เจ้าสาวสัญญา 7 วัน EP.2: ราตรีปรารถนาใต้เงาจันทร์ – พันธะแรกที่ไม่อาจปฏิเสธ

[don]

Series 7/15 — เจ้าสาวสัญญา 7 วัน
ตอนที่ 2/4 — อ้างอิงสไตล์: Marriage Contract

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

เจ้าสาวสัญญา 7 วัน
EP.2 Heat: ราตรีปรารถนา

ราตรีที่บ้านพักริมแม่น้ำเจ้าพระยาห่มคลุมด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงน้ำไหลรินและเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแผ่วเบา ฐิติพรยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องนอนที่แสนหรูหรา สายตาคมเศร้าของเธอกวาดมองใบหน้าซีดเซียวของตัวเอง

ผิวขาวผ่องดุจน้ำนมที่ปกติจะถูกซ่อนภายใต้ชุดพยาบาลรัดกุม ตอนนี้เปลือยเปล่าอยู่ใต้ชุดนอนผ้าซาตินสีงาช้าง ชายผ้าพลิ้วไหวล้อกับแสงจันทร์ที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา สะท้อนเป็นประกายแวววาว เนื้อผ้าลื่นไหลโอบรับสัดส่วนอรชร เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่ละเอียดอ่อน ไหปลาร้าที่โดดเด่น ไหล่มนกลม และแผ่นหลังเนียนเรียวที่ทอดยาวลงไปถึงบั้นเอวคอดกิ่ว เส้นผมสีดำขลับยาวสลวยสยายลงมาเคลียแผ่นหลัง สร้างความขัดแย้งที่เย้ายวนกับความบริสุทธิ์ของชุดสีอ่อน

หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกลองศึก ความตึงเครียดของสถานการณ์บีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ ภาพของแม่ที่นอนซูบผอมอยู่ในโรงพยาบาลวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด นั่นคือแรงผลักดันเดียวที่ทำให้เธอยืนอยู่ตรงนี้ ในฐานะ 'เจ้าสาว' กำมะลอ ในคืนแรกของสัญญาเจ็ดวัน

ฉัน: (ในใจ) เพื่อแม่...ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเบาๆ ทำให้ฐิติพรสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับตฤณภพ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมสันภายใต้คิ้วเข้มที่ขมวดเล็กน้อย ดวงตาคู่คมของเขากวาดมองเธอตั้งแต่ปลายเท้าจรดเส้นผมที่ปรกบ่า แววตาที่ยากจะอ่านความหมายได้ แต่แฝงไว้ด้วยประกายบางอย่างที่ทำให้ใจของฐิติพรสั่นสะท้าน

ตฤณภพในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมเม็ดบนออก เผยให้เห็นลำคอแกร่งและแผงอกบางส่วน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่สุขุมทว่าเร้าอารมณ์ลอยเข้ามาแตะจมูก เธอสัมผัสได้ถึงออร่าความเย็นชาที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็น

ตฤณภพ: คุณรู้ใช่ไหม ว่าหน้าที่ของคุณคืออะไร

เสียงทุ้มต่ำของเขาบาดลึกเข้ามาในความเงียบงัน ฐิติพรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอมองเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น พยายามซ่อนความหวาดหวั่นไว้ภายใต้ท่าทีที่สงบนิ่งที่สุด

ฉัน: ทราบค่ะ...คุณตฤณภพ

ตฤณภพก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกย่างก้าวเปรียบดั่งการนับถอยหลังสู่ชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง แสงเทียนจากเชิงเทียนคริสตัลบนโต๊ะข้างเตียงส่องสว่างไหว ล้อเล่นกับเงาของร่างทั้งสองบนผนังห้อง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและความปรารถนาที่ถูกเก็บงำ

เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ เพียงไม่กี่คืบมือหนาของเขายื่นออกไปปลายนิ้วสัมผัสที่แก้มเนียนนุ่มของฐิติพรอย่างแผ่วเบา ร้อนราวกับเปลวเพลิงที่ปะทุขึ้นในใจของเธอ ขนอ่อนทั่วร่างลุกซู่ด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจเข้าใจได้ กลิ่นกายของเขาหอมกรุ่นจนเธอรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย

ตฤณภพ: อย่าเรียกผมแบบนั้น...ตอนนี้คุณคือ 'เมีย' ผม

คำว่า 'เมีย' ดังหนักแน่น ก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของฐิติพร เธอกะพริบตาถี่ๆ พยายามระงับความรู้สึกบางอย่างที่พยายามจะก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของหัวใจ

ตฤณภพเลื่อนปลายนิ้วจากแก้มลงมาที่ลำคอระหง แผ่วเบาราวขนนก แล้วหยุดที่ไหปลาร้าก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปอีก สัมผัสผ้าซาตินที่หน้าอก ปลุกปั่นความรู้สึกให้วาบหวามไปทั่วร่าง หัวใจของฐิติพรเต้นระรัวจนเหมือนจะทะลุออกมาจากอก มือของเขาช่างแข็งแรงและอบอุ่น สัมผัสของมันเปรียบเสมือนกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านผิวหนังของเธอ

ดวงตาคู่คมของตฤณภพจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของฐิติพร ราวกับจะค้นหาบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน เสียงลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดเมื่อเขาก้มหน้าลงใกล้ กลิ่นกายของเขาอบอวลไปทั่ว จนเธอรับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวที่พุ่งพล่านไปทั่วทั้งตัว

ริมฝีปากอุ่นร้อนของตฤณภพแตะลงบนกลีบปากของเธออย่างแผ่วเบาในทีแรก แล้วจึงกดจูบลงมาอย่างเนิบนาบแต่หนักแน่น ความอ่อนโยนที่แฝงไว้ด้วยอำนาจการควบคุม ทำให้ฐิติพรไร้เรี่ยวแรงต้านทาน เธอหลับตาลง ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในวังวนของความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา

รสสัมผัสที่แปลกใหม่ ความตื่นเต้นที่อันตราย และความต้องการที่ถูกปลุกเร้าทำให้เลือดในกายของเธอพลุ่งพล่าน ผ้าซาตินที่สวมอยู่เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะหลอมละลายไปกับผิวเนื้อของเธอ

มือหนาของตฤณภพเลื่อนโอบรอบเอวคอดกิ่วของฐิติพร ดึงร่างบางเข้ามาชิดจนสัมผัสได้ถึงความร้อนจากแผงอกของเขา เขากดจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไล้เลียไปทั่วกลีบปากของเธออย่างเร่งเร้า รสชาติหวานปนขมของไวน์ที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไปติดปลายลิ้น

ฉัน: (ในใจ) นี่คือสิ่งที่ต้องแลกมา...เพื่อชีวิตของแม่

ฐิติพรยกมือขึ้นโอบรอบลำคอของตฤณภพอย่างเลื่อนลอย ปล่อยให้ตัวเองเป็นไปตามแรงปรารถนาที่ไม่คุ้นเคยที่เขามอบให้ ผ้าไหมที่ลื่นไหลบนผิวของเธอยิ่งกระตุ้นความรู้สึกให้รุ่มร้อน

เสียงหอบหายใจดังแผ่วเบาภายในห้อง ผ้าปูที่นอนผ้าไหมสีครีมยับย่นภายใต้ร่างของคนทั้งสอง แสงจันทร์ที่เคยส่องสว่างโรยตัวลงสู่ความมืดมิดของยามค่ำคืน เปลี่ยนเป็นแสงรุ่งอรุณที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา สาดส่องกระทบใบหน้าของฐิติพรที่นอนหอบอย่างอ่อนแรง

ตฤณภพนอนอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าคมเข้มยังคงฉาบไปด้วยความเยียบเย็น ทว่าแววตาของเขากลับดูมีประกายที่แปลกไป ฐิติพรค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองเพดานห้องที่ว่างเปล่า ความรู้สึกหลากหลายตีวนอยู่ในใจ ทั้งความสับสน ความว่างเปล่า และความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

เมื่อเธอพยายามจะลุกขึ้น มือหนาของตฤณภพก็คว้าข้อมือของเธอไว้

ตฤณภพ: จะไปไหน

เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย ฐิติพรหันไปมองเขา แววตาของเธอยังคงเต็มไปด้วยคำถาม

ฉัน: ฉันต้องเตรียมอาหารเช้าให้คุณ...ตามสัญญา

ตฤณภพปล่อยข้อมือเธอ แต่สายตายังคงจ้องมองไม่วาง เขาจ้องมองสร้อยคอเพชรเส้นเล็กที่ระยิบระยับอยู่บนลำคอของฐิติพร ซึ่งเขาเพิ่งสวมให้เธอเมื่อคืนก่อนที่จะ...

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของตฤณภพก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมารับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าเมื่อเขาฟังปลายสาย แววตาของเขากลับเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความเย็นชาที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวดที่ฉายออกมาอย่างชัดเจนที่สุดเท่าที่ฐิติพรเคยเห็น

ตฤณภพ: คุณแม่...

คำพูดของเขาขาดห้วงไปพร้อมกับสีหน้าซีดเผือด ฐิติพรสัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนในอากาศ ความรู้สึกไม่ดีบางอย่างแล่นแปลบเข้ามาในใจ เธอรู้ทันทีว่าข่าวร้ายได้เดินทางมาถึงแล้ว และมันจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งไปตลอดกาล

ฉัน: (ในใจ) คุณแม่ของเขา...เกิดอะไรขึ้นกันแน่

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: คืนแรกในฐานะ 'เจ้าสาว' กำมะลอ ได้ทิ้งร่องรอยที่ไม่ใช่เพียงแค่กาย แต่เป็นพันธะผูกพันที่ยากจะปฏิเสธ เมื่อฟ้าสาง ข่าวร้ายจากโรงพยาบาลก็มาถึง เตรียมพบกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของทั้งสองในตอนต่อไป

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #เจ้าสาวสัญญา7วัน