[J-Character] Sazae-san การ์ตูนบันทึกชีวิต ‘กระจกสะท้อนสังคม’ ของญี่ปุ่น

[etatae333]

[J-Character] Sazae-san
การ์ตูนบันทึกชีวิต  'กระจกสะท้อนสังคม' ของญี่ปุ่น



ในขณะที่โลกอนิเมะเต็มไปด้วยหุ่นยนต์ยักษ์, สาวน้อยเวทมนตร์, และการต่อสู้
อันดุเดือด มีการ์ตูนเรื่องหนึ่งที่ยืนหยัดอยู่เหนือกาลเวลามากว่า 50 ปี ด้วยเนื้อหา
สุดแสนจะธรรมดา นั่นคือเรื่องราวชีวิตประจำวันของแม่บ้านนามว่า "ซาซาเอะซัง"
(Sazae-san) การ์ตูนที่เป็นมากกว่าแค่ความบันเทิง แต่คือบันทึกประวัติศาสตร์
มีชีวิตและเป็นดั่งกระจกสะท้อนสังคมของชาวญี่ปุ่น


จุดเริ่มต้นจากปลายปากกาของศิลปินหญิง



ซาซาเอะซัง (サザエさん) ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในปี 1946 ในรูปแบบการ์ตูนช่อง (Comic Strip)
ในหนังสือพิมพ์ จากปลายปากกาของศิลปินหญิง มาจิโกะ ฮาเซกาว่า (Machiko Hasegawa)
ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยากในยุคนั้น เนื้อหาดั้งเดิมสะท้อนภาพสังคมญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ที่ผู้หญิงเริ่มมีบทบาทนอกบ้านมากขึ้น ตัวละครซาซาเอะในยุคแรกจึงเป็นหญิงสาวสมัยใหม่
ที่กระฉับกระเฉงและมีความคิดเป็นของตัวเอง

ต่อมาในปี 1969 เรื่องราวของเธอถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะทีวีซีรีส์ และนั่นคือจุดเริ่มต้น
ของตำนานที่ทำให้ ซาซาเอะซัง กลายเป็นอนิเมะที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในโลก
และยังคงฉายอยู่ทุกเย็นวันอาทิตย์จนถึงปัจจุบัน


เรื่องราวสุดธรรมดาที่ไม่ธรรมดา



หัวใจของเรื่องไม่ได้มีพล็อตที่ซับซ้อนอะไรเลย มันคือการติดตามชีวิตของ คุณฟุกุดะ ซาซาเอะ
และครอบครัวใหญ่ 3 รุ่นที่อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ประกอบด้วย

มาสุโอะ: สามีพนักงานบริษัทผู้แสนดี

นามิฮิระ: คุณพ่อผู้เป็นดั่งเสาหลักของบ้าน

ฟุเนะ: คุณแม่ผู้อบอุ่น

คัทสึโอะ: น้องชายตัวแสบ

วากาเมะ: น้องสาวผู้น่ารัก

ทาราโอะ (ทาระจัง): ลูกชายวัยกำลังซนของซาซาเอะ

ทามะ: แมวประจำบ้าน



แต่ละตอนจะเล่าเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน เช่น การไปจ่ายตลาด,
การทะเลาะกันเล็กๆ น้อยๆ ของพี่น้อง, การเตรียมตัวต้อนรับฤดูกาลใหม่, หรือปัญหา
ในที่ทำงานของคุณพ่อ ซึ่งความเรียบง่ายนี้เองที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพันและเข้าถึงได้ง่าย
เหมือนกำลังเฝ้าดูชีวิตของครอบครัวเพื่อนบ้านที่คุ้นเคย


ทำไมถึงเป็นที่รักมานานกว่า 50 ปี?

ภาพแทนของ "ครอบครัวในอุดมคติ" ในยุคที่สังคมญี่ปุ่นเปลี่ยนไปสู่ครอบครัวเดี่ยว
มากขึ้น ครอบครัวใหญ่ของซาซาเอะซังกลายเป็นภาพแทนของความอบอุ่นและ
ความสัมพันธ์ในครอบครัวที่หลายคนโหยหา

กระจกสะท้อนสังคม

อนิเมะเรื่องนี้ปรับเปลี่ยนรายละเอียดต่างๆ ไปตามยุคสมัยอย่างแนบเนียน เราจะได้เห็น
เทคโนโลยีใหม่ๆ ค่อยๆ เข้ามาในบ้านของซาซาเอะ หรือแฟชั่นการแต่งกายที่เปลี่ยนไป
การดูซาซาเอะซังจึงเหมือนกับการดูบันทึกการเปลี่ยนแปลงของสังคมญี่ปุ่นไปในตัว




ความสบายใจในเย็นวันอาทิตย์

การออกอากาศในเย็นวันอาทิตย์ทำให้ซาซาเอะซังกลายเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดวันหยุด
เมื่อเพลงจบดังขึ้น หลายคนจะรู้สึกใจหายเล็กน้อยว่า "อ่า...พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน/ไปเรียนแล้ว"
จนเกิดเป็นคำศัพท์ที่เรียกว่า "Sazae-san Shokogun" (โรคซาซาเอะซัง)
ซึ่งหมายถึงอาการเศร้าในเย็นวันอาทิตย์นั่นเอง



ซาซาเอะซังไม่ใช่การ์ตูนที่สร้างความตื่นเต้นเร้าใจ แต่คือเพื่อนเก่าที่คอยปลอบประโลม
และสะท้อนคุณค่าของความสัมพันธ์ในครอบครัว เป็นเหตุผลว่าทำไมเรื่องราวของแม่บ้าน
ธรรมดาคนนี้ถึงได้กลายเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมและเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจ
ของชาวญี่ปุ่นมาได้อย่างยาวนาน