท้มันแปลว่า 'โกหก' 555
พอพูดถึงเรื่องนี้ผมก็นึกได้ ตอนหนุ่มๆ จีบสาวคนเมือง อยากแซวว่าหน้าตาดี ดันไปพูดว่า 'จ้างเนอะ' นึกว่าแปลว่าสวย ที่แท้เขาแปลว่าอ้วน! โดนเขาบึ้งใส่ทั้งคืน กว่าจะง้อคืนได้ ☕ กำเมืองนี่แหละ พลาดคำเดียวเรื่องยาว
วันนี้ครูดอนขอเปิดคลาสสอนคำเมืองแบบฮาๆ — 'เจ๊าะแจ๊ะ' = พูดเก่ง, 'ขี้จุ๊' = โกหก, 'ปิ๊กบ้าน' = กลับบ้าน จำไว้เน้อคนรุ่นใหม่! 🍜
ทีนี้ถึงคิวพี่น้องแล้ว มาเช็คชื่อเข้าวงกัน:
- เคยอู้กำเมืองผิดคำจนเรื่องใหญ่บ่? เล่ามาหื้อฟังหน่อย!
- ลูกหลานคนไหนอู้กำเมืองแล้วน่ารักน่าหยิก มาเล่าดู
- มีคำเมืองไหนที่คนรุ่นใหม่ชอบใช้ผิดที่สุด?
- ใครยังจำคำเมืองโบราณๆ ที่คนหนุ่มไม่รู้จักแล้วมั่ง?
แท็กเพื่อนตี้อู้กำเมืองบ่ได้ซักคำเข้ามาหัดกัน แล้วมาปิ๊กบ้านเก่าโต๊ะนี้กันแหมเน้อ! 😆