เปลวไฟร้อนรุ่มในค่ำคืนต้องห้าม: ดินเนอร์ลับ จุดชนวนปรารถนาเร้นลึก

[don]

Series 14/15 — น้องสาวเพื่อนกลับมาเป็น CEO
ตอนที่ 2/4 — อ้างอิงสไตล์: My Mister + Coffee Prince

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

EP2: เปลวไฟร้อนรุ่มในค่ำคืนต้องห้าม

เสียงนาฬิกาบนข้อมือของธนชัยดังแผ่วเบาในความเงียบสงบของห้องอาหารส่วนตัวระดับไฮเอนด์ เขาเหลือบมองเวลา 19:00 น. ตรง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปที่ประตู ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ เบื้องล่างยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟระยิบระยับของยามค่ำคืน แต่ภายในห้องนี้ มีเพียงแสงเทียนจากเชิงเทียนเงินวาววับที่ทอประกายอบอุ่นบนผ้าปูโต๊ะสีครีม และสะท้อนบนแก้วไวน์คริสตัล

เพียงครู่เดียว ประตูบานใหญ่ก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'เธอ'

ณัฐนรีในชุดเดรสผ้าไหมซาตินสีน้ำเงินเข้มสนิท ตัดกับผิวขาวผ่องดุจน้ำนมที่เปล่งประกายภายใต้แสงสลัวของห้อง เส้นผมสีดำขลับยาวประบ่าถูกจัดแต่งอย่างเป็นธรรมชาติ แต่กลับทิ้งตัวอย่างมีวอลลุ่ม สะท้อนแสงเป็นเงางามยามเธอเคลื่อนไหว ดวงตาคมกริบคู่นั้นยังคงทอประกายความมั่นใจและเด็ดเดี่ยวตามแบบฉบับซีอีโอสาว แต่ทว่ามีประกายบางอย่างที่อ่อนโยนและชวนค้นหาซ่อนอยู่ริมขอบตา จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อ รูปร่างสูงเพรียวของเธอถูกโอบรัดด้วยชุดผ้าไหมที่ทิ้งตัวแนบสนิทไปตามสรีระที่งดงามราวรูปปั้น เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่ชวนมองอย่างพอดิบพอดี เธอก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม ทุกย่างก้าวมีความมั่นใจแฝงไว้ด้วยความเย้ายวนชวนฝัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอ ลอยกรุ่นเข้ามาในโสตประสาทของธนชัย มันเป็นกลิ่นที่เขาจำได้ดี กลิ่นที่ผสมผสานความสดชื่นของดอกไม้เข้ากับความลึกลับของมัสก์ ทำให้ใจของเขากระตุกไหวอย่างควบคุมไม่ได้

"ขอโทษที่ทำให้รอนะคะพี่เต้" เสียงหวานใสเจือความอ่อนโยน แต่แฝงด้วยความเฉียบคมดังขึ้น เธอยิ้มบางๆ ขณะเลื่อนเก้าอี้ตรงข้ามกับเขา ธนชัยรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านปลายนิ้วเมื่อสัมผัสกับเนื้อผ้าไหมของชุดเธอเพียงชั่วครู่ยามช่วยจัดเก้าอี้

"ไม่เป็นไรครับน้องนิว พี่ก็เพิ่งมาถึง" ธนชัยตอบกลับ เสียงทุ้มต่ำของเขาฟังดูราบเรียบ แต่ดวงตาคมกริบของเขากลับจับจ้องทุกรายละเอียดบนใบหน้าและเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้า ตั้งแต่สร้อยเพชรเส้นเล็กระยิบระยับที่คลอเคลียอยู่ตรงไหปลาร้าเนียนสวย ไปจนถึงแหวนเพชรเม็ดเล็กที่นิ้วเรียวยาว นิ้วมือแข็งแรงของเขากุมแก้วไวน์แน่นกว่าที่เคยเป็น

บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นด้วยเรื่องราวทางธุรกิจที่ร้อนระอุในตลาด แต่ไม่นานนัก หัวข้อก็เปลี่ยนไปสู่เรื่องส่วนตัวมากขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ธนชัยเล่าถึงช่วงเวลาที่เขาดูแลณัฐนรีสมัยเธอยังเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยน เขาเล่าด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย แต่แววตาของเขายังคงไม่ห่างจากดวงตาคมของเธอ ราวกับจะอ่านใจ หรือต้องการจะจมดิ่งลงไปในห้วงลึกของมัน ณัฐนรีเองก็ตอบรับด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเบาๆ ที่น่าฟัง เธอเล่าถึงชีวิตในต่างประเทศ ประสบการณ์ที่สั่งสมมา การสนทนาที่ไหลลื่นเป็นธรรมชาติราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยนับตั้งแต่ตอนนั้น เว้นแต่เพียงสายตาที่แลกเปลี่ยนกัน ไม่ใช่แค่ความผูกพันของพี่ชายกับน้องสาว หรือเพื่อนของพี่ชายกับน้องสาวของเพื่อนอีกต่อไป หากแต่เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันไร้ขีดจำกัด

เมื่ออาหารคาวหวานผ่านไป และไวน์แดงในแก้วพร่องลง บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน แรงดึงดูดระหว่างเขาทั้งสองคนหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบจะจับต้องได้ ณัฐนรีเงยหน้าขึ้นสบตากับธนชัย หัวใจของเธอเต้นรัวแรงจนได้ยินชัดเจนในความเงียบ แสงเทียนที่เต้นระริกสะท้อนในดวงตาของเธอ เผยให้เห็นความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามจะซ่อนเร้นมาตลอด

"ฝนตกแล้ว..." ธนชัยเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสที่บัดนี้มีละอองฝนโปรยปรายลงมา กระทบกับผิวกระจกเป็นริ้วๆ เพิ่มความโรแมนติกและความหม่นหมองเล็กน้อยให้กับค่ำคืนนี้ "เราไปดื่มต่อข้างบนไหมครับ มีบาร์ส่วนตัวอยู่ชั้นบนสุด วิวสวย" เขาเสนอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ชวนให้คล้อยตาม และ ณัฐนรีก็พยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล ราวกับเป็นสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอดทั้งคืน

ภายในลิฟต์ส่วนตัวที่นำขึ้นสู่เพนต์เฮาส์ ความเงียบปกคลุมรอบกาย ธนชัยยืนใกล้กับณัฐนรีมากพอที่จะได้กลิ่นน้ำหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของเธออย่างชัดเจน และได้เห็นเส้นผมประบ่าที่พลิ้วไหวอย่างใกล้ชิด มือของเขาจงใจไปแตะแผ่นหลังส่วนล่างของเธอเบาๆ ยามที่ประตูลิฟต์เปิดออก เหมือนจะนำทาง แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นเหมือนการเปิดประตูสู่ความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่

เพนต์เฮาส์ที่กว้างขวางถูกจัดแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟดีไซน์ทันสมัย และแสงจากเมืองยามค่ำคืนที่ส่องผ่านกระจกบานใหญ่ทั่วทั้งห้อง เสียงเพลงแจ๊สคลอเบาๆ สร้างบรรยากาศให้โรแมนติกยิ่งขึ้น ธนชัยรินวิสกี้สีอำพันใส่แก้วคริสตัลสองใบ เขายื่นแก้วให้ณัฐนรี ดวงตาคมของเขายังคงจ้องมองเธอไม่กะพริบ ราวกับต้องการจะกลืนกินทุกอณูของเธอ ณัฐนรีรับแก้วมา เธอยกขึ้นจิบเล็กน้อย ความร้อนจากเหล้าไหลลงสู่ลำคอ กระตุ้นให้เลือดในกายสูบฉีดแรงขึ้น

"พี่เต้..." ณัฐนรีเรียกชื่อเขาเบาๆ เธอวางแก้วลงบนโต๊ะกระจก แล้วก้าวเข้าหาธนชัยอย่างช้าๆ แสงจันทร์และแสงไฟจากตึกระฟ้าภายนอกสาดส่องเข้ามา อาบไล้เรือนร่างของเธอให้ดูขาวนวลผ่องใสยิ่งขึ้น ดวงตาคมของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจเก็บซ่อนไว้ได้อีกต่อไป

ธนชัยวางแก้วลงตาม เขายื่นมือออกไปประคองใบหน้าเรียวสวยของเธอ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ไปตามโหนกแก้มเนียนนุ่ม สัมผัสที่แสนอ่อนโยน แต่กลับปลุกเร้าความเร่าร้อนในกายให้ตื่นขึ้น "น้องนิว..." เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงกระซิบพร่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ไม่ต่างกัน

ณัฐนรีหลับตาลงรับสัมผัส เธอดึงเสื้อโค้ทตัวบางที่คลุมไหล่ออก เผยให้เห็นชุดผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มที่แนบชิดเรือนร่างงดงาม ธนชัยค่อยๆ โน้มตัวลง ริมฝีปากอุ่นร้อนของเขาทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มของเธออย่างแผ่วเบาในคราแรก ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความลึกซึ้งและร้อนแรงขึ้นอย่างไม่อาจต้านทานได้ สัมผัสที่นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย ทำให้ณัฐนรีอ่อนระทวย เธอยกมือขึ้นโอบรอบลำคอของเขา จิกปลายนิ้วลงบนผิวกายภายใต้เสื้อสูทผ้าเนื้อดีตอบรับอย่างเร่าร้อน

ธนชัยค่อยๆ ประคองร่างของณัฐนรีไปที่โซฟาตัวยาวนุ่ม บุด้วยผ้ากำมะหยี่สีเข้ม แสงเทียนจากโคมไฟที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ สาดส่องเข้ามาจับกับเนื้อผ้าไหมซาตินบนชุดของเธอ ให้เกิดประกายระยับยามที่มันเสียดสีกับผิวกาย มือหนาของเขาเลื่อนไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด ก่อนจะค่อยๆ ปลดซิปชุดเดรสผ้าไหมซาตินออกอย่างช้าๆ เสียงซิปที่รูดลงแผ่วเบาในความเงียบ ก่อให้เกิดเสียงรบกวนเพียงน้อยนิด แต่กลับสร้างความสั่นสะเทือนในหัวใจของคนทั้งสองอย่างมหาศาล เนื้อผ้าที่ลื่นไหลร่วงหล่นลงสู่พื้น เผยให้เห็นเรือนร่างที่งดงามภายใต้แสงสลัว ธนชัยมองไปยังร่างที่เปลือยเปล่าตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก ผิวขาวผ่องของเธอดูราวกับมีออร่าท่ามกลางแสงเทียนที่เต้นระริก และเสียงฝนที่ยังคงตกกระทบหน้าต่าง ราวกับเป็นเสียงดนตรีบรรเลงสำหรับค่ำคืนนี้

มือของธนชัยลูบไล้ไปตามเส้นโค้งเว้าของสะโพก ผิวเนียนละเอียดราวกลีบดอกไม้ปลุกเร้าทุกโสตประสาทของเขา เขาได้กลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอ กลิ่นน้ำหอมที่คลุ้งผสมกับกลิ่นกายธรรมชาติที่น่าหลงใหล ทำให้เขายิ่งจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งปรารถนาที่ไม่อาจห้ามได้ ณัฐนรีผ่อนลมหายใจร้อนผ่าว เธอซบใบหน้าลงกับลำคอของธนชัย สัมผัสได้ถึงกลิ่นกายที่เข้มแข็งของเขา ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากการสัมผัส ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและพร้อมที่จะปล่อยใจไปกับเขา ธนชัยอุ้มร่างของณัฐนรีขึ้นมาในอ้อมแขน พาร่างที่อ่อนระทวยไปยังห้องนอนที่อยู่ถัดไป เตียงขนาดคิงไซส์ปูด้วยผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีขาวนวล ส่องประกายแวววาวภายใต้แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟข้างเตียง เขาวางเธอลงอย่างแผ่วเบา สัมผัสของผ้าซาตินที่ลื่นนุ่มเย็นยะเยือกตัดกับความร้อนรุ่มภายในกายของคนทั้งคู่

ทุกสัมผัส ทุกจูบ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เก็บงำมานานปี เสียงกระซิบแผ่วเบาของชื่อกันและกันผสมปนไปกับเสียงลมหายใจที่ร้อนผ่าวและเสียงฝนที่ตกกระทบหน้าต่าง เป็นค่ำคืนที่ความเร่าร้อนแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู

รุ่งเช้า แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องลอดผ้าม่านเข้ามาเพียงน้อยนิด อาบไล้ห้องนอนให้เป็นสีทองอ่อนๆ ธนชัยลืมตาขึ้นมา มองเห็นณัฐนรีที่หลับใหลอยู่ข้างกาย ผมประบ่าของเธอระเกะระกะบนหมอน ผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีขาวนวลยับยู่ยี่บ่งบอกถึงความเร่าร้อนเมื่อคืนที่ผ่านมา มือหนาของเขาเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาของเขามีแววซับซ้อน ปนเปไปด้วยความสุข ความสับสน และความกังวล สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้... มันไม่ใช่แค่ความปรารถนาชั่ววูบ แต่มันคือการข้ามเส้นที่เขาไม่เคยคิดว่าจะข้ามได้

ณัฐนรีลืมตาขึ้น เธอส่งยิ้มอ่อนโยนให้เขา ดวงตาคมยังคงฉายแววเย้ายวนชวนฝัน "อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เต้" เธอกระซิบเสียงแหบพร่า ธนชัยจุมพิตหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะผละออกมา หญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ เรือนร่างงดงามที่ประดับไปด้วยร่องรอยความรักเมื่อคืน เธอก้าวไปหยิบเสื้อผ้าที่ร่วงอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่ ช้าๆ ด้วยท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงาม ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นกายที่เป็นเอกลักษณ์ติดอยู่บนหมอน ธนชัยมองตามเธอไปจนสุดสายตา เขาเห็นต่างหูเพชรเม็ดเล็กๆ ของเธอหลุดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ส่องประกายระยิบระยับอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์อ่อนๆ ที่ส่องเข้ามา เขารู้ดีว่า นี่ไม่ใช่แค่ต่างหูธรรมดา แต่มันคือเครื่องหมาย... เครื่องหมายของจุดเริ่มต้นที่ยากจะหวนคืน

"กลับก่อนนะคะพี่เต้" ณัฐนรีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม และเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ธนชัยอยู่กับความเงียบ กลิ่นหอมจางๆ และคำถามมากมายในใจ... เขาจะอธิบายเรื่องนี้กับพี่ชายของเธอได้อย่างไร? และความสัมพันธ์ของเขากับน้องนิว... มันจะเดินหน้าไปในทิศทางไหนกันแน่?

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ตอนต่อไป: ค่ำคืนอันเร่าร้อนได้จุดประกายความปรารถนาที่ไม่อาจย้อนคืน แต่ความลับนี้จะถูกเก็บไว้ได้นานแค่ไหน? เมื่อพี่ชายของณัฐนรีเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ที่เกินเลยกว่าคำว่า 'เพื่อนดูแลน้องสาว' ธนชัยจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร และณัฐนรีจะตัดสินใจกับความรักต้องห้ามนี้เช่นไร?

ถ้าชอบ — แชร์ต่อให้เพื่อน + คอมเมนต์ "อยากเป็นพี่/น้อง..." ใต้โพสต์
ติดตาม 15 series ครบทุกเช้า/กลางวัน/เย็น ที่ cnxseed.com Board สัพเพเหระ

#cnxseed #KdramaRomance #น้องสาวเพื่อนกลับมาเป็นCEO