คืนหลงลืม: เจอแฟนเก่าในซอยลับ... เธอจำผมไม่ได้ (ภาค 1/3)

[don]

ผมเจอฟ้าคืนนั้น... ในซอยแคบๆ ใต้แสงนีออนสลัวๆ ผมจำเธอได้ทันที แม้เธอจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหนก็ตาม

แต่เธอ... เธอมองผมด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยแม้แต่น้อย...

หรือแค่แกล้งทำเป็นจำไม่ได้กันแน่?

ฝนพรำๆ หลังฝนหลวงเดือนที่แล้ว ทำให้พื้นถนนเปียกชื้น แสงไฟสะท้อนระยิบระยับไปทั่ว บรรยากาศชุ่มฉ่ำแต่กลับทำให้ใจผมรู้สึกแห้งผาก เมืองที่เคยสดใสตอนนี้ดูจะกร่อนลงไปเรื่อยๆ เหมือนกับความทรงจำเก่าๆ ที่กำลังเลือนหายไปกับสายฝน

ผมเดินเลี่ยงซอยเปลี่ยวๆ แถวนั้นประจำ แต่คืนนี้เหมือนมีอะไรดึงดูดให้ผมต้องเลี้ยวเข้าไป และนั่นคือที่ที่ผมเจอเธอ

ฟ้า ในชุดเดรสสีดำรัดรูป สั้นขึ้น คล้องคอ เผยผิวขาวเนียนที่ผมเคยสัมผัส ทรงผมยาวสลวยสีดำขลับที่คุ้นเคย แต่ใบหน้าของเธอตอนนี้มีเครื่องสำอางหนาจัดจนแทบจะจำเค้าเดิมไม่ได้

"คุณลูกค้าจะรับน้องคนไหนคะ" เสียงหวานปนแหบเล็กน้อยเอ่ยทัก ผมยืนนิ่งมองเธอ ดวงตาของเราประสานกันแวบหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหลบสายตาไปอย่างรวดเร็ว

ผมอยากจะถามว่า "ฟ้า นี่ผมเองนะ จำไม่ได้เหรอ?" แต่คำพูดมันติดอยู่ในลำคอ

จนกระทั่งผมเห็นรอยสักกลุ่มดาวเล็กๆ ตรงข้อมือด้านในของเธอ กลุ่มดาวที่ผมเคยเล่าให้ฟังว่ามันคือราศีเกิดของเราสองคน ที่เราตั้งใจไปสักพร้อมกันเมื่อ 5 ปีก่อน... มันยังอยู่ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยน และนั่นทำให้ผมมั่นใจว่าเธอคือฟ้าจริงๆ

"น้องฟ้าว่างมั้ยครับ?" ผมเอ่ยออกไป คำที่ผมไม่คิดว่าจะได้พูดกับเธออีกครั้ง

เธอพยักหน้าเล็กน้อย แววตาของเธอดูลึกล้ำเกินกว่าอายุ ผมที่เคยรู้จัก ฟ้าคนนี้โตขึ้น สวยขึ้น แต่ออร่ารอบตัวเธอ มันแตกต่างจากฟ้าใสๆ ที่ผมเคยควงมากเหลือเกิน เหมือนมีกำแพงบางอย่างกั้นระหว่างเรา

เราเดินขึ้นไปที่ห้องพักเล็กๆ แห่งหนึ่งในตึกเก่าๆ แถวนั้น บรรยากาศภายในห้องมืดสลัว มีเพียงแสงไฟสีส้มนวลจากโคมไฟหัวเตียงส่องสว่างพอให้เห็นรอยยิ้มของเธอ...

ผมพยายามจะชวนเธอคุยเรื่องเก่าๆ แต่ฟ้าเอาแต่เบี่ยงประเด็น เล่าเรื่องงาน เรื่องลูกค้าคนอื่นๆ ซึ่งมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวด เหมือนเราอยู่กันคนละโลกแล้วจริงๆ

"ไม่เป็นไรนะคะพี่... วันนี้ฟ้าจะดูแลพี่ให้ดีที่สุดค่ะ" เธอพูดพร้อมกับค่อยๆ ปลดชุดเดรสของตัวเองออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่เย้ายวน ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

เธอดึงผมเข้าหาอย่างนุ่มนวล กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ตอนนี้คลุกเคล้ากับกลิ่นกายหอมๆ ของเธอจนทำให้ผมแทบคลั่ง เธอเป็นฝ่ายรุกก่อน มือเรียวลูบไล้แผ่วเบาทั่วแผ่นหลังผม

"พี่ไม่ต้องคิดอะไรนะคะ... ปล่อยให้ฟ้าดูแลพี่คืนนี้" เสียงกระซิบแผ่วๆ ข้างหูทำให้ผมขนลุกซู่ ผมตอบสนองเธอไปอย่างเต็มที่...

ฟิตมากครับพี่ๆ อย่างที่ไม่ได้เจอมานานแสนนาน เสียงครางของเธอดังแผ่วเบาเคล้าไปกับเสียงของแอร์ที่ทำงานอย่างหนัก ผมจมดิ่งไปกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเธอ

น้ำแรกหมดไปอย่างรวดเร็ว... เธอยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยนก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบอีกครั้ง...

ผมไม่แน่ใจว่าเธอจำผมได้หรือเปล่า หรือแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก แต่คืนนี้ผมก็ยังจมอยู่กับเธอ แต่แล้ว... ตอนที่เธอกำลังจะผล็อยหลับไป...

โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น... และมีข้อความเข้า ผมแอบมองเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ...

"เจอกันพรุ่งนี้ ที่เดิม... เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก"

เป็นข้อความจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก... และนั่นทำให้ผมรู้ว่าฟ้าคนนี้... ไม่ใช่แค่ "น้องบาร์" ธรรมดาแน่นอน...

ปล. พี่ๆ คิดว่าน้องฟ้าจำผมได้ไหมครับ? แล้วข้อความนั้นคืออะไร? แล้วทำไมเธอถึงมาทำอาชีพนี้? คืนนี้มีปลากรอบเน้นๆ ครับ

คำถามชวนคุย:
1. พี่ๆ เคยเจอแฟนเก่าในสถานการณ์แบบนี้ไหมครับ? รู้สึกยังไงบ้าง?
2. คิดว่าน้องฟ้าจำผมได้จริงๆ หรือแค่แกล้งทำครับ?
3. ข้อความปริศนานั้นเป็นของใครกันแน่? มีคนตามเธอมาเหรอ?
4. ทำไมน้องฟ้าถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ พี่ๆ คิดว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรไหม?
5. ถ้าเป็นพี่ๆ จะทำยังไงต่อดีครับ? จะตามสืบเรื่องเธอ หรือจะปล่อยไป?

Reward DM: สำหรับ 10 ท่านแรกที่ตอบถูกใจผมที่สุด ผมจะส่งพิกัดร้านส้มตำแซ่บๆ แถวรามอินทราไปให้ครับ! (ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงนะครับ)