หญิงสาวสูญเสียความทรงจำกับสามีตามใจ EP4. ความทรงจำกลับคืนสู่หัวใจ [END]

[don]

หญิงสาวสูญเสียความทรงจำกับสามีตามใจ
EP4. ความทรงจำกลับคืนสู่หัวใจ



━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

สายฝนยังคงโปรยปรายอย่างไม่ขาดสาย ราวกับฟ้าร่ำไห้ไปกับหัวใจที่แตกสลายของหญิงสาว รินลดาได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ในชีวิตของนภาวรรณ เผยแพร่ความจริงครึ่งๆ กลางๆ ที่บิดเบือนจนเจ็บปวด นภาวรรณในชุดนอนผ้าซาตินสีครีมอ่อนที่พลิ้วไหวไปตามแรงลมจากหน้าต่างบานใหญ่ นั่งคุกเข่าอยู่ริมหน้าต่างบานนั้น เหม่อมองออกไปในความมืดที่ปกคลุมทั่วบริเวณบ้านพักทองหล่อ ผิวขาวเนียนดุจน้ำนมของเธอซีดเผือดราวกับไร้ชีวิต เส้นผมยาวสลวยสีดำขลับทิ้งตัวลงมาปิดใบหน้า เผยให้เห็นเพียงแผ่นหลังที่อ่อนแอและบอบบาง ซึ่งสั่นเทิ้มด้วยแรงสะอื้นที่ถูกกดเก็บไว้ข้างใน ดวงตาคมหวานที่เคยสุกใสบัดนี้กลับบวมช้ำและแดงก่ำ จมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดอันสับสน

"น้องนภา..." เสียงทุ้มนุ่มของภคพันธ์เอ่ยขึ้นแผ่วเบา พร้อมกับมือเรียวยาวแข็งแกร่งของเขาที่วางลงบนบ่าเปลือยของเธออย่างอ่อนโยน เขารู้ดีว่าภรรยาของเขากำลังเจ็บปวด และเขาก็เจ็บปวดไม่แพ้กันที่เห็นเธอเป็นแบบนี้ เขาก้มลงจูบที่ขมับเนียนอย่างแผ่วเบา ส่งผ่านความรักและความห่วงใยทั้งหมดไปให้เธอ "มันไม่จริงทั้งหมด...โปรดเชื่อพี่นะที่รัก"

นภาวรรณไม่ตอบ เธอเพียงพยักหน้าเล็กน้อยราวกับคนไร้วิญญาณ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากน้ำหอมของภคพันธ์ที่เธอเคยบอกว่าชอบนักหนา บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนเป็นกลิ่นของความเจ็บปวดที่ทำให้หัวใจเธอปวดร้าว "พี่แบงค์...นภาควรเชื่ออะไรดีคะ...อดีตที่นภาจำไม่ได้ หรือคำพูดของเธอคนนั้น" น้ำเสียงหวานใสที่เคยเปี่ยมสุขของเธอ บัดนี้กลับแหบพร่าและเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ

ภคพันธ์ดึงร่างบอบบางของเธอเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะค่อยๆ เชยคางมนของเธอขึ้นให้สบกับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเขา "น้องนภา...พี่ไม่เคยนอกใจน้อง ไม่เคยคิดจะหลอกลวงน้อง สิ่งที่รินลดาพูดมันคือความอิจฉาริษยาที่บิดเบือนความจริงทั้งหมด" โครงหน้าคมสันของเขานั้นดูอ่อนโยนและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน "พี่จะพาน้องไปในที่ๆ เราเคยมีความทรงจำดีๆ ด้วยกัน...พี่จะทำให้น้องจำได้...และจะรักพี่อีกครั้ง"

วันรุ่งขึ้น ภคพันธ์เริ่มต้นภารกิจทวงความทรงจำและหัวใจของภรรยาคืน เขาพานภาวรรณไปยังสถานที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรก คาเฟ่เล็กๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟหอมกรุ่นและเสียงเพลงแจ๊สคลอเบาๆ ดวงตาคมหวานของนภาวรรณมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เธอสวมชุดเดรสผ้าไหมสีฟ้าอ่อนที่ขับให้ผิวขาวเนียนของเธอดูโดดเด่นงดงาม "พี่เห็นน้องครั้งแรกตรงนั้น...น้องกำลังอ่านหนังสือเล่มโปรด" ภคพันธ์ชี้ไปยังโต๊ะริมหน้าต่าง มือเรียวยาวแข็งแกร่งของเขาเปิดอัลบั้มรูปในโทรศัพท์ให้เธอดู รูปถ่ายเก่าๆ ที่พวกเขายิ้มแย้มมีความสุข ทำให้ดวงตาคมหวานของนภาวรรณเริ่มมีประกายแห่งความหวังบางๆ "เราเคยหัวเราะด้วยกันแบบนี้นะคะ..." เธอพึมพำ

ภคพันธ์พาเธอไปยังรีสอร์ตสุดหรูที่พัทยา ที่ซึ่งเขาคุกเข่าขอเธอแต่งงานเป็นครั้งแรก มื้อค่ำริมทะเลใต้แสงเทียนนับร้อยดวงที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่เบื้องหน้าทำให้บรรยากาศโรแมนติกจับใจ กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของภคพันธ์อบอวลอยู่รอบกายเธอ มันเป็นกลิ่นที่เธอรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับเคยผูกพันกับมันมาเนิ่นนาน พวกเขาเต้นรำช้าๆ ภายใต้แสงจันทร์และเสียงคลื่นที่ซัดสาด มือใหญ่กระชับเอวคอดกิ่วของเธออย่างแผ่วเบา ขณะที่เรือนร่างอรชรของเธอก็เอนซบลงบนแผงอกกว้างของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

"น้องนภา...พี่รู้ว่าน้องต้องจำพี่ได้ พี่จะรอไม่ว่าจะนานแค่ไหน" เสียงทุ้มนุ่มของภคพันธ์กระซิบข้างหูเธอ ก่อเกิดเป็นความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวเนียนละเอียดของเธอ เขาจูบเส้นผมยาวสลวยสีดำขลับของเธออย่างอ่อนโยน ความรู้สึกปลอดภัยเข้ามาแทนที่ความสับสนในใจของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความรักของเขา ริมฝีปากอิ่มของเธอบดเบียดกับของเขาอย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่เปี่ยมไปด้วยความหวังและคำสัญญา

"พี่แบงค์..." เสียงกระซิบของเธออ่อนหวานราวกับน้ำผึ้ง "นภารู้สึกเหมือน...เหมือนรักพี่มานานแล้ว"

หนึ่งเดือนต่อมา ความรักที่ถูกฟื้นคืนก็แข็งแกร่งพอที่จะทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจจัดงานแต่งงานใหม่อีกครั้ง ณ คฤหาสน์หรูของพวกเขาในทองหล่อ นภาวรรณในชุดเจ้าสาวผ้าไหมไทยสีงาช้างที่ประดับประดาด้วยลูกไม้ฝรั่งเศสอย่างประณีต งดงามราวเทพธิดาจากสรวงสวรรค์ ชุดนี้ขับเน้นให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอได้อย่างชัดเจน สร้อยเพชรระยิบระยับที่ภคพันธ์มอบให้เป็นของขวัญวันแต่งงานครั้งแรก ส่องประกายแพรวพราวบนลำคอระหงของเธอ เส้นผมยาวสลวยสีดำขลับถูกม้วนเกล้าอย่างงดงาม เผยให้เห็นใบหน้าหวานคมที่เปี่ยมด้วยความสุข ดวงตาคมหวานของเธอเป็นประกายระยิบระยับด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ

ขณะที่เพลงบรรเลงอันไพเราะกำลังดังกังวาน และนภาวรรณกำลังจะก้าวเดินไปตามทางเดินที่ประดับประดาด้วยดอกไม้นานาพรรณเพื่อไปหาภคพันธ์ที่ยืนรออยู่เบื้องหน้า ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องอันแหลมสูงก็ดังขึ้น "หยุดเดี๋ยวนี้! แกสองคนจะไม่มีวันได้แต่งงานกัน!"

รินลดาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในชุดราตรีสีแดงฉาน ดูร้อนแรงและบ้าคลั่ง เธอฉายวิดีโอตัดต่อลงบนจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยง มันเป็นคลิปและบทสนทนาที่ถูกบิดเบือนให้ดูเหมือนว่าภคพันธ์ใช้ประโยชน์จากนภาวรรณ และเขายังคงรักรินลดาอยู่ "ภคพันธ์มันหลอกแก! มันรักฉัน! แกมันก็แค่ตัวแทน!" รินลดาตะโกนสุดเสียง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น เสียงฮือฮาของผู้คนดังขึ้น นภาวรรณถึงกับช็อก ดวงตาคมหวานเบิกกว้างด้วยความสับสนและเจ็บปวดอีกครั้ง ความทรงจำที่เริ่มก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาในใจพลันสั่นคลอน "ไม่จริง..." เธอพึมพำ

ภคพันธ์ก้าวเข้ามาปกป้องนภาวรรณ เขายืนกำบังเธอไว้จากสายตาและคำพูดของรินลดา โครงหน้าคมสันของเขาแข็งกร้าว แต่ดวงตาคมกริบกลับฉายแววแห่งความมั่นคง เขากดปุ่มบนรีโมท ทันใดนั้น ภาพบนจอก็เปลี่ยนเป็นฟุตเทจจากกล้องวงจรปิดในอดีต เผยให้เห็นรินลดาพยายามบงการนภาวรรณครั้งแล้วครั้งเล่า รวมถึงหลักฐานการโอนเงินที่แสดงถึงความพยายามแบล็กเมล์ของเธอ และที่สำคัญที่สุดคือจดหมายรักที่เขาเขียนถึงนภาวรรณเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งเป็นหลักฐานแห่งความรักที่แท้จริงของเขา

"น้องนภา...พี่ไม่เคยรักใครได้เท่าน้องเลย" ภคพันธ์อ่านออกเสียงจดหมายรักของเขาด้วยเสียงทุ้มนุ่มที่เต็มไปด้วยความจริงใจ "น้องคือนางฟ้าที่มาเติมเต็มชีวิตที่ขาดหายของพี่" ในขณะที่เสียงทุ้มนุ่มของเขาก้องกังวานอยู่ในห้อง และกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยของเขาลอยมาแตะจมูกของนภาวรรณ ทันใดนั้น...ภาพความทรงจำที่หายไปก็พรั่งพรูเข้ามาในหัวของเธอราวกับเขื่อนที่แตก น้ำตาแห่งความเข้าใจและโล่งใจไหลรินจากดวงตาคมหวานของเธอ เธอจำทุกอย่างได้: การพบกันครั้งแรก การจีบกันอย่างน่ารัก งานแต่งงานของพวกเขา และความพยายามของรินลดาที่จะทำลายชีวิตของพวกเขามาโดยตลอด

นภาวรรณเงยหน้าขึ้น มองรินลดาด้วยดวงตาที่คมกริบและมั่นใจ "หยุดเดี๋ยวนี้รินลดา!" เสียงหวานใสของเธอกลับมาเต็มไปด้วยความเข้มแข็งและอำนาจ "ฉันจำได้ทุกอย่างแล้ว! เธอจะไม่มีวันทำลายความรักของเราได้อีก" เธอหันไปจับมือเรียวยาวแข็งแกร่งของภคพันธ์อย่างมั่นคง รินลดาถูกเปิดโปงและถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนำตัวออกไปจากงานด้วยความอับอายขายหน้า

พิธีแต่งงานเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความยินดีที่แท้จริง นภาวรรณเดินเคียงข้างภคพันธ์ไปตามทางเดิน โดยมีผิวขาวเนียนของเธอเปล่งปลั่งภายใต้แสงไฟระยิบระยับที่ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม

"พี่ขอสัญญา...ว่าจะรักและดูแลน้องนภาไปตลอดชีวิต" ภคพันธ์กล่าวด้วยเสียงทุ้มนุ่มที่เปี่ยมด้วยความรัก
"นภาขอสัญญา...ว่าจะรักและเป็นภรรยาที่ดีของพี่แบงค์ตลอดไป" นภาวรรณตอบกลับด้วยน้ำเสียงหวานใสที่สั่นเครือด้วยความสุข

ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกันอย่างอ่อนโยน เป็นจูบที่ลึกซึ้งและเต็มไปด้วยคำมั่นสัญญาแห่งรักนิรันดร์ งานเลี้ยงเฉลิมฉลองดำเนินไปอย่างสนุกสนาน ผ้าไหมและผ้าซาตินสีทองและเงินถูกนำมาประดับตกแต่งทั่วบริเวณงานอย่างหรูหรา วงดนตรีบรรเลงเพลงรักอันไพเราะ ทั้งคู่เต้นรำด้วยกันอีกครั้ง ภายใต้อ้อมแขนที่โอบกอดกันอย่างแนบแน่น ไม่มีอะไรจะพรากพวกเขาได้อีกแล้ว

เมื่อพิธีการจบลง ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองก็เริ่มต้นขึ้นในห้องนอนสุดหรูของพวกเขาที่บ้านพักทองหล่อ แสงเทียนสลัวส่องประกายระยิบระยับบนผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีเงินที่พลิ้วไหว นภาวรรณในชุดนอนผ้าไหมสีงาช้างบางเบายืนอยู่หน้ากระจกเงาขนาดใหญ่ เรือนร่างอรชรของเธอสะท้อนในกระจกอย่างงดงามไร้ที่ติ ผิวขาวเนียนดุจน้ำนมของเธอเรืองรองภายใต้แสงเทียน ส่องประกายความงามแห่งสตรีเพศ

ภคพันธ์เดินเข้ามาจากด้านหลัง มือเรียวยาวแข็งแกร่งของเขาโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธออย่างแผ่วเบา เขาค่อยๆ ปลดเครื่องประดับเพชรทีละชิ้นออกจากลำคอระหงและใบหูของเธออย่างประณีต ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินต้นคอของเธอ ก่อให้เกิดความรู้สึกวาบหวามไปทั่วผิวเนียนละเอียดของเธอ กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของเขาหอมกรุ่นอบอวล คลุ้งไปทั่วสัมผัสของเธอ

"นภา...พี่มีความสุขที่สุดเลย" เสียงทุ้มนุ่มของภคพันธ์กระซิบพร่าข้างหู "ความรักที่เคยหลงลืม...วันนี้กลับคืนมาสมบูรณ์แบบ"
"นภาก็เหมือนกันค่ะพี่แบงค์...ความทรงจำที่กลับมา มันทำให้รู้ว่าพี่รักนภามากแค่ไหน และนภาก็รักพี่มากยิ่งกว่าเดิม" น้ำเสียงหวานใสของเธอกระซิบตอบอย่างอ่อนหวาน

จูบที่อ่อนโยนแต่เร่าร้อนเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง สัมผัสที่ปลุกเร้าทุกอณูของร่างกาย ความปรารถนาที่พวยพุ่งขึ้นจากส่วนลึกของหัวใจ ผ้าไหมและผ้าซาตินที่เคยโอบอุ้มเรือนร่างงดงามของเธอถูกปลดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวกายละเอียดอ่อนราวกลีบกุหลาบที่เปล่งปลั่งในแสงเทียน พวกเขาทิ้งตัวลงบนผ้าปูที่นอนผ้าซาตินอันหรูหรา การเคลื่อนไหวที่เนิบนาบแต่เต็มไปด้วยความร้อนแรงและความรักที่ลึกซึ้ง ความผูกพันที่หล่อหลอมจิตวิญญาณของพวกเขาให้เป็นหนึ่งเดียว

จากนี้ไป...ไม่มีอะไรจะพรากความรักของนภาวรรณและภคพันธ์ได้อีกแล้ว พวกเขาได้เริ่มต้นบทใหม่ของชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบ ท่ามกลางคำสัญญาแห่งรักนิรันดร์ที่จะคงอยู่ตลอดไปดุจแสงดาวบนฟากฟ้า และแสงเทียนที่ไม่มีวันดับลง

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: เมื่อความรักแท้พิสูจน์แล้วว่าไร้กาลเวลา นภาวรรณและภคพันธ์ก็ได้เริ่มต้นบทใหม่ของชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบอีกครั้ง ท่ามกลางคำสัญญาแห่งรักนิรันดร์.

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #หญิงสาวสูญเสียความทรงจำกับสามีตามใจ