หน้ากากนางฟ้าในคืนฝนพรำ: Ep 2 - แผลเป็นเก่า เล่าเรื่องใหม่

เริ่มโดย don, 14 พฤษภาคม 2026, 19:33:17

หัวข้อก่อนหน้า - หัวข้อถัดไป

0 สมาชิก และ 1 ผู้มาเยือน กำลังดูหัวข้อนี้

don

เสียงโทรศัพท์จากเบอร์ต่างประเทศที่ดังขึ้นเมื่อคืนก่อน ทำให้บรรยากาศร้อนๆ ในห้องนวดเมื่อคืนพลันหยุดชะงักไปในพริบตา
ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันหอมระเหย ผมจ้องมองดวงตาคู่เดิมที่ผมเคยคุ้นเคยมาห้าปีเต็ม
ใครกันที่โทรมาหาเธอในเวลานั้น แล้วทำไมเธอถึงได้ดูร้อนรนขนาดนั้น ทั้งๆ ที่ก่อนหน้ายังคงมอบสัมผัสร้อนแรงให้ผมอย่างไม่รู้เบื่อจนแทบจะละลายไปกับปลายนิ้วเธอ?

เสียงริงโทนแปลกๆ ที่ดังขึ้นกะทันหันในความมืดสลัวทำให้ทุกอย่างรอบตัวเหมือนถูกหยุดเวลา น้องแพรสะดุ้งเล็กน้อย เธอรีบผละออกไปคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ผมเห็นประกายบางอย่างในแววตาเธอ... ความกังวล? ความร้อนรน? หรืออะไรกันแน่? เธอปัดผมออก แล้วลุกขึ้นไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงห้อง ประตูถูกแง้มเอาไว้ แต่ผมไม่ได้ยินเสียงเธอคุยชัดเจนนัก ได้ยินเพียงเสียงอ้อแอ้เหมือนกำลังพูดภาษาต่างประเทศอะไรสักอย่าง ที่ผมไม่เคยได้ยินจาก 'นุ่น' คนเก่าเลยแม้แต่น้อย มันทำให้หัวใจผมบีบรัดอย่างประหลาด ความตื่นเต้นที่เคยมีเมื่อครู่พลันมลายหายไป ผมได้แต่พลิกตัวนอนหงายมองเพดานไม้สีเข้ม คิดวนเวียนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เวลาผ่านไปไม่นาน น้องแพรก็กลับเข้ามาในห้อง เธอไม่ได้สวมเสื้อคลุมเหมือนตอนแรก แต่เป็นเพียงผ้าขนหนูสีขาวที่พันรอบกายอย่างลวกๆ กลิ่นแชมพูหอมอ่อนๆ ลอยมาปะทะจมูก ผมมองเห็นหยดน้ำเกาะพราวอยู่บนผิวเนื้อขาวผ่องที่โผล่พ้นผ้าขนหนูมาเล็กน้อย แต่แววตาที่เธอมองมานั้น... มันต่างไปจากเดิม เหมือนมีกำแพงบางๆ มากั้นกลางระหว่างเราสองคน

"ขอโทษนะคะพี่" เสียงเธอหวานใสเหมือนเดิม แต่เจือด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ผมจับต้องไม่ได้ "มีเรื่องด่วนนิดหน่อยค่ะ" เธอพูดพร้อมกับเดินมานั่งลงข้างๆ ผม มือเรียวค่อยๆ ลูบไล้แขนผมแผ่วเบาเหมือนจะปลอบโยน แต่สัมผัสกลับรู้สึกเย็นชาแปลกๆ

"ใครโทรมาเหรอ?" ผมอดไม่ได้ที่จะถามออกไป ดวงตาจ้องมองเธอเขม็ง หวังจะหาคำตอบจากดวงตาคู่นั้น

เธอหลบสายตาเล็กน้อย "เพื่อนเก่าค่ะพี่... จากต่างประเทศ" แค่นั้น ไม่มีรายละเอียดอื่นใด ผมพยักหน้ารับอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ไม่กล้าเซ้าซี้มากไปกว่านี้ ผมรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ยิ่งผมเร่งเร้า เธอก็ยิ่งจะผลักไสผมออกไปไกลกว่าเดิม

ผมเปลี่ยนเรื่อง "แล้ว... เราต่อกันดีไหม?" ผมถามเสียงพร่า มือก็เลื่อนไปโอบเอวเธอเข้ามาใกล้ บีบเคล้นสะโพกกลมกลึงเบาๆ กลิ่นกายหอมๆ ของเธอทำเอาเลือดในกายผมสูบฉีดอีกครั้ง ผมอยากจะลืมเรื่องเมื่อครู่ไปให้หมดสิ้น อยากจะจมดิ่งไปกับสัมผัสของเธอจนลืมโลกใบเก่าไปเลยจริงๆ

น้องแพรนิ่งไปชั่วครู่ เหมือนกำลังลังเล แต่แล้วเธอก็ยิ้มบางๆ ให้ผม "พี่นี่... อยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" เธอพูดพร้อมกับซบหน้าลงกับอกผม นิ้วเรียวไล่วนอยู่บนแผงอกของผมอย่างยั่วยวน เสียงหวานๆ ที่กระซิบข้างหูทำให้ผมแทบจะระเบิดออก ผมพลิกตัวขึ้นคร่อมเธออย่างช้าๆ มือเลื่อนไปปลดผ้าขนหนูที่พันรอบกายเธอออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่ขาวเนียนไร้ที่ติ ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก บอกได้คำเดียวว่าน้องนี่ ฟิต และ แคบ ชนิดที่ว่าหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

ผมเริ่มพรมจูบไปตามซอกคอขาวเนียน ไล่ลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจของเธอ เสียงครางแผ่วๆ เล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงเป็นการตอบรับที่ทำให้ผมยิ่งฮึกเหิม ผมดูดเม้มกลีบดอกไม้สีชมพูอ่อนจนมันแข็งสู้ลิ้น เสียง 'อือออ' ที่เธอครางออกมาพร้อมกับจิกเล็บลงบนหลังผมอย่างลืมตัว บอกให้ผมรู้ว่าเธอก็ต้องการผมมากแค่ไหน

มือของผมลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ สัมผัสถึงความร้อนรุ่มที่แผ่ออกมา ผมเห็นเหงื่อซึมตามไรผมของน้องแพร แต่แววตาที่มองมายังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายยากจะคาดเดา ผมก้มลงจูบเธออีกครั้ง จูบที่เนิ่นนานและดูดดื่มจนลมหายใจขาดห้วง ลิ้นร้อนเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน สัมผัสรสชาติความหอมหวานจากริมฝีปากเธอจนผมแทบคลั่ง

"พี่...อย่าพึ่ง...อื้อออ..." เธอพยายามครางบอก แต่คำพูดของเธอกลับถูกกลืนหายไปกับจูบอันร้อนแรงของผม ผมไม่ได้สนใจสิ่งใดอีกแล้ว นอกจากร่างกายที่ตอบสนองต่อผมอย่างเร่าร้อน ผมกระตุ้นเธออย่างต่อเนื่อง สัมผัสที่เร่าร้อนของผมทำให้เธอเริ่มสั่นสะท้าน ผมได้ยินเสียงครางกระเส่าของเธอที่ดังขึ้นเรื่อยๆ "อ๊าาา...ตรงนั้น...พี่..." เธอบิดเร้าอย่างทรมาน ผมเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้นตามคำบอกของเธอ จนร่างกายของเราสั่นสะท้านไปพร้อมๆ กัน ไม่นานเธอก็ถึงจุดสุดยอดครั้งแรกของคืนนี้ ร่างกายบิดเร้าเกร็งไปหมด เสียงครางดังลั่นไปทั้งห้อง พร้อมกับความรู้สึกอุ่น ฉ่ำ ที่แผ่ซ่านไปทั่วตัวผม นี่แหละ น้ำแรก ที่ผมรอคอยมานานแสนนาน

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็กลับมาโอบกอดผมอีกครั้ง ซบหน้าลงกับอกผมอย่างอ่อนแรง ผมลูบไล้เส้นผมนุ่มสลวยของเธอเบาๆ ห้องเงียบลง มีเพียงเสียงลมหายใจของเราสองคนเท่านั้นที่ดังเป็นจังหวะ ผมแอบเปิดมือถือดูข่าว เห็นประเด็นดราม่าเรื่อง นักแสดงชนพื้นเมืองฟ้องผู้กำกับดัง ขโมยลักษณะใบหน้า ไปใช้สร้างตัวละคร Avatar ผมก็ได้แต่คิดในใจว่า บางทีคนเราก็มีหลายหน้า เหมือนน้องแพรตอนนี้ ที่บางมุมก็เหมือนนุ่นเหลือเกิน จนผมสับสน ผมเลื่อนไปเจอข่าวอีกชิ้นเกี่ยวกับ น้องซิดนี่ย์ ลูกสาวเจฟฟรี่ เบญจกุล ที่โตแล้วสวยมาก ก็อดคิดไม่ได้ว่าเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน คนที่เราเคยรู้จักก็เติบโตเปลี่ยนไป จนบางทีก็จำแทบไม่ได้ เหมือนน้องแพรคนนี้ ที่หน้าตาเหมือนเดิม แต่หลายๆ อย่างก็ไม่เหมือนเดิมเลย

