"ราดเบียร์ใส่หน้าหนูคืนนั้น…พรุ่งนี้หนูเซ็นไล่คุณออกค่ะ คุณชาย" — เด็กเชียร์เบียร์ที่คุณดูถูก คือเจ้

[don]

"ราดเบียร์ใส่หน้าหนูคืนนั้น...พรุ่งนี้หนูเซ็นไล่คุณออกค่ะ คุณชาย"
— เรื่องแต่งล้วน ตัวละครและเหตุการณ์ไม่มีอยู่จริง · ตัวละครทุกตัวอายุเกิน 20 ปี —

เบียร์เย็นเฉียบทั้งเหยือกสาดลงมาบนหัวฉัน...

ไหลจากผมลงคอ เปียกชุดเชียร์เบียร์สีแดงที่ฉันใส่ทำงานมาทั้งคืน กลิ่นเหล้าคละคลุ้ง คนทั้งงานเปิดตัวเบียร์ "สิงห์ทมิฬ" เงียบกริบ แล้วก็ดังขึ้นด้วยเสียงหัวเราะ

"เด็กขายยิ้มแบบมึง รู้จักที่ต่ำที่สูงมั้ย" ธีร์ ภุชงค์วัฒน์ ทายาทบริษัทเครื่องดื่มหมื่นล้าน ยืนถือเหยือกเปล่า ยิ้มเยาะ "กูแค่ขอเบอร์ ทำเป็นเล่นตัว พวกมึงมีไว้ให้ผู้ชายเขาเล่นไม่ใช่เหรอ"

เพื่อนๆ ของเขายกมือถือขึ้นถ่าย ฉันยืนนิ่ง น้ำเบียร์หยดจากปลายผม ฉันไม่ร้องไห้ ไม่ก้มหน้า ฉันแค่... ยิ้ม

"ถ่ายไว้เลยค่ะ" ฉันพูดเสียงเรียบ "เก็บคลิปนี้ไว้ให้ดีนะคะ เดี๋ยวจะได้ใช้"

ธีร์ชะงัก แต่แล้วก็หัวเราะดังกว่าเดิม "บ้าไปแล้ว เด็กเชียร์เบียร์ขู่กู? เฮ้ย ใครก็ได้ พายัยนี่ออกไป มันทำบรรยากาศงานกู เสีย"

การ์ดสองคนเดินมา ฉันยกมือห้าม หันหลังเดินออกไปเอง ทิ้งให้ทั้งฮอลล์มองตาม น้ำเบียร์หยดเป็นทางบนพรมแดงราคาแพง

ธีร์ไม่รู้หรอก ว่าพรุ่งนี้เก้าโมงเช้า เขาจะได้เจอฉันอีกครั้ง — ในห้องประชุมบอร์ด ในฐานะกรรมการผู้จัดการคนใหม่ที่จะมานั่งหัวโต๊ะแทนพ่อเขา

⸻

ชื่อจริงของฉันคือ ปวีณ์ธิดา ศรีอนันต์ อายุยี่สิบสี่ ลูกสาวคนเดียวของ "อนันต์ ศรีอนันต์" เจ้าของเบียร์ "ช้างเหนือ" — แบรนด์ที่เคยเป็นเบอร์หนึ่งของภาคเหนือ

จนกระทั่งหกปีก่อน บริษัทภุชงค์วัฒน์ของพ่อธีร์ ใช้เงินทุบราคา ตัดท่อน้ำเลี้ยง ฟ้องร้องด้วยคดีเท็จ จนช้างเหนือล้มละลาย พ่อฉันขายโรงงาน ขายบ้าน แล้ววันหนึ่ง... ฉันกลับมาเจอท่านนอนนิ่งอยู่ในโรงรถ พร้อมจดหมายลาตายที่มีประโยคเดียว

"ลูกพ่อ อย่าให้ใครเหยียบหัวเราเพราะเราจน"

หกปีนั้น ฉันทำงานกลางคืนส่งตัวเองเรียน เป็นเด็กเชียร์เบียร์ เด็กเสิร์ฟ พริตตี้ งานไหนได้เงินฉันทำหมด กลางวันฉันเรียนบริหารธุรกิจ จบเกียรตินิยม แล้วเข้าทำงานกองทุนที่ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร

และหกปีนั้น ฉันกว้านซื้อหุ้นบริษัทภุชงค์วัฒน์เงียบๆ ทีละเปอร์เซ็นต์ ผ่านนอมินีสิบกว่าชื่อ จนเดือนที่แล้ว — ฉันถือหุ้นทะลุห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์

ฉันซื้อบริษัทที่ฆ่าพ่อฉัน... กลับคืนมาทั้งบริษัท

คืนนี้ฉันแค่อยากดูหน้าทายาทของมันครั้งสุดท้าย ก่อนพรุ่งนี้จะหงายไพ่ ฉันถึงรับงานเชียร์เบียร์ในงานเขาเป็นคืนสุดท้าย

ธีร์ราดเบียร์ใส่หัวฉัน... เขาเพิ่งราดเบียร์ใส่หัวเจ้านายของตัวเอง

⸻

เช้าวันรุ่งขึ้น ห้องประชุมบอร์ดชั้นสามสิบห้า

ธีร์เดินเข้ามาสาย ตาแดงเพราะเมาค้าง เขาทรุดลงบนเก้าอี้ บ่นกับเลขาฯ "ยัย MD ใหม่นี่ใครวะ พ่อขายหุ้นให้ใครก็ไม่รู้ ไม่ต้องเกรงใจ เดี๋ยวกูเขี่ยมันทิ้งภายในเดือน"

ประตูเปิด

ฉันเดินเข้าไปในชุดสูทสีดำเข้ารูป ส้นสูงเก้านิ้ว ผมรวบเรียบ แว่นกรอบบาง ทุกสายตาในห้องจับจ้อง — รวมถึงธีร์ ที่ค่อยๆ ยกหน้าขึ้นมามอง แล้วสีหน้าก็แข็งทื่อ

แก้วกาแฟในมือเขาสั่น

"คุณ..." เขาอ้าปากค้าง "เด็ก... เด็กเชียร์เบียร์เมื่อคืน..."

"ปวีณ์ธิดา ศรีอนันต์ ค่ะ" ฉันวางแฟ้มลงบนหัวโต๊ะ ยิ้มหวาน "กรรมการผู้จัดการคนใหม่ ผู้ถือหุ้นใหญ่ห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ของบริษัทภุชงค์วัฒน์ ยินดีที่ได้ทำงานร่วมกันนะคะ... คุณชายธีร์"

ทั้งห้องเงียบจนได้ยินเสียงหายใจ ธีร์ลุกพรวด "เป็นไปไม่ได้! พ่อผมไม่มีทางขายหุ้นให้—"

"คุณพ่อคุณไม่ได้ขายค่ะ" ฉันเปิดแฟ้ม เลื่อนเอกสารไปให้ "ดิฉันกว้านซื้อจากตลาดเอง ใช้เวลาหกปี ตอนนี้คุณพ่อคุณเหลือหุ้นสิบสองเปอร์เซ็นต์ เป็นแค่ผู้ถือหุ้นรายย่อย ส่วนคุณ... ถือศูนย์เปอร์เซ็นต์ค่ะ คุณเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือน ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาด ที่เมื่อคืน... ราดเบียร์ใส่หัวเจ้านายตัวเองต่อหน้าสื่อมวลชนสามสิบสำนัก"

ฉันหยิบมือถือขึ้นมา เปิดคลิป — คลิปที่เพื่อนเขาถ่ายเมื่อคืน อัปลงโซเชียลแล้ว ยอดวิวสองล้าน คอมเมนต์ด่าธีร์ถล่มทลาย #ทายาทเบียร์ใจทมิฬ ขึ้นเทรนด์อันดับหนึ่ง

"คลิปที่คุณบอกให้ถ่ายไว้... ดิฉันใช้แล้วนะคะ" ฉันยิ้ม

⸻

ธีร์ถูกปลดในที่ประชุมวันนั้น ด้วยมติบอร์ดเป็นเอกฉันท์ — ความประพฤติเสื่อมเสีย ทำลายภาพลักษณ์บริษัท เขาเดินออกจากตึกที่ตระกูลเขาสร้างมา ในฐานะคนตกงาน ท่ามกลางนักข่าวที่รุมถ่าย

แต่เรื่องของฉันยังไม่จบ ฉันไม่ได้ต้องการแค่ไล่เขาออก ฉันต้องการให้เขารู้รสชาติของการสูญเสียทุกอย่าง เหมือนที่ครอบครัวฉันเคยเจอ

สามเดือนต่อมา ธีร์มาสมัครงานที่บริษัทหนึ่ง — โดยไม่รู้ว่าเป็นบริษัทในเครือของฉัน ฉันสั่งให้รับเขา ให้เขาเริ่มจากศูนย์ เป็นเซลล์ขายเบียร์ตามร้าน เดินสายเหมือนที่ฉันเคยเดินขายรอยยิ้มกลางคืน

และคืนหนึ่ง ฉันลงไปตรวจงานภาคสนามในคราบ "หัวหน้าทีมขาย" ที่เขายังจำหน้าไม่ได้ในชุดลำลอง เราติดอยู่ในสต๊อกสินค้าด้วยกันตอนฝนตกหนัก ไฟดับ

"พี่... พี่เคยรู้สึกมั้ย ว่าตัวเองเคยเป็นคนเลวมาก" ธีร์พูดในความมืด เสียงสั่น "ผมเคยทำร้ายผู้หญิงคนนึง ราดเบียร์ใส่หัวเธอ... ตอนนั้นผมนึกว่าตัวเองใหญ่ ตอนนี้ผมถึงเข้าใจ ว่าการถูกคนเหยียบมันเจ็บแค่ไหน ผมตามหาเธอเพื่อขอโทษ แต่หาไม่เจอ"

