แผนคลุมถุงชนที่ไร้ทางออก: CEO เย็นชาจะเลือกมินตรา หรือสละเธอเพื่ออนาคตที่ถูกกำหนด?

[don]

Series 1/15 — เลขาฝึกงาน vs CEO เย็นชา
ตอนที่ 4/4 — อ้างอิงสไตล์: What's Wrong with Secretary Kim

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

เสียงกระซิบกระซาบเรื่องการคลุมถุงชนของคุณเจนสะพัดไปทั่วตึก Sky Tower 47 ยิ่งตอกย้ำความหวั่นไหวในใจของมินตราให้ลึกซึ้งขึ้น เธอนั่งอยู่คนเดียวในห้องพักเล็กๆ ของตัวเอง ใจหนึ่งอยากจะเข้มแข็ง แต่อีกใจก็ปวดร้าวกับความจริงที่ว่าเธออาจจะต้องปล่อยมือจากผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจ

ชุดนอนผ้าซาตินสีงาช้างลื่นไหลไปตามผิวขาวเนียนของเธอขณะที่เธอลุกขึ้นเดินไปมาในห้องอย่างกระวนกระวายใจ ผมยาวสีน้ำตาลสยายคลอเคลียไหล่บาง เมื่อเธอหยุดที่หน้าต่างบานเล็กๆ ในห้อง มองออกไปเห็นแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน แต่ในดวงตาคมหวานของเธอกลับสะท้อนเพียงความสับสน ไม่ใช่ความงามของเมืองหลวง "ฉันควรจะทำยังไงดีนะ?" เธอพึมพำกับตัวเอง "ถอยออกมาดีกว่าไหม? เขามีชีวิตที่ยิ่งใหญ่กว่าที่ฉันจะไปขวางได้" นิ้วเรียวสวยเลื่อนไปสัมผัสจี้เพชรเล็กๆที่เขาเคยให้ไว้ ความเย็นจากโลหะตัดกับหัวใจที่ร้อนรุ่มของเธออย่างสิ้นเชิง

ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์รุจิรกุลอันโอ่อ่า คุณเจนยืนนิ่งต่อหน้าคุณพ่อผู้ทรงอำนาจ บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณภาคินในสูทสีเข้มที่เนี้ยบกริบยังคงยืนกรานในจุดยืนของตัวเอง คิ้วเข้มของเขาขมวดเข้าหากันอย่างเห็นได้ชัด กรามแข็งกร้าวบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นที่ไม่มีใครสามารถสั่นคลอนได้ คุณพ่อภาคินวางภาพถ่ายหญิงสาวสวยหรูหลายคนลงบนโต๊ะเบื้องหน้าเขา "ภาคิน! แกต้องแต่งงานเพื่อตระกูล! ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันที่ทำให้แกปฏิเสธทุกสิ่ง!" น้ำเสียงของคุณพ่อเต็มไปด้วยความไม่พอใจและกังวลใจ เพราะท่านทราบดีถึงความสัมพันธ์อันลับๆ ของลูกชายกับเลขาฝึกงาน "ผมจะปล่อยให้เธอไปได้อย่างไร? เธอคือโลกทั้งใบของผม" คุณเจนคิดในใจก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาแต่หนักแน่น "ผมจะแต่งงานกับคนที่ผมเลือกเท่านั้นครับพ่อ"

วันรุ่งขึ้น มินตรากลับมาทำงานที่ออฟฟิศ เธอพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ทุกการเคลื่อนไหวของเธอเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เธอใส่เดรสทำงานสีอ่อนที่ทำให้รูปร่างกระชับและสะโพกเด้งของเธอโดดเด่นสะดุดตา แต่เธอกลับไม่ได้สังเกตว่าสายตาหลายคู่กำลังมองมาที่เธอด้วยความชื่นชม เธอหลบสายตาของคุณเจนทุกครั้งที่เจอกัน แต่แล้วเขาก็มาดักเธอไว้ที่มุมหนึ่งของทางเดิน มือใหญ่ของเขาคว้าข้อมือเธออย่างแผ่วเบา แต่หนักแน่นพอที่จะหยุดเธอไว้ได้ "หนีผมทำไม?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบถาม มินตราพยายามดึงข้อมือออก "คุณเจนควรจะทำตามที่คุณพ่อต้องการนะคะ ฉัน...ฉันไม่อยากเป็นตัวปัญหา" เสียงสั่นเครือของเธอแทบจะหลุดรอดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ คุณเจนไม่ตอบ แต่ดวงตาของเขาสื่อถึงความเจ็บปวดที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

คืนนั้น ฝนกระหน่ำลงมาอย่างหนัก สาดกระทบกระจกหน้าต่างสูงเสียดฟ้าของตึก Sky Tower 47 คุณเจนโทรตามมินตราให้ขึ้นไปที่ห้องทำงานของเขา ห้องทำงานที่เคยสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ตอนนี้มีเพียงแสงจากไฟเมืองที่ส่องผ่านกระจก และแสงเทียนหอมที่วางเรียงรายอย่างมีนัยยะ มินตราก้าวเข้าไปในห้องอย่างช้าๆ ผมยาวสีน้ำตาลเปียกชื้นเล็กน้อยจากฝนพรำ เธอนุ่งเดรสผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มที่ขับเน้นทรวดทรงงดงามของเธอให้โดดเด่น คุณเจนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เงาร่างสูงใหญ่ของเขาถูกวาดทาบกับแสงสีของมหานคร เขาหันมามองเธอ แววตาที่เคยเย็นชา บัดนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนจนเธอใจสั่น "มินตรา...คุณรู้ไหมว่าคุณสำคัญกับผมแค่ไหน?" เขาเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ มือแข็งแรงของเขาค่อยๆ ประคองใบหน้าเนียนใสของเธอขึ้นมา แล้วดวงตาของเขาก็สบเข้ากับดวงตาคมหวานที่เปี่ยมไปด้วยน้ำตาของเธอ เขาหยิบแหวนเพชรเม็ดงามออกมาจากกระเป๋าสูท "ผมไม่สนว่าใครจะพูดอะไร ผมจะอยู่กับคุณ" มินตรามองแหวนที่เปล่งประกายระยิบระยับในฝ่ามือเขา ดวงตาคมหวานของเธอเบิกกว้าง น้ำตาแห่งความสุขเอ่อล้น เขาโน้มตัวลงมาจูบเธออย่างอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานานแสนนาน เสียงฝนด้านนอกกลายเป็นท่วงทำนองที่ขับกล่อมเรื่องราวของพวกเขา กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอผสมผสานกับกลิ่นกายอบอุ่นของเขาอย่างลงตัว

ผ้าซาตินของเดรสเธอถูกปลดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่ระเรื่อด้วยความเขินอายและปรารถนา มือแกร่งของเขาไล้ไปตามโค้งเว้าของเธอ จากเอวบางลงมาถึงสะโพกเด้งอย่างแผ่วเบาแต่เร่าร้อน ร่างกายของทั้งสองหลอมรวมกันภายใต้แสงเทียนอันอบอุ่นที่สั่นไหวไปตามจังหวะลมหายใจของพวกเขา เสียงครางแผ่วเบาและความปรารถนาที่สื่อถึงกันผ่านสัมผัสอันอ่อนโยน แต่ลุ่มลึก ผ้าไหมที่ปลิวไสวไปมากับลมจากช่องแอร์ที่เปิดเบาๆ เป็นพยานถึงค่ำคืนที่ความรักของพวกเขาถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์

รุ่งเช้า คุณเจนและมินตราเดินจับมือกันไปที่คฤหาสน์ของตระกูลรุจิรกุล มินตราสวมชุดเดรสผ้าไหมสีอ่อนที่ดูสง่างาม ผมยาวสลวยของเธอถูกจัดทรงอย่างเรียบร้อย ดวงตาคมหวานของเธอเปล่งประกายด้วยความสุขและความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน คุณพ่อรุจิรกุลมองมาที่ทั้งคู่ด้วยสายตาที่ยังคงฉายแววไม่พอใจ แต่เมื่อเห็นแหวนเพชรที่ส่องประกายบนนิ้วนางข้างซ้ายของมินตรา และแววตาที่มุ่งมั่นของลูกชาย ท่านก็ถอนหายใจยาว "พ่อครับ...ผมเลือกมินตราครับ" น้ำเสียงของคุณเจนหนักแน่น แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนเมื่อมองมินตรา คุณพ่อมองสลับไปมาระหว่างมินตราและลูกชาย แล้วรอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ในที่สุดแกก็เลือกเองเสียทีสินะ" ท่านพึมพำ "แต่ต้องดูแลผู้หญิงคนนี้ให้ดีที่สุด ห้ามให้เธอต้องเสียใจเด็ดขาด" คำพูดนั้นราวกับเป็นพรจากฟ้า มินตราน้ำตาคลอด้วยความตื้นตันใจ

เวลาผ่านไป...คุณเจนและมินตราสร้างครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุขด้วยกัน มินตราในวันนี้เปล่งประกายความงามจากภายในสู่ภายนอก ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ดวงตาคมหวานเต็มไปด้วยประกายแห่งความสุขและความรัก เธอยังคงเป็นที่หมายปองของผู้คนรอบข้าง แต่ตอนนี้มีคุณเจนอยู่เคียงข้างเสมอ คุณเจนยังคงเป็น CEO ผู้เก่งกาจและทรงอิทธิพล แต่ในดวงตาของเขาฉายแววอบอุ่นอ่อนโยนที่สงวนไว้สำหรับมินตราเท่านั้น มือใหญ่ที่เคยจับปากกาและเอกสารธุรกิจ ตอนนี้มักจะโอบกอดเอวบางของเธออย่างเป็นธรรมชาติ "โลกของฉันไม่ได้ถูกจำกัดอยู่แค่ในห้องสี่เหลี่ยม" มินตราคิดในใจ "แต่เปิดกว้างออกไปพร้อมกับเขา...คนที่สอนให้ฉันรู้จักความรักที่แท้จริง" คุณเจนมองไปที่มินตราด้วยรอยยิ้มแสนรัก "เธอไม่ใช่แค่เลขาฝึกงาน...เธอคือทุกอย่างของผม"


━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: บทสรุปความรักของมินตราและคุณเจนมาถึงจุดสูงสุด เมื่อทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคครั้งใหญ่ที่สุด แต่สุดท้ายแล้ว ความรักที่แท้จริงก็ย่อมชนะทุกสิ่ง และนำพาทั้งสองไปสู่บทใหม่ของชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบ

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #เลขาฝึกงานvsCEOเย็นชา