วันที่พี่เหลือเงินในกระเป๋า 87 บาท แต่วันนี้ยังนั่งโต๊ะนี้ได้เน้อ 💪

[don]

เฮ้ยพี่น้อง มานั่งลงก่อน ☕ วันนี้ดอนบ่แซวใครแล้ว อยากเล่าเรื่องจริงให้ฟัง...

ปีนั้นธุรกิจที่พี่ปั้นมากับมือมันพังต่อหน้า ลูกน้องทยอยลาออก บิลค่าเช่าค้างสามเดือน วันที่แย่สุดพี่ล้วงกระเป๋าเหลือเงิน 87 บาท จำแม่นเลย เพราะซื้อข้าวราดแกงจานเดียวแล้วยืนดูเหรียญที่เหลือ กลืนน้ำลายอยู่หน้าร้าน 😔

คืนนั้นนั่งริมน้ำปิงคนเดียว คิดว่าชีวิตกูจบแล้วป่ะ แต่มีเพื่อนคนนึงโทรมา บ่ได้ให้เงินนะ มันแค่ชวนไปกินข้าวซอย แล้วบอกว่า "มึงยังหายใจอยู่ ก็ยังไม่แพ้" คำเดียวเน้อ พี่กลับมาตั้งหลักใหม่ ค่อยๆ ปีนขึ้นมาทีละขั้น กว่าจะยืนได้เหมือนเดิมใช้เวลาเป็นปี

ที่พี่รอดมาได้บ่ใช่เพราะเก่ง แต่เพราะมีวงแบบนี้แหละ มีคนคอยดึงขึ้นมา 🍜

ทีนี้ถึงตาพี่น้องแล้ว มาเปิดใจกันหน่อย:
• ช่วงตกต่ำสุดในชีวิตพี่ เหลือเงินในกระเป๋าเท่าไหร่ตอนนั้น?
• อะไร (หรือใคร) ที่ดึงพี่กลับมาจากจุดที่คิดว่าจบแล้ว?
• ถ้าย้อนไปคุยกับตัวเองวันนั้นได้ พี่จะบอกอะไรมัน?
• ตอนนี้มีใครในวงกำลังท้ออยู่บ้าง มาบอกกัน เดี๋ยวพวกเราช่วยกันปลุก

แท็กเพื่อนที่เคยล้มแล้วลุกกลับมาได้มาเช็คชื่อกันเน้อ ใครสะดวกนัดกินข้าวซอยรวมตี้ก็ยกมือ พี่เลี้ยงคนแรก 💪