แหวนเพชรกับการ์ดปริศนา: เปิดม่านความจริงที่อาจเปลี่ยนทุกสิ่งของแอนน์ไปตลอดกาล

เริ่มโดย don, 20 พฤษภาคม 2026, 13:03:35

หัวข้อก่อนหน้า - หัวข้อถัดไป

0 สมาชิก และ 1 ผู้มาเยือน กำลังดูหัวข้อนี้

don

Series 6/15 — พนักงานต้อนรับโรงแรมกับแขก VIP
ตอนที่ 3/4 — อ้างอิงสไตล์: It's Okay To Not Be Okay luxury

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

แสงแรกของยามเช้าทอดผ่านม่านผ้าไหมโปร่งบาง ลาดลงบนผิวกายขาวอมแดงที่กำลังหลับใหลอย่างอ่อนล้าของปาณิสรา ดวงตาคมภายใต้แพขนตาหนาสั่นไหว ก่อนจะค่อยๆ ปรือขึ้นรับกับความเป็นจริงของเช้าวันใหม่ ความทรงจำจากค่ำคืนที่ผ่านมาฉายชัดอยู่ในห้วงความคิด ความร้อนรุ่มที่โอบกอดเธอไว้ ความอ่อนโยนที่แฝงด้วยไฟปรารถนาของวรุณยังคงตราตรึงอยู่ในทุกสัมผัส กลิ่นกายของเขายังคงจางๆ อยู่บนเรือนผมและผิวเนื้อของเธอ

เธอขยับตัว พลิกกาย ดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นบางสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง สิ่งนั้นส่องประกายระยิบระยับใต้แสงอรุณรุ่ง แหวนเพชรเม็ดงามเปล่งประกายเจิดจ้าจับตา ขนาดของมันใหญ่พอที่จะเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาลเล็กๆ ของเธอ แหวนวงนั้นวางอยู่บนการ์ดใบเล็กที่เขียนด้วยลายมือหรูหรา เธอเอื้อมมือเรียวสลวย ผิวขาวอมชมพูของนิ้วมือประคองการ์ดขึ้นมา หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก

"พบผมที่ห้องอาหารเช้าเจ็ดโมงเช้า ถ้าคุณอยากรู้ความจริงทั้งหมด"

ลายมือแข็งแรง บ่งบอกถึงบุคลิกที่เด็ดขาดและหนักแน่นของเขา มันเป็นเพียงไม่กี่คำสั้นๆ แต่กลับสั่นคลอนโลกทั้งใบของเธอ ความรู้สึกตื่นเต้น ปรารถนา และความคลุมเครือเข้าผสมปนเปกันจนยากจะแยกแยะ เธอเป็นเพียงพนักงานต้อนรับธรรมดาๆ ที่ทำงานในโรงแรมหรูแห่งนี้ แล้วอะไรคือความจริงที่ผู้ชายระดับวรุณต้องการจะบอกกับเธอ?

ปาณิสราลุกขึ้นจากเตียง ผ้าห่มผ้าซาตินเนื้อนุ่มกองอยู่ข้างกาย เสื้อคลุมผ้าไหมสีชมพูอ่อนถูกหยิบมาสวมทับ เรือนร่างโปร่งบาง เอวคอดกิ่วปรากฏชัดเจนยามเธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ยามเช้าที่เริ่มตื่นตัว เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปลายนิ้วเรียวสวยไล้ไปตามขอบแหวนเพชรที่ยังคงวางอยู่บนการ์ด คำถามมากมายวิ่งวนอยู่ในหัว แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือแรงดึงดูดที่ปฏิเสธไม่ได้จากชายหนุ่มผู้ลึกลับคนนั้น

เมื่อนาฬิกาบอกเวลาหกโมงสี่สิบห้า ปาณิสราปรากฏตัวที่ห้องอาหารเช้า ในชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มคอวีแขนยาวเข้ารูป ที่ขับเน้นผิวขาวอมแดงและช่วงเอวคอดของเธอให้โดดเด่น สร้อยคอทองคำขาวเส้นเล็กประดับจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นประกายรับกับต่างหูเพชรเข้าชุดกัน ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างเรียบง่าย เผยให้เห็นต้นคอระหง ดวงตาคมคู่สวยกวาดมองไปรอบๆ ห้องอาหารที่เริ่มมีแขกประปราย เธอเห็นเขาแล้ว วรุณนั่งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง ทอดสายตาออกไปนอกกระจกอย่างเหม่อลอย แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนโครงหน้าคมสัน คิ้วเข้ม ขากรรไกรเด็ดเดี่ยว ทำให้เขายิ่งดูน่าค้นหา

เขารับรู้ถึงการปรากฏตัวของเธอ และหันมามอง ส่งรอยยิ้มบางๆ ที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แอนน์เดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ หัวใจเต้นระส่ำเมื่อเห็นสายตาจริงจังที่วรุณส่งมาให้ ราวกับว่ากำแพงที่เขาพยายามสร้างไว้กำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า

"คุณมาแล้ว" เสียงทุ้มนุ่มของเขาดังกังวาน แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่อาจเข้าใจได้ "นั่งสิแอนน์"

แอนน์นั่งลงตรงข้ามเขา ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบงันอย่างผิดปกติ จานอาหารเช้ายังคงว่างเปล่า กาแฟหอมกรุ่นถูกรินใส่แก้ว แต่ไม่มีใครแตะต้องมัน

"ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ" วรุณเอ่ยขึ้น น้ำเสียงจริงจังจนแอนน์รู้สึกหนาวเยือกในใจ "ผมไม่ใช่แค่แขก VIP ที่มาพักที่นี่"

แอนน์เลิกคิ้วเล็กน้อย เธอคาดเดาถึงบางสิ่ง แต่ก็ยังไม่แน่ใจนัก

"ที่จริงแล้ว... ครอบครัวของผมเป็นเจ้าของเครือโรงแรมแห่งนี้" วรุณหยุดนิ่ง สบตาเธออย่างจริงจัง "รวมถึงมันดาริน โอเรียนเต็ลแห่งนี้ด้วย ผมคือทายาทของกลุ่มบริษัทเอเธอร์เบิร์ก ที่ถือหุ้นใหญ่ในเครือข่ายโรงแรมระดับโลก"

คำพูดของเขาราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของแอนน์ โลกทั้งใบของเธอหมุนคว้าง เธอไม่ใช่แค่พนักงานต้อนรับที่ตกหลุมรักแขกผู้มีอิทธิพล แต่กำลังมีความสัมพันธ์กับเจ้านายโดยตรง แถมยังเป็นเจ้าของเครือโรงแรมขนาดใหญ่ระดับโลกอย่างที่เขาบอก

"คุณ... คุณเป็นเจ้าของที่นี่?" เธอถามเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมสติ

วรุณพยักหน้า สีหน้าบ่งบอกถึงความหนักใจ "ใช่ และนั่นทำให้เรื่องของเรา... ซับซ้อนกว่าที่คุณคิด"

"ซับซ้อน?" เธอทวนคำ ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

"แอนน์..." เขาถอนหายใจ ดวงตาคู่คมมองเธออย่างอ่อนโยน "คุณรู้ดีว่าในโลกธุรกิจแบบนี้ มีเรื่องของเกียรติยศ ชื่อเสียง และความคาดหวังของครอบครัวเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ และมีคู่หมั้นที่ทางครอบครัวจัดหาให้ เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ"

ประโยคสุดท้ายของเขาราวกับมีดกรีดลงกลางใจของแอนน์ รอยยิ้มจางๆ ที่เคยปรากฏบนใบหน้าเธอหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่า หัวใจของเธอเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความฝันอันแสนหวานของค่ำคืนที่ผ่านมามลายหายไปในพริบตา

"คู่หมั้น..." เธอพึมพำ น้ำเสียงสั่นเครือ "คุณมีคู่หมั้นแล้วงั้นหรือคะ?"

"ใช่" วรุณตอบเสียงหงอย "แต่ผมไม่เคยยอมรับการหมั้นหมายนั้นอย่างเป็นทางการ" เขายื่นมือมาจับมือเธอที่วางอยู่บนโต๊ะ "ผม... ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายให้คุณเข้าใจได้อย่างไร แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าความรู้สึกที่ผมมีให้คุณมันเป็นเรื่องจริง"

มือของเขากอบกุมมือของเธอไว้แน่น ความอบอุ่นจากสัมผัสของเขาไหลซึมเข้าสู่ผิว แต่ก็ไม่อาจช่วยเยียวยาบาดแผลในใจของเธอได้ ปาณิสราพยายามดึงมือออก แต่เขาจับไว้แน่นกว่าเดิม ดวงตาคู่คมของวรุณสบกับดวงตาของเธออย่างเว้าวอน

"แอนน์... ผมขอโทษที่เก็บเรื่องนี้ไว้ ผมแค่ยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน" เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ "แต่เมื่อคืน... คุณทำให้ผมรู้ว่าผมไม่อยากโกหกคุณอีกต่อไป ผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริง แต่คุณ... คุณจะยอมเสี่ยงไปกับผมไหม?"

"เสี่ยง?" เธอเลิกคิ้ว สายตาเต็มไปด้วยความสับสน "หมายความว่าอย่างไรคะ?"

"หมายความว่าเราจะต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันมหาศาลจากสังคมและครอบครัวของผม คุณจะต้องเข้มแข็งมากพอที่จะยืนหยัดเคียงข้างผม ถ้าคุณตัดสินใจที่จะเลือกผม" วรุณมองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง "ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะอยู่กับคุณ แต่คุณต้องให้คำตอบกับผมก่อนว่าคุณจะยอมรับความจริงนี้ได้ และพร้อมที่จะเดินหน้าไปกับผมหรือไม่"

บรรยากาศในห้องอาหารเช้าพลันดูอึดอัดขึ้นมาหลายเท่า แอนน์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังบีบคั้นเธอ เธอจะกล้าพอที่จะก้าวเข้าไปในโลกที่เต็มไปด้วยเงื่อนไขและแรงกดดันนี้หรือไม่?

เสียงโทรศัพท์ของวรุณดังขึ้นขัดจังหวะ วรุณรับสาย ใบหน้าของเขาพลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที "เกิดอะไรขึ้น? พ่อเป็นอะไรไป?" เสียงของเขาบ่งบอกถึงความตกใจอย่างเห็นได้ชัด

เขาวางสาย ใบหน้าถอดสี "ผมต้องไปแล้ว... ตอนนี้!" เขาหันมามองแอนน์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทุกข์ระทม "พ่อผมล้มเข้าโรงพยาบาลกระทันหัน ผมไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวกับเรื่องของเราหรือไม่ แต่ผม... ผมต้องไป"

วรุณลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขายังคงจับมือของแอนน์ไว้แน่น สัมผัสอบอุ่นที่พยายามปลอบประโลม "ผมจะจัดการทุกอย่างให้เร็วที่สุด แล้วจะกลับมาหาคุณ" เขากล่าว ก่อนจะปล่อยมือและเดินจากไปอย่างเร่งรีบ ทิ้งให้แอนน์นั่งอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความว่างเปล่าและคำถามที่ไม่มีคำตอบ เธอจะตัดสินใจอย่างไรกับเส้นทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามนี้ และอะไรคือสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้พ่อของวรุณล้มป่วยลงในเวลาเช่นนี้กันแน่?

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: แอนน์ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันซับซ้อนที่วรุณเปิดเผย พร้อมกับคำขอให้เธอร่วมเสี่ยงไปกับเขา ทว่าเรื่องราวกลับพลิกผันเมื่อพ่อของวรุณล้มป่วยกะทันหัน อะไรคือเบื้องหลังของเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ และแอนน์จะตัดสินใจอย่างไรกับหัวใจที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสับสน?

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #พนักงานต้อนรับโรงแรมกับแขกVIP
friendly
0
funny
0
informative
0
agree
0
disagree
0
pwnt
0
like
0
dislike
0
late
0
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions
No reactions

ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

คำเตือน: ไม่มีการตั้งกระทู้หัวข้อนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน
หากคุณมั่นใจว่าต้องการตอบกลับ โปรดพิจารณาเริ่มหัวข้อใหม่

หมายเหตุ: กระทู้นี้จะไม่แสดงจนกว่าจะได้รับการอนุมัติจากผู้ดูแล

ชื่อ:
อีเมล:
shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง