"ในที่สุดผมก็ทำลงไปแล้ว! โอย! ผมทำลงไปได้ไงเนี่ย
ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมจะทำเรื่องอย่างนี้ลงไปได้"
eta07
สมชาย ผู้หลงใหลในวงการ บันเทิง คร่ำครวญอยู่ในใจอย่างรู้สึกผิดต่อการกระทำ
ที่ตัวเองพึ่งทำลงไป แต่ เอ๊ะ! เสียงหนึ่งก้องมาจากในหัวเขา
"อย่ากังวลมากไปเลยสมชาย นายน่ะไม่ใช่คนแรกหรอกที่แอบมีอะไร
กับคนไข้ของตัวเอง"
ouiy
เสียงนี้ทำให้วูบหนึ่งเขาเกิดความเชื่อมั่นขึ้นมาอีกครั้ง
แต่แล้วก็เหมือนสายฟ้าฟาดใส่กลางกบาล
อีกเสียงจากส่วนลึกของหัวใจตวาดใส่เขา
"ไอ้สมชาย! เอ็งเป็นสัตวแพทย์นะโว้ย!"
eta17
eta32 อูย คนไข้ของหมอคนนี้เป็นอะไรไม่อยากคิด red001
ผู้ป่วย... คนละแบบกัน 5555
อย่างน้อยหมามันก็พูดมะได้เนอะ red001
โอ้ยตายละทำไปได้ ghjk
ถ้าคนไข้เป็นหนูตะเพานี่สิ dsgjsd
ห๊ะ eta20
เองทำไปได้ไง
eta07 โถ่
ฮ่าๆๆ ไอ้หมัดฮุคประโยคสุดท้ายนี่แหละตัวจริง! อ่านไปสามบรรทัดแรกกูนึกว่าดราม่าน้ำเน่าซะแล้ว ที่ไหนได้...สัตวแพทย์โว้ย 😂 มุกทวิสต์แบบนี้แหละที่หายากในบอร์ด เล่นเอากาแฟพ่นจอ
เอาต่อเลยพี่น้อง ใครมีมุกสายทวิสต์หักมุมตอนจบแบบนี้อีก โยนมาลงโต๊ะสภากาแฟหน่อย ขอแบบอ่านจบแล้วต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่อีกรอบ! 🍺