ฉันยืนนิ่งในความมืด หัวใจเต้นแปลกๆ ในแสงฟ้าแลบวับเดียว เขามองเห็นหน้าฉันชัด

"คุณ... ปวีณ์ธิดา" เขาทรุดลงคุกเข่า "ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ"

ฝนกระหน่ำนอกหน้าต่าง ในห้องมืดแคบที่มีแค่เราสองคน ความโกรธหกปีของฉันกับความสำนึกผิดของเขาปะทะกัน เขาลุกขึ้นยืน เข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะหน้าฉัน

"ถ้าการคุกเข่าไม่พอ" เขากระซิบ มือสั่นเลื่อนมาโอบเอวฉัน "บอกผมสิ ว่าต้องทำยังไงคุณถึงจะหายเจ็บ"

ฉันควรผลักเขาออก ฉันควรเกลียดเขา แต่ในความมืดนั้น ร่างที่ครั้งหนึ่งเคยหยิ่งผยอง กลับสั่นเทาอยู่ในอ้อมแขนฉันเหมือนเด็กที่หลงทาง ริมฝีปากของเราเข้าใกล้กันทุกที ความร้อนจากกายเขาแผ่ซ่าน หัวใจฉันที่แข็งกระด้างมาหกปี ร้าวลงทีละนิด

(สายฝนกลบทุกเสียง เหลือเพียงสองลมหายใจที่เร่งร้อนในความมืด... บางความแค้น เมื่อถึงจุดหนึ่ง ก็แยกไม่ออกจากบางความปรารถนา)

⸻

แต่เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นมาพร้อมความจริงที่เย็นเยียบกว่าเดิม

ในกระเป๋าเสื้อของธีร์ที่ตกอยู่ มีเอกสารฉบับหนึ่ง — รายงานสืบสวนส่วนตัว ที่เขาจ้างคนทำ ระบุชัดว่า คนที่ทำลายบริษัทพ่อฉันเมื่อหกปีก่อน ไม่ใช่พ่อของธีร์... แต่เป็นธีร์เอง ตอนอายุยี่สิบสอง เขาคือคนวางแผนทุบช้างเหนือ เพื่อเอาใจพ่อ พิสูจน์ฝีมือ

ผู้ชายที่ฉันเพิ่งใจอ่อนให้เมื่อคืน คือคนที่ฆ่าพ่อฉันตัวจริง

มือฉันสั่นเทา น้ำตาไหลพราก แต่ริมฝีปากฉันกลับยิ้มออกมา

งั้น... เกมนี้ ค่อยเริ่มจริงๆ ตอนนี้แหละ

ฉันหยิบโทรศัพท์ กดโทรหาทนาย "เตรียมเอกสารฟ้องคดีฉ้อโกงเมื่อหกปีก่อนค่ะ... พยานหลักฐานครบแล้ว ผู้ต้องหาชื่อ ธีร์ ภุชงค์วัฒน์"

แต่นั่น... เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ที่ฉันจะเล่าให้ฟังในคืนหน้า

— จบเรื่องที่ 2 —

⸻

📌 ปล. จากคนเล่า
1) เรื่องนี้เขียนให้คนที่เคยทำงานกลางคืนแล้วโดนลูกค้าดูถูกว่า "ไม่มีค่า" — ค่าของคนไม่ได้อยู่ที่อาชีพ 🍺
2) ปมพลิกตอนจบ (คนที่ใจอ่อนให้ = คนที่ฆ่าพ่อ) ตั้งใจให้แสบสุด ใครคาดไม่ถึงยกมือ ✋
3) ตอนหน้าเรื่องที่ 3 — "หมอเทวดา×สาวแยกขยะ" ปมหนักกว่าเดิม

❓ ชวนคุยท้ายเรื่อง
1. ถ้าเป็นคุณ รู้ว่าคนที่เพิ่งใจอ่อนให้คือคนฆ่าพ่อ จะแก้แค้นต่อ หรือทำใจ?
2. การกว้านซื้อหุ้นคืนหกปีเพื่อล้างแค้น — สะใจหรือเหนื่อยเปล่า?
3. เคยโดนดูถูกเรื่องอาชีพไหมครับ ระบายได้
4. อยากให้ธีร์ติดคุก หรือให้ปวีณ์ธิดาให้อภัยตอนจบภาคหน้า?
5. คู่นี้ให้กี่คะแนน 🔥

🎁 Reward: ใครเดาถูกว่าตอนจบจริงๆ ปวีณ์ธิดาจะเลือก "แค้น" หรือ "รัก" ทักอินบ็อกซ์มา เดี๋ยวส่งตอนพิเศษให้อ่านก่อนใคร

พรุ่งนี้เจอกันเรื่องที่ 3 — "หมอที่ทั้งโรงพยาบาลกราบ กลับมาคุกเข่าง้อสาวแยกขยะที่เขาไล่ออก" 🏥