ผมกอดเธอไว้แน่น ซึมซับความอบอุ่นของเธอไว้ให้มากที่สุด หวังว่าความใกล้ชิดนี้จะช่วยลบล้างความคลางแคลงใจในใจผมได้บ้าง แพรผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เธอหลับตาพริ้ม สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผมใช้จังหวะนั้นลูบไล้แผ่นหลังเนียนของเธอ และนั่นเองที่มือผมไปสะดุดเข้ากับรอยแผลเป็นเล็กๆ บริเวณสะบักซ้ายของเธอ รอยแผลเป็นจางๆ รูปวงรี ที่ผมจำได้ดีว่ามันเป็นรอยแผลเป็นที่น้องนุ่นเคยโดนกระจกบาดตอนเรายังเด็กๆ ตอนนั้นนุ่นร้องไห้จ้าจนผมต้องปลอบอยู่นาน

หัวใจผมเต้นระรัว ผมรีบดึงมือกลับทันที พยายามไม่แสดงพิรุธ

"พี่... มีอะไรเหรอคะ?" น้องแพรลืมตาขึ้นมองผมด้วยแววตาฉงน

"เปล่าครับ... ไม่มีอะไร" ผมรีบตอบ พยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แต่ในใจกลับสับสนอลหม่านไปหมด รอยแผลเป็นนั้น... มันไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ

น้องแพรลุกขึ้นจากเตียง เดินไปหยิบเสื้อคลุมมาใส่ ผมมองตามร่างเธอไปจนสุดสายตา เธอสวมเสื้อคลุมอย่างรวดเร็ว ราวกับต้องการจะปกปิดอะไรบางอย่าง แต่รอยแผลเป็นนั้น... มันยังคงติดตาผมอยู่ชัดเจน

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่? น้องแพรคือใครกันแน่? และทำไมเธอถึงมีรอยแผลเป็นของนุ่น? ทุกคำถามถาโถมเข้ามาในหัวผมจนแทบระเบิด

ปล. ผมยังงงไม่หายกับเรื่องรอยแผลเป็นนี้จริงๆ ครับพี่ๆ หัวใจผมนี่เต้นไม่เป็นจังหวะเลย
ปล.2 วันนี้จัดหนักจัดเต็มไปหนึ่งน้ำแรกนะครับน้องแพรนี่สุดยอดจริงๆ ฉ่ำ เกินบรรยายครับปลากรอบ!
ปล.3 ใครที่กำลังงงเหมือนผม เตรียมตัวให้ดี เพราะความลับมันยังไม่หมดแค่นี้แน่ๆ ครับ

คำถามชวนคุย:
1. พี่ๆ คิดว่ารอยแผลเป็นที่ผมเจอคือนุ่นจริงๆ ใช่ไหมครับ? หรือแค่เรื่องบังเอิญ?
2. ถ้าเป็นพี่ๆ จะถามน้องแพรตรงๆ ไหมครับเรื่องรอยแผลเป็น?
3. การที่น้องแพรดูร้อนรนตอนรับโทรศัพท์ พี่ๆ คิดว่าเธอมีเรื่องอะไรปิดบังผมอยู่ครับ?
4. พี่ๆ เคยเจอคนที่เราเคยรู้จักที่เปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้ไหมครับ? เล่าประสบการณ์หน่อยครับ
5. เรื่องความสัมพันธ์แบบนี้ ถ้าเป็นพี่ๆ จะเดินหน้าต่อ หรือถอยดีครับ?

Reward DM: สำหรับพี่ๆ ที่ร่วมตอบคำถาม 3 ท่านแรก ผมมีพิกัดร้านนวดเด็ดๆ ย่านสุขุมวิทพร้อมชื่อน้องเด็ดๆ ของร้านมาฝากครับ

พรุ่งนี้: เบอร์โทรศัพท์ที่น้องแพรคุยเมื่อคืนคือเบอร์ใคร และทำไมเธอถึงได้ดูหวาดกลัวนัก
friendly
0
funny
0
informative
0
agree
0
disagree
0
pwnt
0
like
0
dislike
0
late
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions

ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

คำเตือน: ไม่มีการตั้งกระทู้หัวข้อนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน
หากคุณมั่นใจว่าต้องการตอบกลับ โปรดพิจารณาเริ่มหัวข้อใหม่

หมายเหตุ: กระทู้นี้จะไม่แสดงจนกว่าจะได้รับการอนุมัติจากผู้ดูแล

ชื่อ:
อีเมล:
shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง