แรงดึงดูดต้องห้าม: หมอสาวกับมหาเศรษฐีปริศนาในค่ำคืนที่เร่าร้อน

[don]

Series 5/15 — หมอสาวกับผู้ป่วยปริศนา
ตอนที่ 2/4 — อ้างอิงสไตล์: Doctor Romantic + Hospital Playlist

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนที่ 2: ความร้อนระอุ

เสียงฝนพรำยามสนธยาที่สาทรกลายเป็นฉากหลังให้กับหัวใจของพญ.ภัทรียา หรือ หมอแพรว ที่กำลังเต้นไม่เป็นจังหวะในอก เธอจอดรถข้างคอนโดหรูระฟ้าใจกลางเมือง บานกระจกสะท้อนเงาหญิงสาวในชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม ช่างต่างจากเสื้อกาวน์สีขาวที่เธอคุ้นเคย ผิวขาวผ่องเปล่งประกายภายใต้แสงสลัวของโคมไฟถนน ผมดำขลับยาวสยายถูกรวบครึ่ง เผยลำคอระหง ดวงตาคมหวานฉายแววครุ่นคิดผสมความตื่นเต้น กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกไม้ป่าบางเบาลอยอวลรอบกาย กระซิบเตือนถึงการก้าวเข้าสู่โลกอีกใบ โลกของผู้ชายที่ชื่ออโณทัย
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก มือที่จับพวงมาลัยเย็นเฉียบ แต่กระแสเลือดในกายกลับร้อนผ่าว รอยยิ้มของคุณอโณทัยในวันนั้นยังคงติดตา เหมือนคำเชิญชวนที่อันตรายแต่ยากจะต้านทาน
"เธอจะยอมก้าวเข้าสู่โลกส่วนตัวของเขาหรือไม่?" คำถามที่ก้องอยู่ในใจเมื่อไม่กี่วันก่อน วันนี้ได้คำตอบแล้ว
ลิฟต์แก้วนำเธอขึ้นสู่ชั้นสูงสุดของคอนโด เสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ลอยคลอเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ห้องเพนท์เฮาส์กว้างขวางต้อนรับด้วยแสงสลัวของโคมไฟที่จัดวางอย่างประณีต และแสงเทียนหอมระยิบระยับที่จุดอยู่ตามมุมต่างๆ กลิ่นอายความหรูหราอบอวลไปทั่ว ทั้งกลิ่นไม้ชั้นดี หนังคุณภาพ และที่สำคัญ... กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของอโณทัยที่คุ้นเคยในโรงพยาบาล
คุณอโณทัยยืนรออยู่กลางห้องรับแขกที่เปิดโล่งออกสู่ระเบียง เห็นวิวเมืองยามค่ำคืนที่พร่างพราวไปด้วยแสงไฟ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีเทาเข้ม ปลดกระดุมสองเม็ด เผยลำคอแกร่งและแผงอกด้านในเล็กน้อย แขนเสื้อถูกพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงรับกับนาฬิกาเรือนหรูที่ข้อมือ ดวงตาของเขาทอประกายคมกริบเมื่อสบตากับเธอ ริมฝีปากหยักยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ายวน
"หมอแพรว... ผมดีใจที่คุณมา" น้ำเสียงทุ้มนุ่มลึกของเขาทำให้หัวใจเธอเต้นรัวกว่าเดิม
"คุณอโณทัย" เธอพยักหน้าเล็กน้อย พยายามควบคุมสีหน้า แต่รู้ดีว่าดวงตาไม่อาจซ่อนความรู้สึกทั้งหมดได้
"เชิญครับ" เขาผายมือไปยังโต๊ะอาหารที่จัดไว้อย่างเรียบง่ายแต่หรูหรา ด้วยจานชามพอร์ซเลนและแก้วไวน์คริสตัล
ตลอดมื้อค่ำ บรรยากาศอบอวลไปด้วยบทสนทนาที่น่าสนใจ ไม่ใช่เรื่องการแพทย์ แต่เป็นเรื่องราวการเดินทาง ประสบการณ์ชีวิต และมุมมองต่อโลกของอโณทัย เขาเล่าเรื่องราวได้อย่างน่าหลงใหล ทำให้แพรวหลุดจากกรอบของความเป็นหมอ ปลดปล่อยตัวเองไปกับเสน่ห์ของชายตรงหน้า เธอมองมือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะ นิ้วเรียวยาวแข็งแรง สลับกับการรินไวน์สีแดงเข้มให้เธอ
"คุณดูผ่อนคลายขึ้นมากเลยนะครับ ไม่เหมือนตอนอยู่ในโรงพยาบาล" อโณทัยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"คุณก็เช่นกันค่ะ... ไม่เหมือนผู้ป่วย" แพรวตอบกลับ เสียงเธอเจือความขบขันเล็กน้อย
"งั้นแสดงว่าผมหายดีแล้วสินะครับ" เขายิ้มกว้าง ก่อนจะจิบไวน์ ดวงตาไม่ละไปจากเธอ
หลังจากมื้ออาหารเสร็จ แสงจันทร์เริ่มสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ อโณทัยพาเธอไปยังมุมนั่งเล่นที่มีโซฟาหนังขนาดใหญ่ เขาหยิบแก้วบรั่นดีมาวางตรงหน้า พร้อมกับเปิดเพลงคลาสสิกเบาๆ
"คุณแพรว... ผมอยากถามอะไรคุณสักอย่าง" เขาเอ่ยขึ้น เสียงเบาลงและจริงจังขึ้น
แพรวหันไปมองเขา เธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างรุนแรง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางแต่เร้าใจ เธอเห็นเส้นผมที่ตกลงมาเล็กน้อยบนหน้าผาก คิ้วเข้ม ดวงตาคมกริบ ขากรรไกรที่รับกับแสงเงาอย่างลงตัว ทุกส่วนของเขาดูสมบูรณ์แบบและอันตราย
"อะไรคะ" เธอตอบเสียงแผ่ว
"ผมไม่ใช่แค่ผู้ป่วยของคุณ... ใช่ไหม"
คำถามตรงไปตรงมาทำให้แพรวใจสั่นสะท้าน เธอหลบสายตา แต่สัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากอโณทัย
"คุณอโณทัย..." เธอพึมพำ
เขาค่อยๆ เลื่อนตัวเข้ามาใกล้ มือแข็งแรงของเขาวางลงบนมือของเธอที่วางอยู่บนตัก สัมผัสอุ่นร้อนทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ผละหนี เขาลูบไล้นิ้วเรียวของเธออย่างแผ่วเบา ชวนให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
"ผมรู้สึกพิเศษกับคุณตั้งแต่วันแรกที่เจอ" เสียงกระซิบของเขาอยู่ใกล้จนเธอรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดต้นคอ
แพรวเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาและบางสิ่งบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก เธอยังคงเห็นรอยยิ้มมุมปากนั้น แต่มันลึกซึ้งและจริงจังกว่าที่เคย
"คุณก็รู้ว่ามัน... ไม่เหมาะสม" เธอพยายามรักษาระยะห่างด้วยเหตุผล แต่หัวใจกลับสั่งการตรงกันข้าม
"ความรู้สึกไม่เคยมีคำว่าเหมาะสม" เขาพูด ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น ใบหน้าของเขาห่างจากเธอเพียงคืบ กลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาเคล้ากับกลิ่นเหล้าและน้ำหอมยั่วยวนจนใจเธอเต้นระรัว
มืออีกข้างของเขายกขึ้นมาแตะข้างแก้มเธออย่างอ่อนโยน นิ้วเรียวไล้ไปตามโหนกแก้มที่แดงเรื่อ ผิวของเขาอุ่นและสากเล็กน้อย ตัดกับผิวเนียนนุ่มของเธอ ลมหายใจของเธอติดขัดเมื่อเขาก้มหน้าลงมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ในจังหวะนั้นเอง แสงเทียนจากเทียนหอมบนโต๊ะข้างๆ สั่นไหวตามลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง กลิ่นกุหลาบและไม้จันทน์หอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง ราวกับเป็นเครื่องหอมที่จุดขึ้นเพื่อพิธีกรรมบางอย่าง
ริมฝีปากของเขาทาบทับลงมาอย่างแผ่วเบาในตอนแรก ค่อยๆ เพิ่มความเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ แพรวหลับตาลงรับสัมผัสที่ไม่คุ้นเคยแต่ปรารถนา มือของเธอที่เคยเกร็งเริ่มคลายออก และเลื่อนไปโอบรอบลำคอของเขา
จูบของเขาช่างลึกซึ้งและร้อนแรง ราวกับต้องการจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ลิ้นร้อนๆ ตวัดเกี่ยวอย่างชำนาญ มือของเขาเลื่อนจากแก้มลงมายังต้นคอ แล้วไล้ลงมาตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าภายใต้ชุดเดรสผ้าไหม
ผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มลื่นไหลไปตามผิวเมื่อเขาเคลื่อนไหวปลดซิปด้านหลังลงช้าๆ เสียงซิปที่ดังแผ่วเบาในความเงียบช่างกระตุ้นความรู้สึก กลิ่นน้ำหอมของเธอกับเขาผสมผสานกันอย่างลงตัวในอากาศ อุณหภูมิในห้องราวกับสูงขึ้นตามแรงปรารถนาที่พวยพุ่ง
เขาช้อนตัวเธอขึ้นในอ้อมแขนอย่างเบามือ พาเธอเดินไปยังห้องนอนที่มืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์ลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามา บรรยากาศภายในห้องนั้นช่างเชื้อเชิญ เตียงขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีเงินยวงดูนุ่มนวลและเย้ายวน
ร่างบอบบางของแพรวถูกวางลงบนผ้าซาตินเย็นเฉียบ เธอเงยหน้ามองเขาที่ยังคงยืนจ้องมองเธอด้วยแววตาพร่างพรายไปด้วยไฟปรารถนา อโณทัยถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออกช้าๆ เผยให้เห็นแผงอกที่กำยำและลอนกล้ามเนื้อที่สวยงามราวประติมากรรม
"คุณ... สวยเหลือเกิน" เสียงกระซิบพร่าของเขาทำให้เธอรู้สึกร้อนไปทั้งตัว
ชุดเดรสผ้าไหมถูกปลดออกจากร่างอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวผ่องที่เปล่งปลั่งภายใต้แสงสลัว แสงจันทร์สาดส่องกระทบผิวกายเนียนละเอียด เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งเย้ายวน รูปร่างของเธอที่เคยถูกซ่อนภายใต้เสื้อกาวน์บัดนี้ปรากฏต่อสายตาเขาอย่างสมบูรณ์แบบ
เขาโน้มตัวลงมาจูบเธออีกครั้ง จูบที่เต็มไปด้วยความเร่งเร้า มือของเขาสำรวจผิวกายเธออย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่น สัมผัสอุ่นร้อนไล่ไปตามต้นขาเรียวยาว เอวคอดกิ่ว และเนินอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว
เสียงหอบหายใจของทั้งสองคนดังเคล้ากับเสียงเพลงคลาสสิกที่ยังคงบรรเลงแผ่วเบา มือของเธอเลื่อนไปสัมผัสแผงอกของเขา ลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง รู้สึกถึงความร้อนจากกายเขาที่ส่งผ่านปลายนิ้ว
ผ้าซาตินเย็นเฉียบใต้ร่างตัดกับความร้อนระอุภายในกาย การเคลื่อนไหวของอโณทัยช่างนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพลัง ทุกสัมผัส ทุกจูบ ราวกับกำลังบอกเล่าเรื่องราวความปรารถนาที่เก็บงำมานาน
แสงจันทร์สาดส่องลงมายังเรือนผมดำขลับของแพรวที่กระจายอยู่บนหมอนซาติน และลงกระทบประกายของต่างหูเพชรเม็ดเล็กที่ยังคงประดับอยู่บนติ่งหูของเธอ ความระยิบระยับของเพชรนั้นตัดกับความเปลือยเปล่าของร่างกายอย่างเย้ายวน
เวลาผ่านไปท่ามกลางม่านราตรีที่มืดมิด มีเพียงแสงจันทร์และแสงเทียนที่ยังคงส่องสว่างเรืองรอง ผ้าซาตินยับย่นเป็นหลักฐานของความเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไป กลิ่นกายของทั้งสองคนผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นเทียนหอมจนเป็นหนึ่งเดียวกัน
แพรวนอนซบอยู่กับแผงอกแกร่งของอโณทัย เสียงหัวใจของเขาเต้นอย่างสม่ำเสมอ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน มันเป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความสุข ความปรารถนา และความรู้สึกที่เธอไม่เข้าใจ
"คุณรู้ไหม... ผมรอค่ำคืนนี้มานานแค่ไหน" เขาเอ่ยเสียงพร่า ลูบไล้ผมของเธอแผ่วเบา
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาของเขาอ่อนโยนลง แต่ก็ยังคงมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่
"ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันควรจะมาที่นี่หรือเปล่า" เธอสารภาพด้วยน้ำเสียงเจือความสับสน
"คุณมาถูกแล้วหมอแพรว" เขายิ้ม ก่อนจะจุมพิตหน้าผากเธอ
แต่แล้ว รอยยิ้มของเขาก็เลือนหายไปเล็กน้อย แววตาคมกริบเหลือบมองไปที่นาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง... ก่อนจะหันกลับมาสบตาเธออีกครั้ง
"คุณแพรว... มีบางอย่างที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับผม" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเธอรู้สึกใจหาย มือของเขาประสานกับมือของเธอแน่นขึ้น
"อะไรคะ" เธอถาม ก้อนเนื้อในลำคอเริ่มตีบตัน ความสุขที่เพิ่งได้รับเมื่อครู่พลันมลายหายไปราวกับถูกแทนที่ด้วยความกลัว
เขามองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
"ผม... มีเรื่องบางอย่างที่ซับซ้อนกว่าที่คุณคิด"
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่แค่เรื่องของอาการอาหารเป็นพิษที่เขาอ้าง... แต่มันลึกซึ้งกว่านั้น และอันตรายกว่านั้นมาก
เธอรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบ อุณหภูมิในห้องที่เคยร้อนระอุพลันเย็นยะเยือกขึ้นมาอย่างฉับพลัน

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: ค่ำคืนอันเร่าร้อนสิ้นสุดลงพร้อมกับการสารภาพที่น่าใจหาย คุณอโณทัยมีความลับอะไรที่ซับซ้อนกว่าที่หมอแพรวคิด? ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นจะยังคงอยู่ได้หรือไม่เมื่อความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผยในตอนต่อไป?

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #หมอสาวกับผู้ป่วยปริศนา